Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Ματθαίου ιδ΄ 22-34).

     «Ἐγώ εἰμι·μὴ φοβεῖσθε» φώναξε ο Κύριος περπατώντας στα κύματα, στους τρομαγμένους μαθητές!

      Πολύ συχνό το παράγγελμα του Χριστού αλλά και του Θεού στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη να μην φοβόμαστε την θεία παρουσία αλλά και την δαιμονική μανία που οργιάζει σήμερα.

      Αλλά όσο αγαπούμε κι εμπιστευόμαστε τον Κύριο Ιησού, τόσο λιγότερο φοβόμαστε και ανησυχούμε!

      Ο "φόβος του Θεού" βέβαια δεν σημαίνει στα νεοελληνικά φόβο αλλά σεβασμό και συναίσθηση της θείας παρουσίας.

      Είναι άλλης σημασίας "φόβος" και όχι υπαρξιακή αγωνία και ανησυχία που κυριαρχεί σε πολλούς σήμερα λόγω των αναγκών, απαιτήσεων και κινδύνων της σύγχρονης ζωής. 

       «Ἡ ἀγάπη (προς τον Θεό) ἔξω βάλλει τὸν φόβον» όπως γράφει ο απόστολος Ιωάννης (α΄ επιστολή Ιωάννη, δ΄18).

 Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Ματθαίου ιδ΄ 14-22, ο χορτασμός των 5.000).

   «Ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν» στο εκπληκτικό θαύμα της διατροφής των πεντακισχιλίων που ακούσαμε σήμερα στο ευαγγέλιο.

   Και είναι αλήθεια ότι δεν χόρτασαν μόνον σωματικά αλλά από πριν η ψυχή τους "χόρτασε" λόγον σωτηρίας και αγάπης, γι αυτό πέρασε σε δεύτερη μοίρα η πείνα που φυσιολογικά θα ένιωθαν μετά από την πολύωρη διδασκαλία του Κυρίου.

   Γι΄ αυτό και δεν ενόχλησε ούτε διέκοψε κανείς από τον απλό κόσμο τον Κύριο, ούτε σηκώθηκε να φύγει. Καθηλωμένοι τελείως από το μεγαλείο της θεϊκής επικοινωνίας του λόγου!

    Ευτυχώς που οι μαθητές τελικά ενόχλησαν τον Κύριο και ξεκίνησε η θαυμαστή διαδικασία της διατροφής με τα πενιχρά τρόφιμα των μαθητών που εξελίχθηκαν σε πλούσια προσφορά όπου έμεινε και περίσσευμα!

   Όταν λοιπόν χορταίνει η ψυχή μας τον λόγο της θείας αλήθειας, όλα τα βιοτικά χάνουν την έλξη και την ανάγκη τους!

    Όταν συναντούμε την όντως Ζωή, η συμβατική επιβίωση γίνεται ανεπιθύμητη και βαρετή!

 Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Ματθαίου ε΄ 14-19

    «οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.»

Το ακούσαμε σήμερα στο ευαγγέλιο.

   Αλλά παρά την όλη προσοχή που μας ζητά  ώστε να μην γίνονται γνωστά και φανερά από μας τα καλά μας έργα κι έτσι να αποφεύγουμε τους επαίνους και την επίδειξη, εκ των πραγμάτων ο αγώνας για χριστιανική ζωή φωτίζει άθελά μας και  ελκύει τις καλοπροαίρετες ψυχές!

    Εδώ κρύβεται η υπέροχη έννοια της ιεραποστολής ημών των χριστιανών που προάγεται και με το παράδειγμα και με την συμπεριφορά!

 Σκέψεις από τον Απόστολο της Κυριακής (απ. Παύλου προς Ρωμαίους, ιβ΄6-14).

«Εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε» ακούσαμε σήμερα το παράγγελμα του Αποστόλου Παύλου.

Πάντα ο καλός λόγος, με αγάπη, ευχαριστία και χαρά είναι μια αληθινή ευλογία ποιότητας ζωής!

Κι αν ακόμη μας προσβάλλουν και μας υβρίζουν, ας μην καταφεύγουμε στην εύκολη λύση της εκδικητικής ανταπόδοσης πέφτοντας στο επίπεδο των επικριτών και αντιπάλων μας. Μερικοί, ακόμη και χριστιανοί, καταφεύγουν στις κατάρες, όμως έτσι δεν κάνουν κακό μόνον στους εχθρούς τους αλλά και στις ίδιες τις ψυχές τους. Γυρίζουν σαν μπούμερανγκ εις βάρος τους.

«Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν καὶ εὐχαριστοῦμεν!»

 Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Ματθαίου η΄ 28 - θ΄ 1)

      Στο θαύμα των δαιμονισμένων Γεργεσηνών που ακούσαμε σήμερα, είναι ξεκάθαρη η αγαπητική προσέγγιση του Χριστού στον ταλαίπωρο άνθρωπο!

Κάτι που δεν θέλει ο διάβολος, που όπου εισέλθει οδηγεί στην καταστροφή, όπως έγινε με το κοπάδι των χοίρων.

"Ώρμησε"στον γκρεμό!

     Και οι ορμές μας με δαιμονική επήρεια μας καταστρέφουν ψυχικά και σωματικά και μας υποδουλώνουν σε πάθη κι εξαρτήσεις.

    Ας προσευχόμαστε θερμά και τακτικά ζητώντας το έλεος της αγάπης του Κυρίου μας για να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της δαιμονικής εποχής μας!