ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ!!!

«Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με τις υπʼ αρ. 12953 και 12954/2014 αποφάσεις του απέρριψε τις αγωγές του Δημοσίου κατά της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, τρίτων αγοραστών και Τραπεζών, με τις οποίες το Δημόσιο ζητούσε την επιστροφή των ακινήτων που είχαν ανταλλαγεί έναντι παραλιμνίων εκτάσεων της Λίμνης Βιστωνίδας.
Το Πολυμελές Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με εκτενές και εμπεριστατωμένο σκεπτικό έκρινε ότι δεν τίθεται θέμα ακυρότητας των ανταλλαγών.
Επίσης απερρίφθη και το αίτημα του Δημοσίου κατά της Μονής για ηθική βλάβη.»

ΕΠΙΣΗΜΑ ΠΛΕΟΝ ,ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ!!!!!!!!!!!
ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟ, ΚΥΡΙΩΣ, ΟΙ ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΜΕ ΤΑ ΓΙΟΥΣΟΥΦΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΙΞΑΝ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.

ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΧΑΘΕΙ Η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ, ΑΥΤΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ, ΟΤΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΑΝ ΕΠΙ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟ ΩΣ ΣΚΑΝΔΑΛΟ.
ΕΤΣΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ;
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ;

 

ΠΗΓΗ

 

Οι απατεώνες της Ομοιοπαθητικής-Βελονισμός-Ρεφλεξολογία Ρεϊκι-Γιόγκα-Διαλογισμός κ.λ.π.

Πορίσματα Ημερίδας με θέμα:Εναλλακτικές »θεραπείες»
[ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 17 ΜΑΪΟΥ 2014 - ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ Ι.Μ. ΓΛΥΦΑΔΑΣ]
ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ:
1. Μιχάλης Ράλλης, καθηγητής φαρμακευτικής τεχνολογίας, Πανεπιστημίου Αθηνών.
2. Κωνσταντίνος Καρακατσάνης, καθηγητής Πυρηνικής, της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
3. Κωνσταντίνα Αλεβίζου, ιατρός Μικροβιολόγος.
4. Μον. Αρσένιος Βλιαγκόφτης, Δρ. Θεολογίας-Πτυχ. Φιλοσοφίας.
5. π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, Θεολόγος-Οικονομολόγος.
6. Γεώργιος Κρίππας, Δρ. Νομικής, Συνταγματολόγος.

