ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΓΟΝΕΩΝ "Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ"

Λεωφόρος Σοφοκλῆ Βενιζέλου 130 Τ.Κ. 163 45 Ἡλιούπολη
Τηλέφωνο: 2109927961



Ἡ Γ.Ε. Χ. Α. εἶναι Πανελλήνιο Σωματεῑο μέ 60 τμήματα στίς περισσότερες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί στίς Συνοικίες τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Σκοπός της εἶναι ἡ τόνωσις τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί ἡ ἐνίσχυσις τοῦ θεσμοῦ τῆς Οἰκογενείας ὅπως αὐτός διαμορφώθηκε κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. ὡς φορέα καί θεματοφύλακα τῶν Χριστιανικῶν καί Ἐθνικῶν παραδόσεων.

Γραφεῖα κεντρικοῦ: ὁδός Μαυρομιχάλη 32 (106 80) Ἀθήνα

Τηλ. & Fax: 210-3638793 E-mail: gexaathens@yahoo.gr

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Ενός λεπτού σιγή

 
Καλπάκι                                                   Ὀχυρὸ Ροῦπελ
Μνημεῖο Ἑλληνοαϊταλικοῦ πολέμου     Μνημεῖο Ἑλληνογερμανικοῦ πολέμου
Μπρὸς στὸ Μνημεῖο τῶν Ἡρώων
Μπρὸς στὸ Μνημεῖο τῶν Ἡρώων,
ἀδέλφια, «ἑνὸς λεπτοῦ σιγή»!...
Ποῦ ἡ καρδιὰ νὰ φτερουγίσει
καὶ ποῦ ὁ νοῦς μου νὰ σταθεῖ!...
Νὰ σᾶς μετρήσω παλληκάρια;...
τἄστρα ποιὸς μέτρησε ποτές,
ὅσα στὸν οὐρανό σου Ἑλλάδα,
τὶς ξάστερες ἀστροφεγγιές!...
Σ' ἕνα λεπτὸ πῶς ν' ἀγκαλιάσω
ἀπ' τὸν πανάρχαιο τὸν καιρὸ
τ' ἄμετρο πλῆθος τῶν Ἡρώων
μέσ' στοῦ θριάμβου τὸ χορό!...
Ν' ἀναπολήσω Θερμοπύλες,
βυζαντινὰ κλέη παλιὰ
καὶ μπρὸς στοῦ Ρωμανοῦ τὴν πύλη
«Μαρμαρωμένο βασιλιά»!...
Πῶς ν' ἀγκαλιάσω Μεσολόγγια,
Κούγκια, Ἀλαμάνες καὶ Ἀρκάδια!...
Πῶς νὰ μετρήσω τετρακόσιων
χρόνων σφαγμένα παλληκάρια!...
Πῶς νὰ πετάξει ὁ νοῦς νὰ φτάσει
σὲ Κρήτη, Ρούμελη, Μωριά,
σὲ Θράκη, Μακεδονομάχους,
στ' ἀντρειωμένα μας νησιά!...
Ἑνὸς λεπτοῦ σιγὴ θὰ φτάσει
νὰ τρέξει ἀκόμα ἡ ψυχή μας
τὴν πικραμένη ν' ἀγκαλιάσει
μαρτυρικὴ «Ἀνατολή» μας!...
Στὴ Βόρειο Ἤπειρο νὰ κλάψει,
ν' ἀνάψει θυμιατὸ στὴν Πίνδο,
σ' ἕνα λεπτὸ πῶς νὰ πετάξει
ὣς τὴ μαρτυρική μας Κύπρο!...
Ἡρώων κόκκαλα, σπαρμένα
στὰ χώματά μας τὰ ἱερά,
Μαρτύρων αἵματα ἁγιασμένα,
ποιὰ μυροθήκη σᾶς κρατᾶ;
Πῶς νὰ μπορέσω νὰ σᾶς μάσω
ὅλα σ' ἑνὸς λεπτοῦ σιγή,
καὶ ποιὸ στεφάνι νὰ σᾶς πλέξει
εὐγνωμοσύνης μου ἡ ψυχή!...
Μπρὸς στὸ Μνημεῖο τῶν Ἡρώων,
ἀδέλφια, «ἑνὸς λεπτοῦ σιγή»!
Ἔχει τὸ αἷμα τους ποτίσει
τὴ γῆ μας τὴ μαρτυρική!
Κι ἡ Λευτεριά μας ριζωμένη
στὰ κόκκαλά τους τὰ ἱερά,
ὀρθὴ καὶ πάντα ἀντρειωμένη
ὅλο γεννάει νέα κλωνιά!
Κι εἴμαστε μεῖς τὰ νιὰ κλωνάρια!
Ἡρώων βλαστοί! Μαρτύρων θρέμμα!
Στὰ στήθια μας ζωντανεμένο
τὸ ἴδιο τῆς καρδιᾶς τους αἷμα!
«Ἑνὸς λεπτοῦ σιγὴ» μονάχα!...
λίγα δαφνόκλαρα-μιὰ εὐχή:
-Ἄμποτε δῶσε, Παναγιά μου,
ἄξιοί τους νὰ φανοῦμε γυιοί!...
Καὶ νὰ ξανάφτει ἡ θύμησή τους,
φλόγα τὴν Πίστη τους βαθιά μας!
Μὲ φλάμπουρο τὴν Ἀρετή τους
πιὰ, ἐμεῖς φρουροὶ τῆς Λευτεριᾶς μας!...
Μπρὸς στὸ Μνημεῖο τῶν Ἡρώων,
ἀδέλφια, «ἑνὸς λεπτοῦ σιγή»!...
Σκύβουν κι ἀκοῦνε τὸν παλμό της
εὐφρόσυνα οἱ οὐρανοί!...
Αἰκατερίνης Χιόνη  
 
