1 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε, 2 δι᾿ οὗ καὶ σῴζεσθε, τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε. 3 παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις ὃ καὶ παρέλαβον, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς, 4 καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς γραφάς, 5 καὶ ὅτι ὤφθη Κηφᾷ, εἶτα τοῖς δώδεκα· 6 ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ, ἐξ ὧν οἱ πλείους μένουσιν ἕως ἄρτι, τινὲς δὲ καὶ ἐκοιμήθησαν· 7 ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ, εἶτα τοῖς ἀποστόλοις πᾶσιν· 8 ἔσχατον δὲ πάντων ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι ὤφθη κἀμοί. 9 ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων, ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος, διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ· 10 χάριτι δὲ Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι· καὶ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ οὐ κενὴ ἐγενήθη, ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα, οὐκ ἐγὼ δέ, ἀλλ᾿ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί. 11 εἴτε οὖν ἐγὼ εἴτε ἐκεῖνοι, οὕτω κηρύσσομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ 1 Σᾶς γνωστοποιῶ λοιπόν, ἀδελφοί, τό Εὐαγγέλιο πού σᾶς δίδαξα, τό ὁποῖο καί παραλάβατε καί στό ὁποῖο μένετε ἀμετακίνητοι ἀπό τότε. 2 Μ' αὐτό καί θά σωθεῖτε, ἐάν τό κρατᾶτε στερεά, ὅπως ἐγώ σᾶς τό κήρυξα· ἐκτός ἄν μάταια καί χωρίς λόγο πιστέψατε. Λησμονήσατε ὅμως μιά οὐσιώδη ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου μου αὐτοῦ. 3 Μέ τήν προφορική μου δηλαδή διδασκαλία σᾶς παρέδωσα πρῶτα ἐκεῖνο πού κι ἐγώ παρέλαβα, ὅτι δηλαδή ὁ Χριστός πέθανε γιά τίς ἁμαρτίες μας, σύμφωνα μέ ὅσα προφητεύθηκαν στίς Γραφές, 4 καί ὅτι ἐνταφιάστηκε καί τήν τρίτη ἡμέρα ἀναστήθηκε σύμφωνα μέ τίς Γραφές. 5 Καί ὅτι ἐμφανίσθηκε μετά τήν Ἀνάστασή του στόν Κηφᾶ (Πέτρο), κι ἔπειτα στούς δώδεκα Ἀποστόλους. 6 Ἔπειτα ἐμφανίσθηκε γιά μιά φορά συγχρόνως σέ περισσότερους ἀπό πεντακόσιους ἀδελφούς, ἀπό τούς ὁποίους βέβαια μερικοί πέθαναν, οἱ περισσότεροι ὅμως ζοῦν ἕως τώρα. 7 Ἔπειτα ἐμφανίσθηκε στόν Ἰάκωβο, καί ὕστερα σ' ὅλους τούς Ἀποστόλους. 8 Καί τελευταῖα ἀπ' ὅλους ἐμφανίσθηκε καί σέ μένα σάν σέ ἔκτρωμα, σάν ἔμβρυο δηλαδή πού παράκαιρα ἀποβλήθηκε ἀπ' τήν κοιλιά τῆς μητέρας του. 9 Διότι ἐγώ εἶμαι ὁ ἐλάχιστος, ὁ κατώτερος ἀπ' ὅλους τούς Ἀποστόλους, πού δέν εἶμαι ἄξιος νά ὀνομάζομαι Ἀπόστολος, διότι καταδίωξα τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ. 10 Μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ ὅμως εἶμαι ὅ,τι εἶμαι τώρα, δηλαδή Ἀπόστολος ἴσος μέ τούς ἄλλους. Καί ἡ χάρις πού μοῦ ἔδωσε ὁ Κύριος δέν ἔμεινε ἄκαρπη καί χωρίς ἀποτέλεσμα, ἀλλά περισσότερο ἀπ' ὅλους αὐτούς κοπίασα. Καί τό ἔργο μάλιστα αὐτό δέν τό ἐργάστηκα ἐγώ, ἀλλά ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ πού εἶναι μαζί μου καί μέ ἐνισχύει. 11 Ἀφοῦ λοιπόν καί στούς ἄλλους Ἀποστόλους καί σέ μένα ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριος, καί ὅλοι ἀπό ἐκεῖνον ἀναδειχθήκαμε Ἀπόστολοί του, εἴτε ἐγώ ἀσκῶ τό ἀποστολικό ἔργο, εἴτε ἐκεῖνοι, μέ τόν ἴδιο τρόπο καί τό ἴδιο Εὐαγγέλιο κηρύττουμε ὅλοι· καί ὅπως κηρύττουμε, ἔτσι κι ἐσεῖς πιστέψατε. |
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΓΟΝΕΩΝ "Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ"
Ἡ Γ. Ε. Χ. Α. εἶναι Πανελλήνιο Σωματεῑο μέ 60 τμήματα στίς περισσότερες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί στίς Συνοικίες τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Σκοπός της εἶναι ἡ τόνωσις τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί ἡ ἐνίσχυσις τοῦ θεσμοῦ τῆς Οἰκογενείας ὅπως αὐτός διαμορφώθηκε κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας ὡς φορέα καί θεματοφύλακα τῶν Χριστιανικῶν καί Ἐθνικῶν παραδόσεων.
