ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΓΟΝΕΩΝ "Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ"

Λεωφόρος Σοφοκλῆ Βενιζέλου 130, Τ.Κ. 163 45 Ἡλιούπολη
eikona





Ἡ Γ. Ε. Χ. Α. εἶναι Πανελλήνιο Σωματεῑο μέ 60 τμήματα στίς περισσότερες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί στίς Συνοικίες τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Σκοπός της εἶναι ἡ τόνωσις τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί ἡ ἐνίσχυσις τοῦ θεσμοῦ τῆς Οἰκογενείας ὅπως αὐτός διαμορφώθηκε κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας ὡς φορέα καί θεματοφύλακα τῶν Χριστιανικῶν καί Ἐθνικῶν παραδόσεων.

Γραφεῖα κεντρικοῦ: ὁδός Μαυρομιχάλη 32 (106 80) Ἀθήνα.

Τηλ. & Fax: 210-3638793 E-mail: gexaathens@yahoo.gr

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014

Παρασκευή 31 Ἰανουαρίου Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Παρ. ις΄ ἑβδ. Ματθ. (Μρ. η΄ 1-10)

05 paraskevi

1 Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις πάλιν πολλοῦ ὄχλου ὄντος καὶ μὴ ἐχόντων τί φάγωσι, προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγει αὐτοῖς· 2 σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσί μοι καὶ οὐκ ἔ­­χουσι τί φάγωσι· 3 καὶ ἐὰν ἀπολύσω αὐτοὺς νήστεις εἰς οἶκον αὐτῶν, ἐ­­­­κλυθήσονται ἐν τῇ ὁ­δῷ· τι­νὲς γὰρ αὐτῶν ἀ­πὸ μακρό­­θεν ἥκασι. 4 καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· πόθεν τούτους δυνήσεταί τις ὧδε χορτάσαι ἄρτων ἐπ᾿ ἐρημίας; 5 καὶ ἐπηρώτα αὐτούς· πόσους ἔχετε ἄρτους; οἱ δὲ εἶπον· ἑπτά. 6 καὶ παρήγγειλε τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους εὐ­χαριστήσας ἔκλασε καὶ ἐ­­­δίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα παρατιθῶσι· καὶ παρέθηκαν τῷ ὄχλῳ. 7 καὶ εἶχον ἰχθύδια ὀλίγα· καὶ αὐτὰ εὐλογήσας εἶπε πα­ρατιθέναι καὶ αὐτά. 8 ἔφαγον δὲ καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν περισσεύματα κλασμάτων ἑπτὰ σπυρίδας. 9 ἦσαν δὲ ὡς τετρακισχίλιοι· καὶ ἀπέλυσεν αὐτούς. 10 Καὶ ἐμβὰς εὐθὺς εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐ­­τοῦ ἦλθεν εἰς τὰ μέρη Δαλ­μανουθά.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