  
 

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Τὸ ἀρχέγονο «ὄχι» τῆς ἑλληνικῆς Φυλῆς

 
Αποτέλεσμα εικόνας για ΟΧΙ 1940Ὅταν μετὰ τὰ μεσάνυχτα τῆς 27ης πρὸς 28η Ὀκτωβρίου 1940 ὁ Ἕλληνας Πρωθυπουργὸς Ἰωάννης Μετα­ξᾶς, μόνος μέσα στὸ σαλόνι τῆς κατοικίας του στὴν Κηφισιά, ἀντιμέτωπος μὲ τὸν Ἰταλὸ πρέσβη, δήλωνε ἄρνηση στὶς ἰταμὲς ἀπαιτήσεις - προκλήσεις τοῦ τελεσιγράφου τῆς φασιστικῆς Ἰταλίας, ἡ πράξη του αὐτὴ δὲν ἀντικατόπτριζε μόνο προσωπικὲς ἐπιλογές· ἦταν ἡ ἔκφραση ἑνὸς πνεύματος· τοῦ πνεύματος τῆς ἑλληνικῆς Φυλῆς· πράξη ταυτισμένη ἀπολύτως μὲ τὴν ἱστορία τριάντα αἰώνων, ἀφομοιωμένη πλήρως μὲ τὴν ψυχὴ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
 