1. Οἱ λεγόμενες «ἐναλλακτικές θεραπεῖες» ἀποτελοῦν ἐφαρμογή στό χῶρο τῆς ὑγείας τῶν περί Θεοῦ, ἀνθρώπου καί κόσμου ἀντιλήψεων τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν καί τῆς «Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ὑδροχόου» καί γι᾽ αὐτό εἶναι πιό σωστό νά ὀνομάζονται «Ἰατρική τῆς Νέας Ἐποχῆς».
2. Γιά τίς ὁμάδες αὐτές ὅλα εἶναι ἐνέργεια, ὅλα εἶναι Ἕνα («Ἕν τό πᾶν» τῆς Θεοσοφίας) καί ὅλα εἶναι Θεός. Μέ βάση αὐτή τή θεώρηση, διδάσκουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος, ἀνακαλύπτοντας τόν «Θεό – Ἑαυτό» του καί ἐνεργοποιώντας τίς ἀπόκρυφες δυνάμεις, πού δῆθεν κρύβει μέσα του, μπορεῖ νά αὐτοθεραπεύεται. Ὡς αὐτοθεραπεία νοεῖται τό «ξεμπλοκάρισμα» τῆς ἐνέργειας. Κατά τήν ὀρθόδοξη ὅμως Θεολογία ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος μέ τήν προσωπική ἄκτιστη ἐνέργεια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ (ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καί καθ᾿ ὁμοίωσιν, Γεν. α΄,26). Ἡ δέ νόσος ψυχῆς καί σώματος ἡ ὁποία εἰσῆλθε στήν ἀνθρώπινη φύση μετά τήν Παρακοή τῶν πρωτοπλάστων ἀποτελεῖ κατά κύριο λόγο συνέπεια τῆς ἁμαρτίας, τήν ὁποία νόσο ἐπιτρέπει ὁ Θεός ὡς ἕνα τρόπο γιά μετάνοια καί ἐπανόρθωση. Ὅσον ἀφορᾶ στήν ψυχή, αὐτή δέν μπορεῖ νά θεραπευθεῖ ἀπό κανέναν ἄλλο ἐκτός ἀπό τήν ἄκτιστη χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
3. Ἡ θεραπεία ὅμως τῆς σωματικῆς νόσου δέν μπορεῖ νά ἐπιτευχθεῖ διά τῆς δυναμοποίησης τῶν ὁμοιοπαθητικῶν φαρμάκων, διά τῆς ὁποίας δῆθεν ἀπελευθερώνεται ἡ λανθάνουσα πνευματοειδής δύναμή τους, οὔτε διά τῶν βελονῶν τοῦ βελονισμοῦ, οὔτε διά τοῦ μασάζ τῆς ρεφλεξολογίας, οὔτε δι᾿ οἱουδήποτε ἄλλου ἐμπειρικοῦ ἤ μαγικοῦ μέσου τῆς ὅποιας ἐναλλακτικῆς ¨θεραπείας¨. Βεβαίως τό σῶμα μπορεῖ νά θεραπευθεῖ θαυματουργικῶς διά τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ διά τῶν εὐχῶν τῆς Κυρίας Θεοτόκου καί τῶν ἁγίων μας. Ὡστόσο ὅμως ὁ Θεός ¨ἔκτισε ἰατρόν¨ (Σοφ. Σειράχ, λη΄,1 ) πρός τόν ὁποῖο καταφεύγουμε, ἐκτιμώντας τήν διαγνωστικές καί θεραπευτικές ἱκανότητές του, τίς ὁποῖες ἀπέκτησε ἀπό τήν ἐπίπονη σπουδή του στήν ἰατρική ἐπιστήμη.