1 Ἐκεῖνες τίς ἡμέρες ἦταν πάλι μαζεμένος πάρα πολύς λαός, κι ἐπειδή δέν εἶχαν τί νά φᾶνε, κάλεσε ὁ Ἰησοῦς τούς μαθητές του καί τούς λέει: 2 Σπλαχνίζομαι πολύ τόν λαό, διότι τρεῖς ἡμέρες τώρα μένουν κοντά μου καί δέν ἔχουν τί νά φᾶνε. 3 Κι ἄν τούς στείλω νά φύγουν στά σπίτια τους νηστι­κοί, θά ἀποκάμουν στό δρόμο. Διότι μερικοί ἀπ' αὐ­τούς ἔχουν ἔλθει ἀπό μακριά καί γι' αὐτό πρέπει νά πε­ζοπορήσουν πολύ. 4 Τότε τοῦ ἀποκρίθηκαν οἱ μαθητές του: Ἀπό ποῦ θά μπορέσει κανείς ἐδῶ στήν ἐρημιά νά χορτάσει μέ ψωμιά αὐτούς πού εἶναι τόσο πολλοί; 5 Κι ὁ Ἰησοῦς τούς ρώτησε: Πόσα ψωμιά ἔχετε; Αὐτοί τοῦ εἶπαν: Ἑπτά. 6 Τότε ὁ Κύριος πρόσταξε τό πλῆθος τοῦ λαοῦ νά καθίσουν στή γῆ. Κι ἀφοῦ πῆρε στά χέρια του τά ἑπτά ψωμιά, εὐχαρίστησε τόν Πατέρα του, ὁ ὁποῖος δίνει ὅλα τά ἀγαθά, κι ἔπειτα τά ἔκοψε κι ἄρχισε νά δίνει τά κομμάτια στούς μαθητές του γιά νά τά προσφέρουν. Κι αὐτοί τά πρόσφεραν στό πεινασμένο πλῆθος τοῦ λαοῦ. 7 Εἶχαν καί λίγα ψαράκια. Κι ἀφοῦ τά εὐλόγησε, εἶπε νά τά προσφέρουν κι αὐτά. 8 Κι ἔφαγαν ὅλοι καί χόρτασαν, καί μάζεψαν τά περισσεύματα ἀπό τά κομμάτια ἑπτά μεγάλα κοφίνια. 9 Ἐκεῖνοι πού ἔφαγαν ἦταν περίπου τέσσερις χιλιάδες. Κι ἀφοῦ ἔφαγαν, τούς ἔστειλε στά σπίτια τους. 10 Κι ἀμέσως μπῆκε στό πλοῖο μαζί μέ τούς μαθητές του καί ἦλθε στά μέρη Δαλμανουθά, πού γειτονεύουν μέ τή Μαγδαλά.


Προβολή άρθρου...

Πέμπτη 30 Ἰανουαρίου

04 pempti

Εὐαγγέλιον τῶν ἱεραρχῶν, 30ῆς ᾿Ιαν., «῾Υμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Μτθ. ε΄ 14-19).

14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· 15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. 16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. 18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. 19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