Τὸ ΟΧΙ τοῦ 1940 ἦταν ἡ ἀπόδειξη τῆς ὀργανικῆς συνέχειας τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅπως αὐτὸς ἀνδρώθηκε στὸ λίκνο τῆς ἱστορίας. Τὸ ΟΧΙ τοῦ '40 δὲν ἦταν παρὰ ἡ ἐπανάληψη σὲ νέα ἔκδοση τῶν ἱστορικῶν ἐκείνων ὁροσήμων, ποὺ κατὰ καιρούς, ἀπὸ τὴν πρώτη σύσταση τῆς Φυλῆς μέχρι τὰ τελευταῖα χρόνια, ἐπαναβεβαίωναν καὶ ἐπικύρωναν τὴν ἑλληνίδα ψυχή:
- Στὸ ΟΧΙ τοῦ '40 ξαναζοῦσε ἡ ἀπάν­τηση τοῦ Λεωνίδα καὶ τῶν τριακοσίων του στὶς Θερμοπύλες ἀπέναντι στὸν Ξέρξη καὶ τὴ μυρμηγκιὰ τῶν περσικῶν στρατευμάτων: «Μολὼν λαβέ».
- Στὸ ΟΧΙ τοῦ '40 ζωντάνευε ξανὰ ἡ ἀπόκριση τοῦ τελευταίου τῆς Πόλης βασιλιᾶ στὸν Μωάμεθ τὸν Πορθητή: «Τὸ δὲ τὴν Πόλιν σοι δοῦναι...». Τὸ νὰ σοῦ παραδώσουμε τὴν Πόλη δὲν μᾶς εἶναι δυνατόν, οὔτε σὲ μένα οὔτε σὲ κανέναν ἄλλο κάτοικό της. Διότι ὅλοι μας μὲ μιὰ ψυχή, μὲ τὴ θέλησή μας θὰ πεθάνουμε καὶ δὲν θὰ λυπηθοῦμε τὴ ζωή μας.
- Στὸ ΟΧΙ τοῦ '40 ἀνασταίνονταν πάλι τὰ στήθη τῶν Ἐλεύθερων Πολιορκημένων τοῦ Μεσολογγίου, ὅταν στὶς δελεαστικὲς προτάσεις τῶν Τούρκων πολιορκητῶν, γυμνοὶ αὐτοί, λιμασμένοι, ἀφανισμένοι ἀπὸ τὶς ἀρρώστιες καὶ τὴν ἀνέχεια, ἀπαντοῦσαν: «Τὰ κλειδιὰ τῆς πόλης εἶναι κρεμασμένα στὶς μποῦκες τῶν κανονιῶν. Ἐλᾶτε νὰ τὰ πάρετε».
Αὐτὸ ἦταν τὸ ΟΧΙ καὶ τοῦ '40. Γι' αὐτὸ καὶ σὰν ξημέρωσε ἡ μέρα ἐκείνη, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δὲν τρόμαξε. Τὸ ἀντίθετο: Πῆ­ρε νὰ ξεφαντώνει. Μὲ τὴν αὐγὴ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ἄρχιζε ἕνα γλέντι, ἕνα πανηγύρι ὅμοιο μὲ αὐτὸ τοῦ 1821 καὶ τοῦ 1912-13. Αὐτοὶ οἱ στρατιῶτες, οἱ χυμένοι στοὺς δρόμους, οἱ πιασμένοι μέσα κι ἔξω ἀπὸ τὰ τράμ, οἱ ἀνεβασμένοι πάνω στὰ τρένα, μόνο στὸν πόλεμο δὲν ἔλεγες ὅτι πηγαίνουν. Μὲ τὰ χέρια σηκωμένα ψηλά, τὰ δίκοχα νὰ ἀνεμίζουν καθὼς χαιρετοῦσαν, τὰ πρόσωπα φωτισμένα ἀπὸ τὰ χαμόγελα ποὺ σκόρπιζαν, λὲς πήγαιναν σὲ ξεφάντωμα, σὲ γλέντι, σὲ πανηγύρι. Ἰαχές, τραγούδια, ἀνέκδοτα, ζητωκραυγές, χειροκροτήματα, ἀλαλα­γμοὶ ἀπὸ τὰ πλήθη... Ἔτσι ἄρχιζε ὁ πόλεμος τοῦ '40. Ὁ πόλεμος τοῦ στρατοῦ τῶν 140.000 ἀνδρῶν ἔναντι τῶν 560.000 Ἰταλῶν μὲ ὑπεροχὴ ἑκατονταπλάσια σὲ μηχανικὰ μέ­­σα.
Πῶς ἐξηγοῦνται αὐτά;
Τὸ ξύπνημα τῆς ἑλληνικῆς φύτρας. Αὐ­τό. Τὸ ἀρχέγονο πνεῦμα τῆς Φυλῆς. Αὐτὸ φούσκωνε τὰ στήθη τῶν Ἑλλήνων καὶ τό­­τε, κι ἂς μὴν τὸ πολυήξεραν. Ἀνασταινόταν ὁ ἀρχέγονος Ἕλληνας μέσα τους. Κι ἦταν αὐτὸ γιὰ κείνους ἱκανὴ καταξίωση ζωῆς.