Γραφεῖα κεντρικοῦ: ὁδός Μαυρομιχάλη 32 (106 80) Ἀθήνα.
Τηλ. & Fax: 210-3638793 E-mail: gexaathens@yahoo.gr
Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2014
Παρασκευή 24 Ἰανουαρίου Ἀπόστολος: παραλειφθείς, Κυρ. ιβ΄ ἐπιστ. (Α΄ Κορ. ιε΄ 1-11)
Παρασκευή 24 Ἰανουαρίου Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Παρ. ιε΄ ἑβδ. Ματθ. (Μρ. ς΄ 45-53)
45 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸς ἀπολύσῃ τὸν ὄχλον· 46 καὶ ἀποταξάμενος αὐτοῖς ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι. 47 καὶ ὀψίας γενομένης ἦν τὸ πλοῖον ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, καὶ αὐτὸς μόνος ἐπὶ τῆς γῆς. 48 καὶ ἰδὼν αὐτοὺς βασανιζομένους ἐν τῷ ἐλαύνειν· ἦν γὰρ ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς· καὶ περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτοὺς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης, καὶ ἤθελε παρελθεῖν αὐτούς. 49 οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης ἔδοξαν φάντασμα εἶναι, καὶ ἀνέκραξαν· 50 πάντες γὰρ αὐτὸν εἶδον καὶ ἐταράχθησαν. καὶ εὐθέως ἐλάλησε μετ᾿ αὐτῶν καὶ λέγει αὐτοῖς· θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε. 51 καὶ ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον πρὸς αὐτούς, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· καὶ λίαν ἐκ περισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο καὶ ἐθαύμαζον. 52 οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις, ἀλλ᾿ ἦν αὐτῶν ἡ καρδία πεπωρωμένη. 53 Καὶ διαπεράσαντες ἀπῆλθον ἐπὶ τὴν γῆν Γεννησαρὲτ καὶ προσωρμίσθησαν. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ 45 Κι ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς, γιά νά μήν παρασυρθοῦν οἱ μαθητές ἀπό τόν ἐνθουσιασμό τοῦ λαοῦ πού ἤθελε νά τόν ἀνακηρύξει βασιλιά, τούς ἀνάγκασε νά μποῦν στό πλοῖο καί νά περάσουν πρίν ἀπ' αὐτόν στήν ἀπέναντι ὄχθη τῆς λίμνης, στή Βηθσαϊδά, μέχρι νά διαλύσει ὁ ἴδιος τά πλήθη τοῦ λαοῦ. 46 Κι ἀφοῦ τούς ἀποχαιρέτισε, ἀνέβηκε στό βουνό γιά νά προσευχηθεῖ. 47 Κι ὅταν βράδιασε καλά, τό πλοῖο ἦταν στή μέση τῆς λίμνης, κι αὐτός ἦταν μόνος του στή στεριά. 48 Καί τούς εἶδε νά βασανίζονται μέ τά κύματα καθώς κωπηλατοῦσαν. Καί βασανίζονταν διότι ὁ ἄνεμος ἦταν ἀντίθετος. Καί στό τέταρτο καί τελευταῖο τρίωρο τῆς νύχτας ἔρχεται κοντά τους ὁ Ἰησοῦς περπατώντας πάνω στή θάλασσα σάν νά ἦταν στεριά. Καί ἤθελε νά τούς προσπεράσει. 49 Αὐτοί ὅμως, ὅταν τόν εἶδαν νά περπατάει πάνω στή θάλασσα, νόμισαν ὅτι αὐτό τό πρωτοφανές πού ἔβλεπαν εἶναι φάντασμα. Κι ἔβγαλαν κραυγή τρόμου. 50 Κι ἔβγαλαν ὅλοι τήν κραυγή αὐτή, διότι ὅλοι τόν εἶδαν καί ταράχθηκαν. Ἀμέσως τότε ὁ Ἰησοῦς τούς μίλησε καί τούς εἶπε: Ἔχετε θάρρος. Ἐγώ εἶμαι. Μή φοβάστε. 