Εἶναι σημαντικό νά γνωρίζουν ὅσοι ἐμπιστεύονται τίς ἐναλλακτικές ¨θεραπεῖες¨ τίς ἐνδεχόμενες συνέπειές τους, οἱ ὁποῖες εἶναι
α) ψυχο-διανοητική διαταραχή λόγῳ τῆς ἀποκρυφιστικῆς βάσεως στήν ὁποία θεμελιώνονται
β) σοβαρές παρενέργειες στήν κατάσταση τῆς ὑγείας τους ἐξαιτίας τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν ἐνδεδειγμένων ἰατρικά θεραπειῶν, καί
γ)ἐπιδείνωση τῆς ὑγείας τους ἀκόμη καί θάνατος τοῦ ἀσθενοῦς.
4. Οἱ ἐναλλακτικές ¨θεραπεῖες¨, ὅπως : Ἀγγελοθεραπεία, Ἀγιουρβέδα, Ἀνθοϊάματα Μπάχ, Aura Soma, Ἀρωματοθεραπεία, Βελονισμός, Βιοενεργειακές Θεραπεῖες, Βιοσυντονισμός, Ἐσωτέρα Θεραπευτική, Κρανιοϊερή Θεραπεία, Κρυσταλλοθεραπεία, Ὁμοιοπαθητική, Ρέϊκι, Ρεφλεξολογία, Σιάτσου, ψευδοεπιστημονικές ψυχοθεραπεῖες κ.ἄ., θεμελιώνονται σέ κοσμοθεωριακό ὑπόβαθρο, τό ὁποῖο εἶναι ἀντίθετο καί ἀσυμβίβαστο μέ τήν Ὀρθόδοξη πίστη.
Ἔχουν δέ τά ἑξῆς κοινά χαρακτηριστικά:
α) εἶναι ἐντελῶς αὐθαίρετες
β) προβάλλουν ἕναν θεραπευτή μάγο,
γ) βασίζονται σέ μία μεταφυσικῆς τάξεως ἐνέργεια τῶν ἀνατολικῶν φιλοσοφιῶν καὶ θρησκειῶν-τίς ὁποῖες εὔκολα ἀκολουθοῦν ὅσοι ἔγιναν πρίν θύματα τῶν ἐνεργειακῶν θεωριῶν-και
δ) δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ ἐπιστήμη.
Ἰδιαιτέρως τό ρέϊκι εἶναι ἀπροκάλυπτα μία ἀποκρυφιστικὴ πρακτικὴ, ἀφοῦ οἱ μυημένοι «θεραπευτές» ἔρχονται σὲ ἐπαφὴ μὲ «ὁδηγούς» πνεύματα, τὰ ὁποῖα κατευθύνουν τὴ θεραπευτικὴ ἐνέργεια.
5. Ἡ γιόγκα καί ὁ διαλογισμός δέν εἶναι μέθοδοι θεραπείας, ὅπως εὐρέως διατυμπανίζεται στό χῶρο τοῦ ἀποκρυφισμοῦ. Ἡ Γιόγκα εἶναι «μέθοδος θανάτου καὶ φυγῆς ἀπὸ τὸν κόσμο τῆς φθορᾶς.» Ὁ διαλογισμὸς εἶναι ἀντίθετος μὲ τὴ χριστιανική μας πίστη γιατί προσπαθεῖ νὰ πείσει τὸν ἄνθρωπο ὅπως τότε ὁ «ὄφις», ὅτι εἶναι ὁ ἴδιος θεός, ἀρκεῖ νὰ ἐνεργοποιήσει τὶς δυνάμεις του, μέσω τῆς τεχνικῆς τοῦ διαλογισμοῦ. Ἔτσι ὁ ἄνθρωπος δὲν θὰ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὸν προσωπικὸ Σωτήρα, τὸν Χριστό, ὅπως ἐμεῖς οἱ χριστιανοὶ πιστεύουμε.Ἐπίσης ἡ ἐπανάληψη λέξεων ἢ φράσεων ( μάντρας ), ὡς ἐπὶ τό πλεῖστον, ἀποτελοῦν ἐπικλήσεις σὲ Ἰνδουιστικὲς θεότητες, δηλ. σέ δαιμόνια.