14 Ἐσεῖς εἶστε τό φῶς τοῦ κόσμου, διότι ἔχετε προορισμό μέ τό φωτεινό σας παράδειγμα καί μέ τά λόγια σας πού μεταδίδουν τό φῶς τῆς ἀλήθειας νά φωτίζετε τούς ἀνθρώπους πού βρίσκονται στό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης. Μιά πόλη πού βρίσκεται πάνω σέ βουνό δέν εἶναι δυνατόν νά κρυφτεῖ. Ἔτσι καί ἡ δική σας ζωή θά γίνεται ἀντιληπτή ἀπ' ὅλους. 15 Οὔτε οἱ ἄνθρωποι ἀνάβουν λυχνάρι γιά νά τό βάλουν κάτω ἀπ' τόν κάδο μέ τόν ὁποῖο μετροῦν τό σιτάρι. Ἀλλά τό τοποθετοῦν πάνω στό λυχνοστάτη κι ἔτσι φωτίζει μέ τή λάμψη του ὅλους ὅσους εἶναι μέσα στό σπίτι. 16 Ἔτσι σάν λυχνάρι πού εἶναι σωστά τοποθετημένο ἄς λάμψει τό φῶς τῆς ἀρετῆς σας μπροστά στούς ἀνθρώπους· γιά νά δοῦν τά καλά σας ἔργα καί νά δοξάσουν γιά τά ἐνάρετα καί ἅγια παιδιά του τόν Πατέρα σας, ὁ ὁποῖος εἶναι βέβαια παρών παντοῦ, ἀλλά κυρίως φανερώνει τήν παρουσία του στούς οὐρανούς. 17 Μή νομίσετε ὅτι ἦλθα γιά νά καταργήσω καί ν' ἀ­κυ­­­­ρώ­σω τόν ἠθικό νόμο τοῦ Μωυσῆ ἤ τήν ἠθική διδα­σκα­λία τῶν προφητῶν. Δέν ἦλθα νά τά καταργήσω αὐ­τά, ἀλλά νά τά συμπληρώσω καί νά σᾶς τά παραδώ­σω τέλεια. 18 Διότι ἀληθινά σᾶς λέω καί μέ κάθε ἐπισημότητα σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι ὅσο παραμένει καί δέν καταστρέφεται ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ, οὔτε ἕνα γιῶτα ἤ ἕνα κόμμα, οὔτε δηλαδή ἡ πιό μικρή ἀπό τίς ἐντολές δέν θά παραπέσει ἀπό τό Νόμο καί δέν θά χάσει τό κύρος της, μέχρι νά ἐπαληθευθοῦν καί νά ἐκπληρωθοῦν ὅλα ὅσα διατάζει ὁ Νόμος· καί θά ἐκπληρωθοῦν μέ τά γεγονότα τῆς ζω­­ῆς μου ὅσα λέχθηκαν προφητικῶς, ἀλλά καί μέ τή ζωή τῶν γνήσιων μαθητῶν μου, οἱ ὁποῖοι θά τηροῦν ὅλες τίς ἐντολές τοῦ Νόμου μέ ἀκρίβεια. 19 Ἀφοῦ λοιπόν οἱ ἐντολές ἔχουν κύρος καί ἰσχύ ἀκα­τάλυτη, ὁποιοσδήποτε παραβεῖ μία κι ἀπό ἐκεῖνες ἀκόμη τίς ἐντολές μου πού φαίνονται πολύ μικρές καί διδάξει ἔτσι τούς ἀνθρώπους, νά τίς θεωροῦν δηλαδή μικρές κι ἀσήμαντες, θά κηρυχθεῖ ἐλάχιστος καί τελευταῖος στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἐκεῖνος ὅμως πού θά ἐφαρ­μόσει ὅλες ἀνεξαιρέτως τίς ἐντολές καί θά διδάξει καί τούς ἄλλους νά τίς τηροῦν, αὐτός θά ἀνακηρυχθεῖ μεγάλος στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Κι αὐτές λοιπόν τίς ἐντολές πού οἱ γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι παραμερίζουν μέ τίς ἀνθρώπινες παραδόσεις τους, πρέπει νά τίς προσέχετε καί νά τίς ἐφαρμόζετε.


Προβολή άρθρου...

Πέμπτη 30 Ἰανουαρίου Ἀπόστολος τῶν ἱεραρχῶν, 18ης ᾿Ιαν., «Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ἡμῶν» (῾Εβρ. ιγ΄ 7-16)

04 pempti

7 Μνημονεύετε τῶν ἡγου­μένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλη­σαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. 8 Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. 9 διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βε­βαι­οῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφε­λήθησαν οἱ περιπατήσαντες. 10 ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες· 11 ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ Ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς· 12 διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε. 13 τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες· 14 οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. 15 δι' αὐτοῦ οὖν ἀνα­φέρωμεν θυσίαν αἰνέσε­ως διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ' ἔστι καρπὸν χειλέ­ων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. 16 τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