Διότι αὐτὸν τὸν ρυθμὸ φέρει μέσα του τοῦτος ὁ τόπος, τοῦτος ὁ λαός: τὸ νὰ δίνεται στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἱστορική του συνέχεια χορευτικά, μὲ ἐνθουσιασμό, χω­­ρὶς νὰ μετρᾶ μὲ τὴ στατιστικὴ τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά. Μὲ τὰ νύχια σκαρφαλώνει στὸ βράχο μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη, γιὰ νὰ φτάσει στὴν κορφή, ν' ἀντικρίσει τὸν ἥλιο, γιατὶ στὶς σκιὲς νὰ μένει δὲν ἀντέχει. Νὰ ἀναπνεύσει καθαρὸ ἀγέρα, γιατὶ ἀλ­λιῶς δὲν μπορεῖ.
Ὁ Ἕλληνας, καὶ νὰ φάει νὰ μὴν ἔχει, σὲ συμβιβασμοὺς καὶ ὑποχωρήσεις δὲν ἔρ­χεται.
Καὶ σήμερα;
Σήμερα, ποιὸς καταδίκασε τὸν λαὸ αὐ­­τὸ σὲ ὑποτέλεια; Ποιὸς μετέτρεψε τὸ ἀρ­χέγονο ἱερὸ ΟΧΙ τῆς Φυλῆς σὲ ἐξευτελισμένο, γλοιῶδες ΝΑΙ; Ποιὸς ἀνάγκα­σε τὸ ἀετήσιο ἑλληνικὸ βλέμμα νὰ σκύψει χαμηλά; Ποιὸς τὴ ράχη τοῦ Ἕλληνα νὰ καμφθεῖ ἀπέναντι σὲ ξένα ἀφεντικά; ­Ποιός;
Ὤ, καὶ ἡ ἀπάντηση εἶναι πικρή. Ἄρχον­τες καὶ ἀρχόμενοι. Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι! Ἐμεῖς δυστυχῶς βρεθήκαμε οἱ λυμεῶνες, οἱ κα­­ταστροφεῖς τῆς ψυχῆς μας. Γιατὶ ἀποξενωθήκαμε ἀπὸ τὰ ζώπυρα ἐκεῖνα μὲ τὰ ὁποῖα ἀνέκαθεν ἀναζωογονεῖτο ἡ φύτρα μας: τὴ λιτότητα, τὴν ἐγκράτεια, τὸ μέτρο τὸ ἑλληνικό, τὴν ταπείνωση καὶ σωφροσύνη. Τὸ «φιλοκαλοῦμεν μετ' εὐτελείας» τῶν προγόνων μας καὶ τὸ «τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια» τῶν Ἁγίων μας. Πετάξαμε ὡς ἄχρηστη τὴ θεοσέβεια καὶ προσκυνήσαμε γιὰ θεὸ τὸν μαμωνά, τὸν ἄκρατο ὑλισμὸ καὶ εὐδαιμονισμὸ καὶ ἡδονισμό. Ποῦ θὰ μᾶς ὁδηγοῦσαν αὐτά, ἂν ὄχι στὴν πνευματικὴ ὑποτέλεια, στὴν ὑποδούλωση τῆς ψυχῆς;
Ποῦ οἱ ἄρχοντες, οἱ ἡγέτες, αὐτοὶ ποὺ θὰ ξυπνοῦσαν στὴν ψυχὴ τοῦ λαοῦ τὴ σπίθα τῆς λευτεριᾶς, τὸ ἀδούλωτο φρόνημα; Ὅλοι τους ἔδωσαν ἐξετάσεις καὶ βρέθηκαν μικροί, συμβιβασμένοι, ἡττοπαθεῖς...
Ἀλλὰ ὄχι! ΟΧΙ! Αὐτὴ ἡ λέξη πρέπει στὴν ἑλληνικὴ Φυλή. Λέξη ἀρχέγονη. Λέξη - ὁρόσημο, σύνορο ψυχῆς. Λέξη ποὺ ταιριάζει σὲ Φυλὴ ἀρρενωπή, αὐστηρή, ποὺ δὲν παζαρεύει τὰ τίμιά της. Καὶ ἡ λέξη αὐτὴ εἶναι γραμμένη στὸ γενετικὸ ὑλικὸ τῆς ψυχῆς μας. Στὸ διαβατήριο, τὴν ταυτότητα τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς.
Καὶ νὰ τὴν ἐξαλείψει ἀπὸ κεῖ κανεὶς δὲν δύναται.
Ορθόδοξο Περιοδικό "Ο ΣΩΤΗΡ"