6. Ὑπάρχουν πολλοί θεραπευτές ἤ καί θεραπευόμενοι Χριστιανοί, πού ἀκολουθοῦν διάφορες ἐναλλακτικές ¨θεραπεῖες¨, χωρίς νά παραδέχονται πώς κατ᾿ οὐσίαν πρόκειται γιά μαγεία. Πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι δέν εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖο γι" αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν μαγικές πράξεις, νά πιστεύουν σέ πνεύματα ἤ νά εἶναι ἐνήμεροι ὅτι συνεργάζονται μέ πνεύματα (δαίμονες). Ἀρκεῖ τό νά ἀποδέχονται ὅτι αὐτή ἡ δραστηριότητά τους «λειτουργεῖ» καί νά τή χρησιμοποιοῦν.
7. Οἱ λεγόμενες ἐναλλακτικές ¨θεραπεῖες¨ ἤ σύμφωνα μέ τόν Ἰατρικό Σύλλογο Ἀθηνῶν «Ἀνορθόδοξες Θεραπευτικές Μέθοδοι» (ΑΝ.ΘΕ.Μ.), στηρίζονται σέ πεπαλαιωμένα καί μυθώδη δεδομένα καί χαρακτηρίζονται, ἀπό διαφόρους ἐπισήμους ἑλληνικούς καί διεθνεῖς ἰατρικούς φορεῖς καί συλλόγους, ὡς ψευδοεπιστῆμες.
8. Οἱ ἐν λόγῳ μέθοδοι ἐφ" ὅσον βεβαίως ἐπιδιώκουν εἴτε εὐθέως, εἴτε πλαγίως, εἴτε συγκεκαλυμμένως, εἴτε ἀφανῶς ἐπηρεασμὸ τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως τρίτου ἢ τρίτων, ἀποτελοῦν προσηλυτισμό, ἐνέργεια ἡ ὁποία συνιστᾶ ἀξιόποινο πράξη καὶ διώκεται ποινικῶς ὑπὸ τοῦ νόμου (Νόμος 1363/39 ἄρθρον 4).
Ἡ ὑποσχόμενη θεραπεία ἤ ἔστω βελτίωση ἀπό τίς ἐν λόγῳ θεωρίες ἀποτελεῖ ἀπάτη, ἡ ὁποία τιμωρεῖται ποινικῶς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 386 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, ὡς παράνομη ἄσκηση ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος.
9. Δέν πρέπει νά λησμονήσουμε τόν ὀξυνούστατο καί θεοφώτιστο πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας ἅγιο Ἰωάννη Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι ἡ ὑγεία εἶναι μέγιστο ἀγαθό ἀρχῆθεν δοσμένο στούς πρωτοπλάστους γιά νά ἐκπληρώσουν τόν ὕψιστο προορισμό τους, τήν κατά χάριν θέωσή τους.
Ἡ διαταραχή τῆς ὑγείας εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς πτώσεως στήν ἀνυπακοή καί τελικά παραχώρηση παιδαγωγική καί θεραπευτική τοῦ Θεοῦ γιά μετάνοια καί ἀνόρθωση στόν ἀρχετυπικό τρόπο ζωῆς. Σημειώνει ἰδιαίτερα ὁ ἱερός Πατήρ ὅτι συμφέρει νά ὑπομείνουμε τά δεινά τῆς ἀσθένειας παρά νά ἐμπιστευθοῦμε ὕποπτους μάγους-θεραπευτές πού μπορεῖ νά ὠφελήσουν τό σῶμα μας, ἀλλά νά βλάψουν τήν ψυχή μας. Ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος εἶχε ἐμπειρία τῶν πολλῶν ὠφελειῶν τῆς ἀρρώστιας ὅπως καί πολλοί ἄλλοι Ἅγιοι, μέ κορυφαῖο τόν Ἀπόστολο Παῦλο διατυπώσαντα τό: ¨εἰ καί ὁ ἔξω ἄνθρωπος διαφθείρεται, ἀλλ᾿ ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ¨. (Κορινθ. β΄, 16)
10. Ὁ ἄνθρωπος ὡς δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὁλοκληρωμένος καί πραγματικά θεραπευμένος, εἴτε ἀσθενής εἴτε ὑγιής σωματικά, κατά τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, μόνο στήν πλήρη ἕνωσή του μέ τόν Ἰησοῦν Χριστόν, μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