7 Νά θυμάστε πάντοτε τό ἅγιο παράδειγμα τῶν πνευ­μα­τικῶν ἀρχηγῶν καί προεστῶν σας, οἱ ὁποῖοι σᾶς δί­δαξαν τό λόγο τοῦ Θεοῦ. Νά ἀναλογίζεστε καί νά με­λε­τᾶτε τό ἅγιο καί θεάρεστο τέλος τῆς ζωῆς καί τῆς συ­μπεριφορᾶς τους, καί νά μιμεῖσθε τήν πίστη τους. 8 Ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἦταν χθές, εἶναι καί σήμερα ὁ ἴδιος, καί θά εἶναι ὁ ἴδιος καί στούς αἰῶνες. Ὅπως λοιπόν ἐνίσχυε τούς προεστούς σας, ἔτσι θά ἐνισχύσει καί σᾶς στήν πίστη. Κρατῆστε την λοιπόν καλά καί σεῖς. 9 Μήν παρασύρεσθε ἐδῶ κι ἐκεῖ ἀπό διδασκαλίες διαφορετικές καί ξένες πρός τήν ἀληθινή διδασκαλία. Διότι εἶναι καλό καί σωτήριο νά στηρίζετε καί νά στερεώνετε τίς καρδιές σας στή χάρη τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι στήν ἰουδαϊκή διάκριση τῶν φαγητῶν, ἀπό τήν ὁποία δέν ὠφελήθηκαν ὅσοι ἰουδαΐζοντες Χριστιανοί ἔβαλαν τά φαγητά ὡς κανόνα τῆς συμπεριφορᾶς τους. 10 Ἔχουμε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί τράπεζα καί θυσιαστήριο στό ὁποῖο γινόμαστε μέτοχοι τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ, καί ἀπό τό ὁποῖο δέν ἔχουν δικαίωμα νά φᾶνε οὔτε οἱ ἱερεῖς καί οἱ ἀρχιερεῖς πού λατρεύουν καί ὑπηρετοῦν τόν Θεό στή Σκηνή τοῦ Μαρτυρίου. 11 Καί τό ὅτι οἱ ἱερεῖς τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου δέν ἔχουν ἐξουσία νά φᾶνε ἀπό τό θυσιαστήριό μας ἀποδεικνύεται καί ἀπό τό ἑξῆς: ὅτι δέν ἔτρωγαν αὐτοί οὔτε ἀπό τή θυ­σία ἐκεί­νη ἡ ὁποία περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη προ­τύ­πω­­νε τή θυσία τοῦ σταυροῦ. Διότι, ὅπως ὁρίζεται στήν Ἁ­γί­α Γραφή, τά σώματα τῶν ζώων ἐκείνων τῶν ὁποίων τό αἷμα ἔφερνε ὁ ἀρχιερέας τήν ἡμέρα τοῦ ἐξιλασμοῦ μέ­σα στά Ἅγια τῶν Ἁγίων ὡς θυσία γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν δέν τά ἔτρωγαν οἱ ἱερεῖς, ἀλλά καίγονταν ὁλόκληρα ἔξω ἀπό τό στρατόπεδο τοῦ Ἰσραήλ. 12 Γι' αὐτό, σύμφωνα μέ τόν προφητικό τύπο τῶν θυ­σι­ῶν πού γίνονταν γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν, καί ὁ Ἰησοῦς, προκειμένου νά ἁγιάσει μέ τό ἴδιο του τό αἷμα τό λαό τοῦ νέου Ἰσραήλ, ἔπαθε καί θανατώθηκε ἔξω ἀπό τήν πύλη τῆς πόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ. 13 Λοιπόν, ἄς βγοῦμε κι ἐμεῖς κοντά του ἔξω ἀπό τό στρα­τόπεδο. Ἄς ἀπομακρυνθοῦμε δηλαδή κι ἄς κόψου­με κάθε σχέση μέ τόν Ἰουδαϊσμό καί μέ τόν κόσμο τῆς ἁμαρ­τίας. Κι ἄς πάρουμε ἐπάνω μας τόν ὀνειδισμό τοῦ Χρι­στοῦ, ἕτοιμοι νά περιφρονηθοῦμε γι' αὐτόν, ὅπως ἀτι­μάσθηκε καί περιφρονήθηκε ἐκεῖνος. 14 Μή διστάζετε νά χωρισθεῖτε ἀπό τό ἰουδαϊκό κέντρο κι ἀπό τόν κόσμο. Διότι δέν ἔχουμε ἐδῶ μόνιμη καί διαρκή πατρίδα καί πόλη, ἀλλά μέ πόθο πολύ ζητοῦμε τή μελλοντική, τήν οὐράνια Ἱερουσαλήμ. 15 Χωρισμένοι λοιπόν ἀπό τή λευϊτική ἱερωσύνη, ἄς προσφέρουμε ἀκατάπαυστα στό Θεό διαμέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς ἀρχιερέως μας θυσία αἰνέ­σεως καί δοξολογίας. Ὄχι βέβαια θυσία ζώων καί αἱμάτων, ἀλλά θυσία πού θά ξεχειλίζει ἀπό μέσα μας ὡς καρπός θερμῆς εὐγνωμοσύνης πρός τόν Θεό· θυσία πού θά βγαίνει ἀπό τά χείλη μας, τά ὁποῖα θά ἀνυ­μνοῦν καί θά δοξολογοῦν τό ὄνομά του. 16 Ἐπιπλέον μήν ξεχνᾶτε νά κάνετε ἀγαθοεργίες καί νά μοι­ράζεστε καί μέ τούς ἄλλους τά ἀγαθά σας. Μήν τά λησμονεῖτε αὐτά, διότι ὁ Θεός μέ τέτοιες θυσίες εὐχα­ρι­στεῖται καί ὄχι μέ θυσίες ἄλογων ζώων.