51 Κι ἀνέβηκε μαζί τους στό πλοῖο καί ἀκαριαῖα ἡσύχασε ὁ ἄνεμος. Τότε οἱ μαθητές κυριεύθηκαν μέσα τους ἀπό ὑπερβολική ἔκσταση, ὥστε νά μήν μποροῦν νά ἐκφράσουν ὅ,τι αἰσθάνονταν. Καί θαύμαζαν, παρόλο πού ὁ Ἰησοῦς πρίν ἀπό λίγο εἶχε κάνει καί τό ἄλλο καταπληκτικό θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν ἄρτων καί τῶν ψαριῶν. 52 Θαύμαζαν ὅμως τώρα πάρα πολύ, διότι δέν εἶχαν καταλάβει τί εἶχε γίνει μέ τά ψωμιά καί δέν εἶχαν ἐκτιμήσει βαθιά τό θαῦμα ἐκεῖνο. Ἔπρεπε βέβαια νά τό εἶχαν καταλάβει. Ἀλλά ἡ διάνοιά τους ἦταν πωρωμένη καί βραδυκίνητη, ἐπειδή δέν εἶχαν δεχθεῖ ἀκόμη τό φωτισμό τοῦ Πνεύματος. 53 Κι ἀφοῦ διέσχισαν τή λίμνη, ἦλθαν στή χώρα Γεννησαρέτ κι ἀγκυροβόλησαν ἐκεῖ. |
Πέμπτη 23 Ἰανουαρίου Ἀπόστολος: παραλειφθείς, Κυρ. β΄ ἐπιστ. (῾Ρωμ. β΄ 10-16)
10 δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι· 11 οὐ γὰρ ἔστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ. 12 ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται. 13 οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ᾿ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται. 14 ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, 15 οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων – 16 ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ 10 Ἀντίθετα, δόξα καί τιμή καί εἰρήνη θά ἀποδοθεῖ σέ κάθε ἄνθρωπο πού ἐργάζεται τό καλό, στόν Ἰουδαῖο πρῶτα, καί στόν εἰδωλολάτρη Ἕλληνα. 11 Θά συμβοῦν τά ἴδια στούς Ἰουδαίους καί στούς εἰδωλολάτρες, διότι δέν χαρίζεται σέ πρόσωπα ὁ Θεός. 12 Καί γι' αὐτό ὅσοι ἁμάρτησαν χωρίς νά ἔχουν λάβει γραπτό νόμο, αὐτοί θά καταδικασθοῦν σέ ἀπώλεια χωρίς νά ἔχουν κατήγορο τό νόμο αὐτό. Καί ὅσοι ἁμάρτησαν ἐνῶ εἶχαν λάβει γραπτό νόμο, αὐτοί θά κριθοῦν μέ βάση τό νόμο αὐτό. 13 Διότι δίκαιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι ὄχι ὅσοι ἀκοῦν ἁπλῶς τήν ἀνάγνωση τοῦ θείου νόμου, ἀλλά ὅσοι τηροῦν τό νόμο· αὐτοί θά ἀναγνωρισθοῦν δίκαιοι. 14 Διότι ὅταν κάποιοι ἀπό τούς ἐθνικούς, πού δέν ἔλαβαν ἀπό τόν Θεό γραπτό νόμο, θεοσεβεῖς ἄνθρωποι, ὁδηγούμενοι ἀπό τόν ἔμφυτο ἠθικό νόμο κάνουν ὅ,τι προστάζει ὁ γραπτός νόμος, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἄν καί δέν ἔχουν γραπτό νόμο, ἔχουν ὡς νόμο τόν ἴδιο τόν ἑαυτό τους, δηλαδή τή συνείδησή τους. 15 Τό ἔργο πού κάνει ὁ νόμος νά διαφωτίζει τούς ἀνθρώπους νά διακρίνουν τό καλό ἀπ' τό κακό, αὐτό τό ἔργο οἱ ἐθνικοί αὐτοί ἀποδεικνύουν ὅτι τό ἔχουν γραμμένο στίς καρδιές τους. Κι αὐτό συμβαίνει ὅταν ἡ συνείδησή τους δίνει μαρτυρία σ' αὐτούς γιά κάθε πράξη, καί οἱ ἐσωτερικοί τους λογισμοί ἀναμεταξύ τους κατηγοροῦν ἤ καί καμιά φορά ἀπολογοῦνται. 16 Καί θά ἀνακηρυχθοῦν δίκαιοι οἱ τηρητές τοῦ νόμου τήν ἡμέρα πού θά κρίνει ὁ Θεός τίς ἀπόκρυφες πράξεις τῶν ἀνθρώπων σύμφωνα μέ τό Εὐαγγέλιο πού κηρύττω. Καί θά τίς κρίνει διαμέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς ὑπέρτατου Κριτῆ. |