Προβολή άρθρου...

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 19 Μαρτίου 2017 – της Σταυροπροσκυνήσεως

 
 
Τ πολίτευμα το σταυρο
Τὸ πολίτευμα τοῦ σταυροῦ
Εαγγέλιον Κυριακς 19 Μαρτίου 2017, Γ΄ Νηστειν, Σταυροπροσκυνήσεως (Μάρκ. η΄ 34 – θ΄ 1)
Επεν Κύριος στις θέλει πίσω μου κολουθεν, παρνησά­σθω αυτν κα ράτω τν σταυρν α­το, κα κολουθείτω μοι. ς γρ ν θέλ τν ψυχν α­το σσαι, ­πολέσει ατήν ς δ᾿ ν ­πολέσ τν αυτο ψυχν ­νεκεν μο κα το εαγγελίου, οτος σώσει ατήν. τί γρ φελήσει ν­­­θρωπον ἐὰν κερδήσ τν κόσμον λον, κα ­ζημιωθ τν ψυχν α­το; τί δώσει νθρωπος ­ντάλλαγμα τς ψυχς α­το; ς γρ ἐὰν παισχυνθ με κα τος μος λόγους ν τ γενε ταύτ τ μοιχαλίδι κα μαρτωλ, κα υἱὸς το ν­­­θρώπου παι­σχυν­­θήσεται α­­­τν ταν λ­θ ν τ δόξ το πατρς α­το μετ τν γγέλων τν γίων. Κα ­­­λεγεν α­τος μν λέγω ­­­μν τι εσί ­τινες τν δε ­­­­στη­­κότων, ο­τινες ο μ γεύ­­σωνται θανάτου ως ν δωσι τν βασιλείαν το Θεο λη­λυθυαν ν δυνάμει.
.
«στις θέλει πίσω μου κολουθεν, παρνησάσθω αυτν κα ράτω τν σταυρν ατο»
Κυριακ τς Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα, προσκυνομε τν Τίμιο Σταυρό, πάνω στν ­ποο καρφώθηκε Κύριος γι τ σωτηρία μας. Σταυρς μως δν μς πενθυμίζει μόνο πόσο μς γάπησε Θεός·

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Εκοιμήθη εν Κυρίω
το μέλος της Αδελφότητος Θεολόγων «ο Σωτήρ»
Νικόλαος Μαχαίρας
ο οποίος επί σειρά ετών διακόνησε στην διάδοση του χριστιανικού βιβλίου ως υπεύθυνος του βιβλιοπωλείου της Αδελφότητος εις την Θεσσαλονίκη


Η Εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017 
στο Ιερό Ναό του Κοιμητηρίου Ζωγράφου ώρα 13.30

Αιωνία η μνήμη του. 

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΣΟΔΟΜΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

