Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Λουκά η΄ 27-39)

    «Ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός»  είπε ο Κύριος στον πρώην δαιμονισμένο του σημερινού Ευαγγελίου.

   Δηλαδή: να επιστρέψεις σπίτι σου και να διηγηθείς όσα σου έκανε ο Θεός "

Εκείνος γεμάτος θαυμασμό κι ευγνωμοσύνη ήθελε να μείνει κοντά στον Ευεργέτη του αλλά ο Χριστός τον προέτρεψε να γίνει ζωντανή ιεραποστολική μαρτυρία στους δικούς του.

   Είναι ευκολότερο συχνά να διηγούμαστε στους ανθρώπους έξω τα μεγαλεία του Θεού στην ζωή μας αλλά είναι δυσκολότερο να ενδιαφερθούμε για την σωτηρία των οικείων μας, την στιγμή που μας ξέρουν με τα ελαττώματα μας και δεν μας πιστεύουν εύκολα.

    Παρόλα αυτά πρέπει να προσπαθούμε πάντα με προτεραιότητα για την ωφέλεια των δικών μας κι έτσι θα φιλοτιμούμαστε να γινόμαστε εξαίρετο παράδειγμα έμπρακτης χριστιανικής ζωής!

 Σκέψεις για την εορτή του Απόστολου και Ευαγγελιστή Λουκά (Κυριακή 18/10/2026)

από το αποστολικό ανάγνωσμα (Κολοσσαείς δ΄ 5-11 και 14-18)

  «Ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητός!» ακούσαμε σήμερα στο αποστολικό ανάγνωσμα (στίχος 14).

   Ο απόστολος Παύλος είχε εξαιρετικό συνεργάτη και συνοδοιπόρο τον άγιο Απόστολο κι ευαγγελιστή Λουκά. Και ιατρός επιστήμων αλλά και αγαπητός δια της φιλανθρωπίας και ιεραποστολής.

   Και σοφός κατά κόσμον αλλά και σοφός κατά Θεόν!

Αλλά και καλλιτέχνης ζωγράφος, σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας. Φιλοτέχνησε αρκετές εικόνες της Θεοτόκου.

  Όντως χαρισματικός και φωτισμένος όπως δηλώνει και το όνομα του που προέρχεται από το λατινικό Lux που σημαίνει φωτεινός!

   Συνδυασμός γνώσεως και πίστεως υπέροχος και διδακτικός!

Ας έχουμε τις πρεσβείες του!

 

Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Λουκά η΄ 5-15: παραβολή του σπορέως)

Ακούσαμε και φέτος την παραβολή του σπορέα!

Αλήθεια τι θέλει, πόσο θέλει να βλαστήσει ο σπόρος της θείας αληθείας και πως ακριβώς καταφέρνει να αναπτυχθεί και επιδράσει στην ψυχή του ανθρώπου;

Πολύ συμβολικά και ξεκάθαρα τα ερμηνεύει ο ίδιος ο δημιουργός της παραβολής, ο Κύριός μας.

Το έκανε μόνο σε αυτή την παραβολή, παρουσιάζοντάς μας ένα ψυχογράφημα των διαθέσεών μας απέναντι στο σωτήριο μήνυμα της ζωής μας: τον αιώνια αληθινό και διαχρονικά υπέροχο και μοναδικό λόγο του Θεού!

Άραγε τον μελετούμε; Τουλάχιστον όπως κείμενα και διαδικτυακές αναρτήσεις;

Εκείνος πάντα περιμένει και υπομένει, όπως ο σπόρος.

Και είναι άμεσα διαθέσιμος να μας αναγεννήσει μόλις διαισθανθεί το πνευματικά γόνιμο έδαφος της ψυχής μας, γεμάτο πίστη, ταπείνωση και μετάνοια!

 Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Λουκά στ΄31-36: Χρυσού Κανόνα).

    Το ακούσαμε κι αυτό σήμερα: «Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθώς καὶ ὁ Πατὴρ ἡμῶν οἰκτίρμων ἐστί» δηλαδή όπως ο Θεός είναι γεμάτος αγάπη και μας κατανοεί βαθιά η Χάρις Του, έτσι κι εμείς να είμαστε πραγματικά αλληλέγγυοι διά της αληθινής αγάπης και ενσυναίσθησης στους συνανθρώπους μας.

   Αυτό σημαίνει επιείκεια, υπομονή, ψυχραιμία και ήρεμο διάλογο.

Και αν θέλουμε από τον Κύριο ιδιαίτερη φροντίδα κι αγαπητικό ενδιαφέρον για τα θέματα της ζωής μας, πρώτα εμείς να φερόμαστε ανάλογα γύρω μας!

 Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Λουκά ε΄ 1-11: θαυμ. αλιείας) 27-9-2026

«Ἀφέντες ἅπαντα»: τα άφησαν όλα κι ακολούθησαν οι μαθητές τον Χριστό, όπως ακούσαμε σήμερα στο Ευαγγέλιο.

Πόσο αξίζει άραγε να αφήσεις τα πάντα για έναν μεγαλειώδη σκοπό;

Αλλά όταν, αφήνοντας τα πάντα, κερδίζεις τα πάντα με έναν άλλο παράδοξο τρόπο, «ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ τὰ πάντα κατέχοντες» κατά τον Απόστολο Παύλο (Β΄ Κορινθίους στ΄ 10), σε αυτή τη ζωή, με νοηματοδότη και χαριτοδότη τον Κύριο, τότε αλήθεια αξίζει απόλυτα την αφοσίωση και την εμπιστοσύνη μας!