π. Βασίλειος Κοκολάκης

Πηγή : http://www.orthros.eu/

 

http://agiotokos-kappadokia.gr/%ce%bf%ce%bc%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%80%ce%b1%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b2%ce%b5%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%81%ce%b5%cf%86%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3/

 

ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΥΠEΡΗΦΑΝΕΙΑΣ ΄Η ΑΥΤΟΑΦΑΝΙΣΜΟΣ; - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

ΠΑΡΕΛΑΣΗ  ΥΠEΡΗΦΑΝΕΙΑΣ   ΄Η ΑΥΤΟΑΦΑΝΙΣΜΟΣ;   Οπωσδήποτε δεν ήταν κι αυτό τυχαίο, αφού τίποτε στη ζωή μας δεν έρχεται "εική και ως έτυχεν". Και το σημειώνω αυτό διότι καθώς μία των περασμένων ημερών σκεπτόμουν τις σύγχρονες κοινωνικές πληγές που μαστίζουν τον κόσμο ολόκληρο, και καθώς έπεσε ο κονιορτός των "περιέργων" παρελάσεων στην πρωτεύουσα και στην συμπρωτεύουσα, έλαβα μια επιστολή. Μια συγκλονιστική επιστολή, όπως και οι ίδιοι θα διαπιστώσετε στην συνέχεια, από μία πολύ πονεμένη ψυχή. Καθώς διάβαζα τα όσα όντως ρεαλιστικά και με θλίψη μού έγραφε (φαντάζομαι πως οι οφθαλμοί θα είχαν μεταβληθεί σε πηγές...), με βασάνιζε η σκέψη εάν θα μπορούσα, κάποιες τουλάχιστον θέσεις και σκέψεις που έχει αποτυπώσει, ανωνύμως να τις κοινοποιήσω. Από την αμηχανία όμως με έβγαλε το υστερόγραφο που ακολουθούσε και μου παρέχει την άδεια: "...Εάν θέλετε (μου γράφει) μπορείτε να επιλέξετε όποια σημεία νομίζετε από τα γραφόμενά μου, ώστε να μάθουν και άλλοι κάποια πράγματα. Γνωρίζω ότι θα το θέλατε.  Μπορείτε να το πραγματοποιήσετε". Μετά λοιπόν από αυτό το "πράσινο φως" που μου άναψε ο αποστολέας του κειμένου, θεωρώ ότι πρέπει να παρουσιαστούν κάποιες τουλάχιστον πτυχές που αποκαλύπτουν το δράμα ορισμένων ψυχών. Ή μάλλον αυτών των υπάρξεων που γυρεύουν να βρουν μια "σανίδα σωτηρίας" έστω και στις  τόσο διαφημιζόμενες νεόκοπες αυτές παρελάσεις. Γράφει λοιπόν μεταξύ των άλλων:             "...Κατορθώσαμε, και σας το τονίζω αυτό, το ότι κατορθώσαμε, να βγούμε στους δρόμους και να δείξουμε το ποιοι είμαστε. Τώρα πλέον δεν κρυβόμαστε ούτε διατρέχουμε κάποιον κίνδυνο από την ¨υγιή κοινωνία¨. Τώρα, όχι μόνο δεν θα μας ρίξουν στο ¨πυρ το εξώτερον¨ οι καθώς πρέπει, αλλά αφού παγιώθηκε η παρέλασή μας με τη συνδρομή των Δήμων και της ίδιας της Πολιτείας, το θέαμα αυτό θα επαναλαμβάνεται ¨επηυξημένως και βελτιωμένως¨, όπως ακριβώς συμβαίνει και στο κέντρο του Τελ Αβίβ. Σε μια παρέλαση – εκδήλωση που συμμετέχουν gay απ΄ όλο τον κόσμο...".             "...Βέβαια εσείς εκπλήσσεστε απ΄ όλα αυτά. Όμως πιστεύω ότι αρχίζετε να καταλαβαίνετε ότι αυτά αποτελούν μόνο την αρχή... Και φυσικά όσοι έχουν οικογένεια και μικρά παιδιά ανησυχούν (και με το δίκιο τους βεβαίως οι άνθρωποι), αφού τα όσα συμβαίνουν και επιπλέον σχεδιάζονται στο θέμα αυτό, ξεπερνούν και την πιο τολμηρή φαντασία...".             "...Και στο σημείο αυτό θα πρέπει να σας ομολογήσω πως όταν διοργανώσαμε την φιέστα μας, περιμέναμε αν όχι έναν ¨σεισμό¨, τουλάχιστον μια δυναμική διαμαρτυρία εκ μέρους της Εκκλησίας. Αυτός ήταν ο λόγος που και εμείς οι ίδιοι οι διοργανωτές νιώσαμε θετική έκπληξη όταν διαπιστώσαμε ότι οι άνθρωποι της Εκκλησίας δεν κινήθηκαν, παρά ελάχιστοι από δική τους πρωτοβουλία και εντελώς ανοργάνωτα... Φυσικά σε άλλη ευκαιρία έχω να σας γράψω πολλά για το θέμα αυτό, που ούτε καν διανοείστε. Δηλαδή περί της σιγής της Εκκλησίας, που δεν είναι όπως κάποιοι νομίζουν μια τακτική ποιμαντικής, αλλά μια σιωπή όπου σέρνει πίσω της σιδηρόδρομο ενοχής...".             "...Όμως αυτό που διέφυγε απ΄ όλους σας (ελάχιστοι ίσως το αντιλήφθηκαν), είναι ότι τα όσα έλαβαν χώρα δεν έγιναν γι΄ αυτό που νομίζετε και που πέρασε προς τα έξω. Όλα αυτά δηλαδή δεν έγιναν προς διαφήμιση των θέσεών μας και του εκκεντρικού τρόπου ζωής μας (αυτό άλλωστε όλοι το γνωρίζουν ¨από ημερών αρχαίων"), αλλά για κάτι που εμείς οι ίδιοι ούτε που τολμούμε να το συζητήσουμε. Και όμως, όσο περισσότερο παίζουμε το κρυφτούλι, τόσο και περισσότερο αυτό εκδηλώνεται στην ψυχή μας. (Μάλιστα, έχουμε και εμείς ψυχή και το σκεπτόμαστε τούτο αν όχι περισσότερο από εσάς, τουλάχιστον περισσότερο απ΄ όσο νομίζετε)...".             "...Φαντάζομαι τώρα ότι μετά από όσα σάς ανέφερα ήδη καταλάβατε τι εννοώ. Ότι με όλες αυτές τις πολύχρωμες παρελάσεις δεν θέλουμε τόσο να καταλάβετε εσείς (αλλά πού να καταλάβετε εσείς), όσο το να πιστέψουμε εμείς επιτέλους ότι ο τρόπος ζωής μας είναι ¨φυσιολογικός¨...".             "...Αλλά ξέρεις τι είναι φίλε μου να σε έχει ¨αποδεχτεί¨ τελικά και η οικογένειά σου (η οποία σημειωτέον έρχεται πάντοτε τελευταία να μάθει και να αποδεχτεί το κουσούρι σου), να φαίνεται ότι σε δικαιολογούν οι γονείς σου και τα αδέλφια σου (τα οποία, το βλέπεις στα μάτια τους ότι τρέμουν σαν αγκαλιάζεις τα μικρά σου ανιψάκια. ¨Θεέ μου, μου είναι αδύνατον να αντέξω το βλέμμα της μητέρας μου και του μικρού μου ανιψιού, που κάθε φορά λες κι ότι αισθάνεται πως κάτι έχει συμβεί¨). Ξέρεις λοιπόν τι είναι να σε έχει αποδεχτεί ο κοινωνικός σου περίγυρος και ο χώρος εργασίας στον οποίο καθημερινώς επί ώρες βρίσκεσαι, να σε έχει αποδεχτεί ολόκληρος ο κόσμος, ακόμα και κάποιοι να σε τιμούν για την ιδιαίτερή σου ¨σεξουαλική έκφραση¨ και εσύ ο ίδιος να είναι αδύνατον να αποδεχθείς τον εαυτό σου; Και το ακόμα χειρότερο είναι το να γνωρίζεις ότι ποτέ δεν θα γίνει αυτό. Πείτε μου σας παρακαλώ, μπορεί να υπάρξει στον κόσμο μεγαλύτερο δράμα από τούτο; Και όσο οι άλλοι προσπαθούν να σου δείξουν ¨αγάπη¨ και ¨αποδοχή¨ τόσο εσύ ο ίδιος να τρελαίνεσαι. Δεν μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερο μαρτύριο από αυτό... Δεν ξέρω αν υπάρχει κόλαση στην άλλη ζωή, εμείς πάντως την ζούμε την κόλαση σε τούτη τη ζωή. Μιλάμε για μαρτύριο που η λέξη φρίκη, μετά τις ¨όμορφες στιγμές¨ δεν αποδίδει απολύτως τίποτε...".             "...Μετά την ¨παρέλαση¨, μια παρέα από τα παιδιά διαφόρων ¨απελευθερωμένων αποκλίσεων¨ που λάβαμε μέρος, καθίσαμε σε μια καφετέρια στην παραλία, κοντά στον Λευκό Πύργο. Ε λοιπόν, ένας από την παρέα που έχει γνωρίσει τα πάντα, καθώς απολάμβανε τον frappe του, οιονεί μονολογώντας, είπε κάτι που εξέφρασε όλους μας. Αναρωτιέστε πάτερ μου τι είπε ο φίλος μας; Διαβάστε λοιπόν και φαντάζομαι πως δεν θα υπάρξει ψυχή που εάν το μάθει θα παραμείνει ασυγκίνητη. Είπε λοιπόν: ¨Αυτή η παρέλαση θα έπρεπε να γίνει έστω κι αν δεν υπήρχε κανένας άνθρωπος να μας δει ή έστω κι αν όλοι ήταν όπως εμείς¨! Δεν ξέρω εάν καταλάβατε κάτι από την τόσο δραματική αυτή φράση του φίλου μας, που αποκαλύπτει την αγωνία μας για να παραδεχτούμε τον εαυτό μας. Εγώ όμως συγκλονίστηκα και είδα αρκετά ζευγάρια ματιών της παρέας να νοτίζουν, που για να μην γίνουμε αντιληπτοί, αμέσως λες και έπεσε σύνθημα, όλοι φορέσαμε τα γυαλιά ηλίου για καμουφλάζ...".             "...Λοιπόν νομίζετε πως δεν ξέρουμε τι μας γίνεται; Ή ότι αγνοούμε τους νόμους της φύσεως ή ότι γεννηθήκαμε έτσι; Όχι δα, κάποτε κι εμείς χαιρόμασταν τη ζωή μας όπως και όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι που ακριβώς γι΄ αυτό δεν θεωρούν ότι το αυτονόητο, το φυσιολογικό δηλαδή πως θα πρέπει να το προβάλουν ως φυσιολογικό. (Το φυσιολογικό δεν έχει ανάγκη διαφημίσεως με εκδηλώσεις και παρελάσεις που χρηματοδοτούνται μάλιστα από τα Δημοτικά και  Δημόσια ταμεία)...".             "...Εκείνο πάντως που μας κάνει να αηδιάζουμε περισσότερο από οποιοδήποτε πράγμα στη ζωή μας, είναι ότι κάποιοι παράγοντες μας πλησιάζουν και αρχίζουν να μας κολακεύουν και όχι μόνο. Και γιατί αυτό; Προφανώς για πολιτικά οφέλη εάν βρίσκονται στον χώρο της πολιτικής ή για άλλους λόγους πολύ προφανείς... έστω κι αν εμείς κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε, πάντως όμως τους εκμεταλλευόμαστε ¨έως κεραίας¨... Δεν είμαστε καθόλου χαζοί και ανόητοι. Αμέσως κατανοούμε  με τι είδους διαθέσεις μάς πλησιάζουν και πώς θέλουν να μας χρησιμοποιήσουν κάποιοι ¨αξιοπρεπείς κύριοι και κυρίες¨ για το ¨καλό της κοινωνίας¨, τονίζοντας τα δικαιώματά μας και τον super φυσιολογικό τρόπο ζωής μας...".             "...Άλλωστε δεν θα μπορούσαν να κάνουν και διαφορετικά αφού κι εμείς δεν βαδίζουμε ¨ξυπόλυτοι επάνω στ΄ αγκάθια¨, δεδομένου ότι όπως ήδη σας τόνισα γνωρίζουμε πρόσωπα και πράγματα σ΄ όλους τους χώρους και ακόμα διότι ¨κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει¨, και νομίζω πως συμφωνείτε μαζί μου...".             "...Φοβούμαι λοιπόν αγαπητέ μου πάτερ πως όσες αποδοχές κι αν μάς προσφέρουν και όσες ¨παρελάσεις υπερηφάνειας¨ μας χρηματοδοτήσουν, τελικώς δεν θα μας βοηθήσουν ούτε στο ελάχιστο να αποδεχθούμε αυτό που εσείς απλώς το ονομάζετε ¨πάθος¨, εμείς όμως μεταξύ μας το αποκαλούμε κόλαση. Και ας γράψω και τούτο, όσο περισσότερο βυθίζεται κανείς στην προσωπική του κόλαση, τόσο και περισσότερο ¨νομίζει¨ ότι κάποια στιγμή θα λυτρωθεί...".             "...Δεν γνωρίζω τελικώς τι θα γίνει με μένα, πραγματικά δεν γνωρίζω, αλλά θα μου επιτρέψετε να σας εξομολογηθώ ότι κατά τα ξημερώματα, όταν επέστρεψα στο σπίτι, ξέρετε τι έκανα; Πήγα στον μεγάλο μου καθρέφτη και για πρώτη φορά τόλμησα να φτύσω τον εαυτό μου... Λέτε αυτό να σημαίνει τίποτε; Δεν ξέρω, αλλά η κίνηση αυτή με έκανε να δω μέσα από τη θολούρα της ¨πολυχρώμου παρελάσεως¨, τον εαυτό μου. Αστραπιαία τότε θυμήθηκα, όταν στο λύκειο ακόμα αγωνιζόμουν για κάποια ιδανικά (όσο κι αν αυτό σας φαίνεται παράξενο) και έθετα κάποιους στόχους στην πορεία της ζωής μου. Ήταν τότε που ο μακαρίτης πατέρας μου, (φιλόλογος γαρ), μου ανέλυε τους στίχους του ¨τραγικού ταλαντούχου¨, όπως τον χαρακτήριζε, Λαπαθιώτη...   "Κι εμείς, ένα πρωί, είχαμε κινήσει,   με μάτια που τα φλόγιζε η χαρά   κι όλοι γεροί και αγέρωχοι σαν Κροίσοι,   -μα τα μεσάνυχτα είχαμε γυρίσει,   με καταματωμένα τα φτερά...".                 "...Το μόνο βέβαιο πάντως είναι ότι είτε μας αποδεχτεί είτε όχι η κοινωνία, εμείς τελικώς δεν θα κατορθώσουμε ποτέ να αποδεχθούμε τον εαυτό μας όπως τον ¨μεταλλάξαμε¨ και τον καταντήσαμε, και αυτό δυστυχώς ή ίσως ευτυχώς είναι και το μεγάλο μας δράμα ή η κάποια ελπίδα...".             "...Ίσως και τούτος ο λόγος μου, ίσως φανεί παράξενος, αλλά η αποδοχή μας από την κοινωνία δεν αποκαλύπτει μόνο το τραγικό κατάντημα της ίδιας της κοινωνίας (παρά τις φιλολογίες, τα χρώματα και τα αρώματα), αλλά έχει και την άλλη όψη. Την ¨αποδοχή¨ σας την εκλαμβάνουμε ως τελεία περιφρόνηση. Και αυτό ξέρετε μας κοστίζει και μάλιστα πολύ. Αντιθέτως, η κακιά άρνηση με ακραίους χαρακτηρισμούς για τα πρόσωπά μας και οι ύβρεις που κάποιοι ¨αμύντορες¨ μας εκτοξεύουν, ως αποτέλεσμα έχουν το να ¨υποστασιοποιείται¨ στη συνείδησή μας έστω και ψευδεπίγραφα ο τρόπος ζωής μας, διότι επιτέλους κάποιοι ασχολούνται μαζί μας. Και ας προσθέσω και τούτο που θα πρέπει να γνωρίζετε. Το μόνο που ¨φοβάται¨ αλλά και που λαχταρά όποιος επιμένει σ΄ αυτή τη δική μας επιλογή, είναι η πραγματική αγάπη, το ενδιαφέρον και η ειλικρινής συγχώρεση...".             "...Βλέπετε συμβαίνει τούτο το εκ διαμέτρου αντίθετο στη ζωή μας. Από τη μια διψάμε τη πραγματική αγάπη και την συγχώρηση και αμέσως μετά, από την άλλη ζητάμε την αντίδραση για να ριζώσουμε επιπλέον στην ¨υπερηφάνειά μας¨ μη τυχόν και ξεφύγουμε από το ¨σισύφειον δράμα μας¨".             "...Μέσα στη μοναξιά μου διερωτώμαι. Μήπως τελικά η πολύχρωμη παρέλαση αποδειχθεί ¨Πύρρειος νίκη¨ για τον χώρο μας, κάτι δηλαδή που ήδη το βιώνουμε;"....            Αυτά φίλοι μου επέλεξα  να σας μεταφέρω από την όντως δραματική και αρκούντως αποκαλυπτική επιστολή που έλαβα. Φυσικά καταγράφει και αρκετά άλλα που συγκλονίζουν και αφαιρούν όχι και τόσο κομψά το ροζ και σε όλες του τις αποχρώσεις "φυσιολογικό προσωπείο". Και τέλος αποτυπώνει τα "εις εαυτόν" παράπονα, φέροντας την υπογραφή: "Μια ταλαίπωρη ψυχή που οίδε και συνεχίζει να γνωρίζει "άστεα πολλά" με έδρα την "Πεντάπολη".   Δεν αντέχω όμως φίλοι μου στον ¨πειρασμό¨ και θα σας μεταφέρω την κατακλείδα των γραφομένων:             "...Δεν γνωρίζω, όντως δεν γνωρίζω τι μου συμβαίνει, τι να υποθέσω και τι να πω. Κάποιες στιγμές νομίζω πως βλέπω μπροστά μου, μέσα σε ζοφερό φόντο μια σειρά από σβησμένα άσπρα και παγωμένα κεριά που μου δημιουργούν μια ατμόσφαιρα θανάτου... Άρα η απαίσια αυτή σειρά των κεριών και η φοβερή δυσωδία που σκορπίζουν, είναι τα καλύτερά μου χρόνια που περνούν και χάνονται δίχως να το συνειδητοποιώ; Ώστε λοιπόν είμαι τόσο μπερδεμένος στον λαβύρινθο της επιλογής μου; Και το ακόμα οδυνηρότερο, θα βρεθεί έστω και ένας να καταλάβει;..."   Υ.Γ.: Για δε την αντιγραφή, χειρ π.Ιωήλ.        Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος                                                        Email: ioil.konitsa@gmail.com                                                                       Κόνιτσα

Προβολή άρθρου...

ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΑ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014 Ματθ. ιδ΄ 22-34 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠνάγκασεν ὁ ­᾿Ιησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν…

Προβολή άρθρου...

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014 Α΄ Κορ. γ΄ 9-17 Ἀδελφοί, Θεοῦ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε. Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ…

Προβολή άρθρου...