 
 χουμε τελείως παραφρονήσει;
ΟΔΥΝΗ ΚΑΙ ΟΡΓΗ!
Τ δύο ατ συναισθήματα καταλαμβάνουν κάθε χέφρονα νθρωπο πού, μβρόντητος κυριολεκτικά, παρακολουθε τ πο δηγον τ πράγματα σοι θέλουν ν ξεθεμελιώσουν ,τι γις χει πομείνει στν τόπο ατό.
φορμ γι τ συγγραφ το ρθρου δίνει μ βαθμ προτεραιότητος «ξαιρετικς πεγον» (γιατί ραγε;) κα μερομηνία 23-12-2016 γκύκλιος το πουργείου Παιδείας πρς τς «Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας κα Δευτεροβάθμιας κπαίδευσης τς Χώρας», καθς κα πρς τ «Γυμνάσια τς Χώρας». Θέμα της: «λοποίηση στ Γυμνάσιο Θεματικς βδομάδας νημέρωσης κα Εαισθητοποίησης σ ζητήματα Διατροφς, θισμο - ξαρτήσεων κα μφυλων Ταυτοτήτων» μ γενικ τίτλο: «Σμα κα Ταυτότητα».
Κα μόνο π τν τίτλο το γενικο θέματος διακρίνεται μέσως πο τ πουργεο ποδίδει τ μέγιστη βαρύτητα ατν τν σεμιναρίων γι τν νημέρωση τν μαθητν, καθς κα τν γονέων τους. Εναι σαφς τι βαρύτητα πέφτει στν τρίτη θεματικ νότητα «μφυλες Ταυτότητες».
Συνεπς ο μαθητς τν λληνικν γυμνασίων (παιδι 12-15 τν) καθς κα ο γονες τους θ κληθον ν νημερωθον γύρω π τ φύλο τους. Τί νημέρωση ραγε ν λάβουν; ντιγράφουμε κάποια π τ θέματα πο προβλέπει συγκεκριμένος θεματικς ξονας: «Βιολογικ κα Κοινωνικ Φύλο», «ποδομώντας τ μφυλα στερεότυπα», «Φύλο, Σεξουαλικς Προσανατολισμς κα νθρώπινα Δικαιώματα», «μοφοβία κα Τρανφοβία στν κοινωνία κα στ σχολεο».
Γι πολλος π τος ναγνστες μας σως πάρχουν ρκετς γνωστες λέξεις στ παραπάνω. Λοιπόν, σαφέστατα πι κα τελείως προκάλυπτα τ πουργεο Παιδείας προωθε στ παιδι ναν Σοδομισμ πολ χειρότερου τύπου π τ γνωστ μοφυλοφιλία. Πρόκειται γι κίνηση παγκόσμια πο θέλει τος νθρώπους, κα μάλιστα τ παιδιά, ν διαλέγουν ατ τ κοινωνικ φύλο τους, νεξαρτήτως π τ βιολογικό τους φύλο. Ατ σημαίνει τι ἐὰν κάποιο παιδ δν ασθάνεται καλ μ τ τι γεννήθηκε γόρι κορίτσι, θ μπορε ν δηλώνει τ ντίθετο, κα μάλιστα ν τ λλάζει μ τ βοήθεια τν σχετικν ατρικν φαρμογν.
δη, πρς τοτο, στν τελευταία παρέλαση μοφυλοφίλων τοιχοκολλήθηκαν φίσες μ τ σύνθημα: «νδρας δν γεννιέσαι· γίνεσαι», «γυναίκα δν γεννιέσαι· γίνεσαι». Κα χι μόνο ατά. Παράλληλα, πάλι π τ πουργεο Παιδείας, διοργανώνεται γι τ τος 2017 «Πανελλήνιος Μαθητικς Διαγωνισμς Ψηφιακς Δημιουργίας» μ τίτλο: «λα τ παιχνίδια γι λα τ παιδι» μ στόχο τν κατάργηση τς διακρίσεως τν παιχνιδιν γι γόρια γι κορίτσια.
ρχεται λοιπν θεματικ ατ το πουργείου Παιδείας ν «ποδομήσει (πως κριβς τ λέει) τ μφυλα στερεότυπα» κα ν διδάξει τν καταστολ τν φαινομένων «μοφοβίας κα τρανφοβίας στν κοινωνία κα στ σχολεο» (ατ πάλι σημαίνει πς δν πρέπει ο μαθητς ο γονες ν κπλήσσονται κα ν προσπαθον ν ντιδράσουν, ν κάποιο παιδί, συμμαθητς κ.ο.κ., δηλώσει κάτι διαφορετικ π ατ πο δείχνει κα διατρανώσει τν μοφυλοφιλικ σεξουαλικό του προσανατολισμό).
Κα πότε κάνει τν μφάνισή της γκύκλιος ατ το πουργείου;