Πέμπτη 23 Ἰανουαρίου Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Πέμ. ιε΄ ἑβδ. Ματθ. (Μρ. ς΄ 30-45)
30 Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα, καὶ ὅσα ἐποίησαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν. 31 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· δεῦτε ὑμεῖς αὐτοὶ κατ᾿ ἰδίαν εἰς ἔρημον τόπον, καὶ ἀναπαύεσθε ὀλίγον· ἦσαν γὰρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ ὑπάγοντες πολλοί, καὶ οὐδὲ φαγεῖν εὐκαίρουν· 32 καὶ ἀπῆλθον εἰς ἔρημον τόπον ἐν πλοίῳ κατ᾿ ἰδίαν. 33 καὶ εἶδον αὐτοὺς ὑπάγοντας, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτοὺς πολλοί, καὶ πεζῇ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων συνέδραμον ἐκεῖ καὶ προῆλθον αὐτοὺς καὶ συνῆλθον πρὸς αὐτόν. 34 Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον καὶ ἐ-σπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς, ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα, καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά. 35 Καὶ ἤδη ὥρας πολλῆς γενομένης προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγουσιν ὅτι ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἤδη ὥρα πολλή· 36 ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ ἀγροὺς καὶ κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς ἄρτους· τί γὰρ φάγωσιν οὐκ ἔχουσιν. 37 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ἀπελθόντες ἀγοράσωμεν δηναρίων διακοσίων ἄρτους καὶ δῶμεν αὐτοῖς φαγεῖν; 38 ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· πόσους ἄρτους ἔχετε; ὑπάγετε καὶ ἴδετε. καὶ γνόντες λέγουσι· πέντε, καὶ δύο ἰχθύας. 39 καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖς ἀνακλῖναι πάντας συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ. 40 καὶ ἀνέπεσον πρασιαὶ πρασιαὶ ἀνὰ ἑκατὸν καὶ ἀνὰ πεντήκοντα. 41 καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κατέκλασε τοὺς ἄρτους καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς ἵνα παραθῶσιν αὐτοῖς, καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἐμέρισε πᾶσι. 42 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, 43 καὶ ἦραν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις, καὶ ἀπὸ τῶν ἰχθύων. 44 καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες τοὺς ἄρτους πεντακισχίλιοι ἄνδρες. 45 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸς ἀπολύσῃ τὸν ὄχλον. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ 30 Ὅταν ἐπέστρεψαν ἀπό τήν περιοδεία τους οἱ Ἀπόστολοι, συγκεντρώθηκαν κοντά στόν Ἰησοῦ καί τοῦ ἀνέφεραν τά πάντα, ὅσα δηλαδή ἔργα καί θαύματα ἔκαναν κι ὅσα δίδαξαν. 