Προβολή άρθρου...

Τετάρτη 29 Ἰανουαρίου Ἀπόστολος: παραλειφθείς, Κυρ. κε΄ ἐπιστ. (᾿Εφεσ. δ΄ 1-7)

03 tetarth

1 Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς ἐγὼ ὁ δέσμιος ἐν Κυρίῳ ἀ­ξίως περιπατῆσαι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθητε, 2 μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πρᾳότητος, μετὰ μακροθυμίας, ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ, 3 σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης. 4 ἓν σῶμα καὶ ἓν Πνεῦμα, καθὼς καὶ ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν· 5 εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα· 6 εἷς Θεὸς καὶ πατὴρ πάν­των, ὁ ἐπὶ πάντων, καὶ διὰ πάντων, καὶ ἐν πᾶσιν ἡμῖν. 7 Ἑνὶ δὲ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

1 Σύμφωνα λοιπόν μ' αὐτά πού σᾶς ἔγραψα προηγουμένως, σᾶς παρακαλῶ ἐγώ πού εἶμαι φυλακισμένος γιά τό ὄνομα τοῦ Κυρίου, νά πορευθεῖτε καί νά ζήσετε μέ τρόπο ἄξιο τῆς ὑψηλῆς κλήσεως πού σᾶς ἔκανε ὁ Θεός. 2 Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν νά ζεῖτε μέ κάθε ταπεινοφροσύνη καί πραότητα, μέ μακροθυμία καί ὑπομονή. Νά ἀνέχεσθε μέ ἀγάπη ὁ ἕνας τά ἐλαττώματα τοῦ ἄλλου. 3 Καί νά καταβάλλετε κάθε προσπάθεια προκειμένου νά διατηρεῖτε τή μεταξύ σας ἑνότητα μέ τήν ὁποία σᾶς ἕνωσε τό Ἅγιον Πνεῦμα, χρησιμοποιώντας ὡς σύνδεσμο τήν εἰρήνη, ἡ ὁποία θά σᾶς δένει ὅλους μαζί σ' ἕνα. 4 Ἀποτελεῖτε ἕνα σῶμα, τήν Ἐκκλησία, κι ἕνα Πνεῦμα ζωοποιεῖ τό σῶμα αὐτό, ἀφοῦ καί ὅλοι σας κληθήκατε μέ μία ἐλπίδα τῆς κλήσεώς σας. Διότι ὁ Θεός γιά μία καί τήν ἴδια βασιλεία καί γιά τά ἴδια ἀγαθά σᾶς κάλεσε ὅλους. 5 Ἕνας καί μόνος Κύριος ὑπάρχει· μία πίστη ἔχουν ὅλοι οἱ Χριστιανοί· ἕνα βάπτισμα ἔλαβαν ὅλοι. 6 Ἕνας καί μόνος Θεός καί Πατέρας ὅλων ὑπάρχει. Αὐτός κυριαρχεῖ πάνω ἀπ' ὅλους ὡς Δεσπότης. Ἡ δική του δύναμη διαχύνεται καί ἐνεργεῖ διαμέσου ὅλων τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας σ' ὁλόκληρο τό σῶμα της. Αὐτός κατοικεῖ μέσα σ' ὅλους μας. 7 Πρέπει λοιπόν νά εἴμαστε ὅλοι ἕνα. Βέβαια ὅλοι οἱ πιστοί δέν ἔχουμε λάβει τά ἴδια χαρίσματα, ἀλλά διάφορα καί ποικίλα. Αὐτή ὅμως ἡ διανομή γιά κανένα λόγο δέν ἐπιτρέπεται νά γίνεται αἰτία χωρισμοῦ μεταξύ τῶν πιστῶν. Διότι ἡ διανομή αὐτή δέν εἶναι τυχαία, ἀλλά γίνεται ἀπ' τόν ἴδιο τόν Χριστό. Αὐτός δηλαδή στόν καθένα ξεχωριστά ἀπό ἐμᾶς ἔδωσε τή θεία χάρη, σύμφωνα μέ τό μέτρο πού μέ σοφία καί δικαιοσύνη χρησιμοποιεῖ στή διανομή τῆς δωρεᾶς του.