Εναι ραγε τυχαία «σύμπτωση»; Τς μέρες κενες (τέλη Δεκεμβρίου το 2016) κυκλοφόρησε διαδικτυακ τ ξώφυλλο το πρώτου γι τ 2017 τεύχους (ανουάριος 2017) το παγκοσμίου φήμης κα κυκλοφορίας περιοδικο «National Geographic», φιερωμένο στ θέμα τς λλαγς το φύλου, μ τίτλο «Revolution of Gender» (= πανάσταση το Φύλου) κα φωτογραφία νς μικρο κοριτσιο (;) ννέα τν π τς ΗΠΑ πού, ν εχε γεννηθε γόρι, θέλησε κα κατόρθωσε ν γίνει κορίτσι, μ τ συνδρομ τν γιατρν κα τ συμπαράσταση τν γονέων του (βλ. « Σωτήρ», φύλ. 2147, 15-1-2017, σελ. 37).
Πο πμε λοιπόν; Πο δηγεται νθρωπος;
δύνη κα ργή!
ργ γι τν κφυλη ποδόμηση κάθε τελευταίου χνους γείας, ψυχικς κα σωματικς, πάνω στν νθρωπο· τ γκρέμισμα χι πλέον τν ξιν – ατς χουν ξαφανιστε δ κα καιρλλ κα ατν τν φυσικν νόμων, τς φυσικς νομοτέλειας μέσα στ σύμπαν. Κα συνάμα δύνη. δύνη γι τν σχατη καταρράκωση το νθρωπίνου προσώπου. ραγε, μ ατς τς τακτικές, μ ατς τς διδασκαλίες πρς τ παιδι τν δώδεκα κα δεκαπέντε τν, τί μέλλον χτίζουμε γι τν κόσμο μας, γι τν πατρίδα μας;
Τν πατρίδα μας!
Μ τί ρχές, μ τί παράδοση πολιτισμο μεγάλωναν τ παιδι σ τοτα δ τ χώματα, κα γίνονταν λεβέντες κα λεβέντισσες, γεμάτα π γεία στς ψυχές τους κα ζωντάνια στ μάτια τους! Κα τώρα; Πο τ δηγομε; Συναισθανόμαστε ραγε τν κόλαση, τ ρεβος πο τ σπρώχνουμε;
Κα ποις θ εναι σ θέση τότε, μετ π λίγα χρόνια, ταν τ παιδι ατ καταλάβουν τί προξένησαν στν αυτό τους (ν ποθέσουμε τι κάποια ζητήσουν ν λλάξουν τ φύλο τους λόγ τς γωγς πο θ τος δώσουμε), ποις θ εναι σ θέση ν τ ξαγάγει π τ φρικτ ψυχολογικά τους προβλήματα, πο θ χουν ν κάνουν μ τ διο τ «γώ» τους, τν ψυχοσωματική τους πόσταση: «Τί εμαι τώρα γώ; γόρι κορίτσι; ντρας γυναίκα;» Ποις θ ναλάβει ν πολογηθε στ δριμ «κατηγορ» τους γιατ τ φήσαμε ν κάνουν μι πιλογή, ταν κόμα καλ δν γνώριζαν τί σημαίνει ν εσαι ντρας γυναίκα; Ποις θ τ ποζημιώσει χι γι θική, λλ γι ντολογική, ψυχοσωματικ βλάβη;
πιτέλους, πο πμε; χουμε λοιπν τελείως παραφρονήσει;
ν μοφυλοφιλία εναι διαστροφή, ατ τί πρέπει ν τ νομάσουμε; κε, στν μοφυλοφιλία, δν φεύγει κάποιος π τν ντολογική του πόσταση· π τ φυσικ χρήση το σώματός του φεύγει. δ βγαίνει π τ φυσική του κατάσταση κα γίνεται κάτι λλο, κάτι πο δν χει τς φυσικς κα ψυχικς προδιαγραφς ν γίνει. Τί εδους κφυλισμς εναι ατός;
Κα πιτέλους: Τ βάζουμε μ τ φυσικ νομοτέλεια το σύμπαντος; Μ τος νόμους πο ρίζουν τ φυσικ τάξη τν πραγμάτων; Μέχρι κε φτάνει λαζονεία μας, «βρις»; Δν φοβόμαστε τος φυσικος νόμους, τς φοβερς δυνάμεις τς φύσεως, πο θ παναστατήσουν κα θ κινηθον ναντίον μας; Τ Δημιουργία πμε ν καταργήσουμε; Τόσο χουμε βγε π τ ριά μας;
«Αδώς, ργεοι»! Αδώς!
Εναι ρα γι σώφρονα, μαζ κα δυναμικ ντίδραση. Ο γονες ν ντισταθον μέσ τν Συλλόγων Γονέων κα Κηδεμόνων τν σχολείων. Ο κπαιδευτικο ν ρνηθον ν διδάξουν ατ τ ασχη στς τρυφερς λικίες τν παιδιν, πο ποθον τν γεία κα τν μορφι στ ζωή τους. Ν περασπισθον μ κάθε τρόπο τν ψυχοσωματική τους κεραιότητα. Κανες ς μ φανε συνεργς στ πουλα ατ παγκόσμια μηχανεύματα, πο στόχο τους χουν τν βιολογικ κα πνευματικ κφυλισμ το νθρώπινου εδους, στε ν εναι εκολα χειραγωγήσιμο.
λοι μας μ σωφροσύνη κα σύνεση ς ντισταθομε. Δν εμαστε οτε ρατσιστές, οτε φοβικοί. Λογικο εμαστε. νθρωποι πο κόμα δν πωλέσαμε τς φρένας μας.
Κα πο φοβόμαστε τν Θεό. Γι' ατ κα περασπιζόμαστε τν εκόνα Του, πο λέγεται νθρωπος.
Περιοδικ " Σωτήρ"