31 Κι ὁ Ἰησοῦς τούς εἶπε: Πηγαίνετε ἰδιαιτέρως μόνοι σας σέ κάποιον ἐρημικό καί ἥσυχο τόπο καί ξεκουραστεῖτε ἐκεῖ γιά λίγο. Καί τούς συνέστησε νά τό κάνουν αὐτό, διότι ἦταν πολλοί αὐτοί πού πηγαινοέρχονταν, καί γι' αὐτό ὁ Ἰησοῦς καί οἱ μαθητές του δέν εὐκαιροῦσαν οὔτε νά φᾶνε. 32 Ἔτσι ἔφυγαν μέ τό πλοῖο σέ ἐρημικό τόπο μόνοι τους, χωρίς νά ποῦν τίποτε στά πλήθη τοῦ λαοῦ. 33 Καθώς ὅμως ἀναχωροῦσαν, τούς εἶδαν πολλοί καί τούς ἀναγνώρισαν. Κι ἔτρεξαν μαζί ἐκεῖ ἀπ' ὅλες τίς γύρω πόλεις, κι ἀφοῦ διέτρεξαν μέ τά πόδια τόν γύρο τῆς λίμνης καί πέρασαν τόν Ἰορδάνη, ἔφθασαν τούς μαθητές καί μαζεύτηκαν γύρω ἀπό τόν Ἰησοῦ. 34 Κι ὅταν βγῆκε ὁ Ἰησοῦς ἀπό τό ἐρημικό μέρος πού ἦταν, εἶδε πολύ λαό καί τούς σπλαχνίσθηκε, διότι ἦταν ἐγκαταλελειμμένοι καί χωρίς πνευματική καθοδήγηση, σάν πρόβατα πού δέν ἔχουν ποιμένα. Κι ἄρχισε νά τούς διδάσκει καί νά τούς λέει πολλά. 35 Κι ἀφοῦ πέρασε πλέον πολλή ὥρα, τόν πλησίασαν οἱ μαθητές καί τοῦ εἶπαν ὅτι ὁ τόπος εἶναι ἐρημικός καί ἡ ὥρα εἶναι πλέον περασμένη. 36 Δῶσ' τους ἐντολή νά φύγουν καί νά πᾶνε στίς ἀγροτικές κατοικίες καί τά χωριά πού εἶναι τριγύρω, ν' ἀγοράσουν ψωμιά γιά νά φᾶνε. Διότι δέν ἔχουν τί νά φᾶνε. 37 Ἐκεῖνος ὅμως τούς ἀποκρίθηκε: Δῶστε τους ἐσεῖς νά φᾶνε. Κι αὐτοί τοῦ εἶπαν: Νά πᾶμε ἐμεῖς ν' ἀγοράσουμε ψωμιά ἀξίας διακοσίων δηναρίων καί νά τούς δώσουμε νά φᾶνε; Ποῦ νά βροῦμε τόσο πολλά χρήματα; 38 Αὐτός ὅμως τούς εἶπε: Πόσα ψωμιά ἔχετε; Πηγαίνετε νά δεῖτε. Εἶδαν τί εἶχαν καί τοῦ εἶπαν: Ἔχουμε πέντε ψωμιά καί δύο ψάρια. 39 Τούς διέταξε τότε νά τούς βάλουν ὅλους νά καθίσουν πάνω στό χλωρό χορτάρι παρέες-παρέες. 40 Καί κάθισαν κατά ὁμάδες, πού πάνω στήν πρασινάδα ἔμοιαζαν μέ φυτεμένα τετράγωνα κήπων. Καί ἦταν ὁμάδες ἀπό ἑκατό καί ἀπό πενήντα ἀνθρώπους ἡ καθεμιά. 41 Τότε πῆρε τά πέντε ψωμιά καί τά δύο ψάρια, ἔστρεψε τά μάτια του στόν οὐρανό κι εὐχαρίστησε καί ἐπικαλέστηκε τόν Θεό Πατέρα. Κατόπιν ἔκοψε σέ κομμάτια τά ψωμιά καί τά ἔδινε στούς μαθητές του νά τά βάλουν μπροστά τους. Ἐπίσης μοίρασε σέ ὅλους καί τά δύο ψάρια. 42 Κι ἔφαγαν ὅλοι καί χόρτασαν. 43 Καί μάζεψαν τά κομμάτια πού περίσσεψαν, δώδεκα κοφίνια γεμάτα. Καί μάζεψαν καί τά περισσεύματα ἀπό τά ψάρια. 44 Κι αὐτοί πού ἔφαγαν τά ψωμιά ἦταν πέντε χιλιάδες ἄνδρες. 45 Κι ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς, γιά νά μήν παρασυρθοῦν οἱ μαθητές ἀπό τόν ἐνθουσιασμό τοῦ λαοῦ πού ἤθελε νά τόν ἀνακηρύξει βασιλιά, τούς ἀνάγκασε νά μποῦν στό πλοῖο καί νά περάσουν πρίν ἀπ' αὐτόν στήν ἀπέναντι ὄχθη τῆς λίμνης, στή Βηθσαϊδά, μέχρι νά διαλύσει ὁ ἴδιος τά πλήθη τοῦ λαοῦ. |
Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2014
Τετάρτη 22 Ἰανουαρίου Ἀπόστολος: τοῦ ἀποστόλου, 22ας Ἰαν. (Β΄ Τιμ. α΄ 3-9)