Προβολή άρθρου...

Τετάρτη 29 Ἰανουαρίου Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Τετ. ις΄ ἑβδ. Ματθ. (Μρ. ζ΄ 14-24)

03 tetarti

14 Καὶ προσκαλεσάμενος πάντα τὸν ὄχλον ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀκούετέ μου πάντες καὶ συνίετε. 15 οὐδέν ἐστιν ἔξωθεν τοῦ ἀνθρώπου εἰσπορευόμενον εἰς αὐτὸν ὃ δύναται αὐτὸν κοινῶσαι, ἀλλὰ τὰ ἐκπορευόμενά ἐστι τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον. 16 εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω. 17 Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς οἶκον ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ἐπηρώ­των αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐ­τοῦ περὶ τῆς παραβολῆς. 18 καὶ λέγει αὐτοῖς· οὕτω καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε; οὔ­πω νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ ἔξω­θεν εἰσπορευόμενον εἰς τὸν ἄνθρωπον οὐ δύναται αὐ­­τὸν κοινῶσαι; 19 ὅτι οὐκ εἰσπορεύεται αὐτοῦ εἰς τὴν καρδίαν, ἀλλ' εἰς τὴν κοιλίαν, καὶ εἰς τὸν ἀφε­δρῶνα ἐκπορεύεται, καθαρίζον πάντα τὰ βρώματα. 20 ἔλεγε δὲ ὅτι τὸ ἐκ τοῦ ἀν­θρώπου ἐκπορευόμενον, ἐ­­­κεῖνο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον. 21 ἔσωθεν γὰρ ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοὶ ἐκπορεύονται, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, φό­­­νοι, 22 κλοπαί, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, ὀφθαλμὸς πονηρός, βλασφη­μία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη· 23 πάντα ταῦτα τὰ πονη­ρὰ ἔσωθεν ἐκπορεύεται καὶ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον. 24 Καὶ ἐκεῖθεν ἀναστὰς ἀ­­πῆλθεν εἰς τὰ μεθόρια Τύρου καὶ Σιδῶνος. καὶ εἰσελθὼν εἰς οἰκίαν οὐδένα ἤθελε γνῶναι, καὶ οὐκ ἠδυνήθη λαθεῖν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

14 Τότε κάλεσε ὅλο τό λαό καί τούς εἶπε: Ἀκοῦ­στε ὅλοι αὐτό πού θά σᾶς πῶ καί προσέξτε νά τό κατα­λάβετε. 15 Δέν ὑπάρχει τίποτε ἀπ' ὅσα ὁ ἄνθρωπος παίρνει ἀπ' ἔξω καί βάζει μέσα του μέ τήν τροφή, τό ὁποῖο νά μπορεῖ νά τόν κάνει βέβηλο καί ἀκάθαρτο θρησκευτικά. Ἀλλά ἐκεῖνα πού βγαίνουν ἀπ' αὐτόν καί τή μολυσμένη καρδιά του, αὐτά εἶναι πού κάνουν τόν ἄνθρωπο ἀκάθαρτο καί βέβηλο. 16 Ὅποιος ἔχει φωτισμένο νοῦ κι αὐτιά πνευματικά ν' ἀκοῦν μέ ἐνδιαφέρον καί νά κατανοοῦν συγχρόνως αὐ­τά πού λέω, ἄς ἀκούει. 17 Κι ὅταν ἔφυγε ἀπ' τό πλῆθος καί μπῆκε σέ κάποιο σπίτι, τόν ρώτησαν οἱ μαθητές τί ἐννοοῦσε μέ τόν παραβολικό καί δυσκολονόητο λόγο πού εἶπε. 18 Καί τούς ἀπάντησε: Κι ἐσεῖς ἀκόμη, ὅπως τό πολυάριθμο πλῆθος, δυσκολεύεστε τόσο πολύ νά κατανοήσετε τήν ἀλή­θεια πού εἶ­πα; Δέν καταλαβαίνετε ἀκόμη ὅτι κάθε τι πού μπαίνει ἀπ' ἔξω μέσα ἀπ' τό στόμα στόν ἄνθρωπο δέν μπορεῖ νά τόν μολύνει καί νά τόν κάνει βέβηλο θρησκευτικά; 19 Διότι αὐτό δέν πηγαίνει μέσα στήν καρδιά του καί στήν ψυχή του, ἀλλά πηγαίνει στήν κοιλιά, καί τό περιττό καί ἄχρηστο μέρος τοῦ φαγητοῦ ἀποβάλλεται στό ἀποχωρητήριο κι ἔτσι ἀφήνει καθαρές ὅλες τίς οὐσίες πού συγκράτησε ὁ ὀργανισμός. 20 Τούς ἔλεγε ἀκόμη ὅτι ἐκεῖνο πού βγαίνει μέσα ἀπό τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖνο μολύνει καί κάνει βέβηλο τόν ἄνθρωπο. 21 Διότι μέσα ἀπ' τήν καρδιά τῶν ἀν­θρώ­πων βγαίνουν κακές σκέψεις καί ἀποφάσεις, μοιχεῖες, πορ­νεῖες, φόνοι, 22 κλοπές, κάθε εἴδους ἀδικίες πού προέρχονται ἀπό τήν πλεονεξία, μοχθηρίες καί κακίες, ἀπάτες, ἠθική πα­­ραλυσία καί ἀκράτεια, μάτι φθονερό καί κακό, βλασφη­μία, ὑπερηφάνεια, τρέλα καί ἀμυαλοσύνη, πού τή γεν­νᾶ ὁ σκοτισμός τῆς ἁμαρτίας. 23 Ὅλα αὐτά τά κακά βγαίνουν ἀπό μέσα, διότι ἀρχικά φυτρώνουν στήν καρδιά ὡς λογισμοί καί ἐπιθυμίες καί ἀποφάσεις, καί αὐτά κάνουν τόν ἄνθρωπο ἀκάθαρτο. 24 Ἔπειτα ὁ Ἰησοῦς ἔφυγε ἀπό ἐκεῖ καί πῆγε κοντά στά σύνορα τῆς Τύρου καί τῆς Σιδῶνος. Κι ἀφοῦ μπῆκε σ' ἕνα σπίτι, ὅπου διάλεξε νά μείνει, δέν ἤθελε νά γίνει γνωστό ὅτι ἦταν ἐκεῖ. Ἀλλά δέν μπόρεσε νά ξεφύγει τήν προσοχή τοῦ κόσμου.


Προβολή άρθρου...