3 Χάριν ἔχω τῷ Θεῷ, ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσί μου νυκτὸς καὶ ἡμέρας, 4 ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν, μεμνημένος σου τῶν δακρύων, ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ, 5 ὑπόμνησιν λαμβάνων τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως, ἥτις ἐνῴκησε πρῶτον ἐν τῇ μάμμῃ σου Λωΐδι καὶ τῇ μητρί σου Εὐνίκῃ, πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ ἐν σοί. 6 δι' ἣν αἰτίαν ἀναμιμνήσκω σε ἀναζωπυρεῖν τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου· 7 οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ. 8 μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ, ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ, 9 τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν, ἀλλὰ κατ' ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν, τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ 3 Εὐχαριστῶ τόν Θεό, τόν ὁποῖο λατρεύω μέ καθαρή συνείδηση, ὅπως μέ δίδαξαν οἱ πρόγονοί μου. Καί τόν εὐχαριστῶ, διότι ἀκατάπαυστα καί χωρίς νά τό παραλείπω ποτέ, σέ θυμᾶμαι στίς δεήσεις μου νύχτα καί μέρα 4 καί ποθῶ πολύ νά σέ δῶ. Ἔχω τόσο πόθο κι ἀγάπη γιά σένα, διότι θυμᾶμαι τά δάκρυα πού ἔχυνες, ὅταν ἀποχωριζόμασταν. Καί θέλω νά σέ δῶ, γιά νά πλημμυρίσει ἡ καρδιά μου ἀπό χαρά. 5 Θυμᾶμαι ἀκόμη τήν ἀνυπόκριτη καί εἰλικρινή πίστη πού ἔχεις μέσα σου καί ἡ ὁποία κατοίκησε πρῶτα στήν καρδιά τῆς γιαγιᾶς σου Λωίδος καί τῆς μητέρας σου Εὐνίκης, καί εἶμαι βέβαιος ὅτι φώλιασε καί στή δική σου καρδιά. 6 Ἐπειδή ἔχω τή βεβαιότητα ὅτι ἔχεις ἀνυπόκριτη πίστη, γι' αὐτό σοῦ ὑπενθυμίζω καί πάλι, ὅπως σέ προέτρεψα καί στό παρελθόν, νά ἀνανεώνεις τό πῦρ τοῦ χαρίσματος τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο ἔλαβες στή χειροτονία σου, ὅταν ἔθεσα τά χέρια μου στό κεφάλι σου. 7 Νά διατηρεῖς ἀναμμένο τό χάρισμα αὐτό, πού σέ κάνει ἄφοβο καί θαρραλέο στό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Διότι ὁ Θεός δέν μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δειλίας, ὥστε νά μᾶς φοβίζουν οἱ ἀπειλές καί οἱ διωγμοί, ἀλλά μᾶς ἔδωσε πνεῦμα καί χάρισμα δυνάμεως, γιά νά ἀντέχουμε στούς πειρασμούς· μᾶς ἔδωσε καί πνεῦμα ἀγάπης καί πνεῦμα πού μᾶς σωφρονίζει, ὥστε νά κυβερνοῦμε συνετά καί τόν ἑαυτό μας καί τούς ἄλλους. 8 Ἀφοῦ λοιπόν ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε χάρισμα ἀνδρείας καί δυνάμεως, μήν ντραπεῖς νά ὁμολογεῖς τή μαρτυρία γιά τόν Κύριό μας, τόν σταυρωμένο Χριστό. Μήν ντραπεῖς ἀκόμη οὔτε γιά μένα πού ἔχω φυλακισθεῖ γιά τό ὄνομά του, ἀλλά κακοπάθησε μαζί μου γιά χάρη τοῦ Εὐαγγελίου μέ τή δύναμη πού δίνει ὁ Θεός. 9 Αὐτός μᾶς ἔσωσε καί μᾶς κάλεσε μέ ἱερή κλήση πού μᾶς ἁγιάζει. Μᾶς ἔσωσε καί μᾶς κάλεσε ὄχι γιά τά ἔργα μας, ἀλλά γιατί ὁ ἴδιος εἶχε τήν ἀγαθή θέληση καί μᾶς πρόσφερε τή χάρη του λόγῳ τῆς σχέσεώς μας μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό. Μᾶς ἔδωσε λοιπόν τή χάρη του καί μᾶς πρόσφερε τή σωτηρία αὐτή προτοῦ δημιουργηθοῦν ὅσα ἔγιναν μέσα στό χρόνο, ἐπειδή τήν εἶχε ἀποφασίσει προαιώνια. |
