ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

+ Νικόλαος Π. Βασιλειάδης (4.9.2016)

 

 

Ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους των χρόνων μας έφυγε νωρίς την Κυριακή το πρωί, 4 Σεπτεμβρίου 2016, για τη Θριαμβεύουσα Εκκλησία από την επίγεια Στρατευομένη, την Οποία υπηρέτησε «ως καλός Στρατιώτης Ιησού Χριστού» για πολλές δεκαετίες. Κύπριος τω γένει, από τα κατεχόμενα, θεολόγος, Ιεροκήρυκας, μέγιστος συγγραφέας, συστηματικός και αντιαιρετικός, εργάστηκε, όσον ελάχιστοι στο Έργο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μέσα από τις τάξεις της Ιεράς και Σεβασμίας Αδελφότητος του π. Ευσεβίου Ματθοπούλου με τον γραπτό και προφορικό θείο λόγο. Δεν υπήρξε τομέας της Ορθοδόξου Θεολογίας και σύγχρονο θεολογικό ή πατριωτικό θέμα που να μη τα υπηρέτησε και με τρόπο άριστο να τα φέρει εις πέρας. Τα βιβλία του, το ένα καλύτερο από το άλλο, με την ευρύτατη θεματογραφία και την απόλυτα κατοχυρωμένη βιβλιογραφία του, απαντούν σε όλα τα τρέχοντα θεολογικά ερωτήματα υπό το φως της Αγ. Γραφής και Πατερικής Παραδόσεως. Αποτελούν την καταφυγή και το βοήθημα κάθε ορθοδόξου μελετητή και κήρυκα.   Γραμμένα τα έργα του όλα με τον φωτισμό του Αγ. Πνεύματος και την δική του ακραία εργατικότητα και επιμέλεια αποτελούν ολόκληρη βιβλιοθήκη, η οποία μάλιστα εμπεριέχει μεταξύ των άλλων την Ερμηνεία των Αγίων Γραφών, την Ορθόδοξη Παράδοση και Ευσέβεια, την αγάπη για την Πατρίδα και την Ιστορία, τη θεία Λατρεία και τις Εορτές της Εκκλησίας μας, τη συμβουλευτική προς τους Νέους και τη μεγάλη αγάπη προς την Ορθοδοξία μας. Τα έργα του τιμήθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών και μερικά μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Ο ίδιος πήγε και κήρυξε τον θείο λόγο σε Κύπρο, Αυστραλία, Αγγλία, Ρωσία, άριστος κάτοχος όντας ο ίδιος της Αγγλικής και Γαλλικής γλώσσας. Κάποιοι είπαν ότι κάποια από τα συγγράμματά του είχαν προφητικό χαρακτήρα, όπως το Λυκόφως του Μαρξισμού, και αναμφίβολα όλα ωφέλησαν μικρούς και μεγάλους. Διηύθυνε κυρίως το Νεανικό και Επιστημονικό Περιοδικό της «Δράσεως», το οποίο επί των ημερών του γνώρισε πραγματικά στιγμές μεγαλείου. Επίσης υπήρξε επί έτη Διευθυντής των Εκδόσεων, των Περιοδικών και των Υπηρεσιών της Αδελφότητος Θεολόγων του Σωτήρος Χριστού. Ο αείμνηστος Νικόλαος Βασιλειάδης δεν ήταν μόνο ένας θεολόγος του σπουδαστηρίου ή του άμβωνος. Καταπιάστηκε εκ νεότητος αυτού και με τα ιεραποστολικά έργα στους τομείς του Χριστιανικού έργου: Οικοτροφεία Φοιτητών, Γραμματεία Περιοδικών, Φοιτητικές Κατασκηνώσεις, Συνέδρια του Συλλόγου «Ο Μ. Βασίλειος», Τομέας Επιστημόνων… Είχε μια πλήρη και ευλογημένη ζωή γεμάτη από ιεραποστολική δραστηριότητα και χάρη μέχρι την τελευταία του στιγμή. Η προσωπική του πνευματική ζωή άριστα συγκροτημένη, γεμάτη από

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ...

 

 

Ἡ ὀνομαζόμενη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος» τῆς Ὀρθοδοξίας συνεκλήθη καὶ συνεδρίασε στὴν Κρήτη τὴν ἑβδομάδα τῆς Πεντηκοστῆς (18-26 Ἰουνίου 2016).
   Δύο μῆνες μετά, κρίνοντας μὲ νηφαλιότητα τὸ ὅλο ἐγχείρημα, μποροῦμε νὰ καταλήξουμε στὶς ἑξῆς παρατηρήσεις γιὰ τὴν ἀμφιλεγόμενη «Σύνοδο»:

1. ΗΤΑΝ ΣΥΝΟΔΟΣ;

   Ἕνα πρῶτο ἐρώτημα ἀφορᾶ στὴν ἴ­δια τὴ φύση τῆς Συνόδου: Ἦταν πράγματι Σύνοδος; Τὸ ἐρώτημα εἶναι καίριο. Διότι κατὰ τὴ σύγκλησή της καὶ τὶς ἐργασίες της, μὲ τὴν καθιέρωση νὰ ψηφίζουν μόνο οἱ Προκαθήμενοι καταλύθηκε οὐσιαστικὰ ἡ ἔννοια τῆς συνοδικότητας. Ἦταν περισσότερο, ὅπως παρετήρησε ὁ Ἐπίσκοπος τῆς ἐπισκοπῆς Μπάτσκας τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας Εἰρηναῖος (Μπούλοβιτς), μιὰ «Σύναξις Προκαθημένων», ἡ ὁποία μάλιστα «ἐνεργεῖ ἐμπράκτως ὡς συλλογικός τις πάπας».
   Τὴν προβληματικότητα τὴν ἀναγνώρισαν καὶ ἔνθερμοι ὑποστηρικτὲς τῆς «Συνόδου». Ἔτσι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας στὴν ὁμιλία του κατὰ τὴν ἐναρκτήρια συνεδρίαση τῆς «Συνόδου», ἀπαντώντας στοὺς ἐπικριτές της, εἶπε ὅτι αὐτὴ ἀποτελεῖ «ἰδιαιτερότητα... δὲν εἶναι ἕνα ἀκριβὲς ἀντίγραφο τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων... εἶναι κάτι ἰδιαίτερο».
   Πιὸ ξεκάθαρα ὁ καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης κ. Χρυ­σόστομος Σταμούλης, ἀναφερόμενος στὶς καινοτομίες της, τὴ λεγόμενη «ἀρχὴ τῆς ὁμοφωνίας» καὶ τὴν καθιέρωση τῆς «μίας ψήφου ἀνὰ Ἐκκλησία», εἶπε πρὶν τὴ σύγκλησή της τὰ ἑξῆς: «Ὄντως, ἡ συγκεκριμένη διαδικασία εἶναι ἀμάρτυρη ἐντὸς τῆς ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας. Ὄντως φαίνεται νὰ ἀγνοεῖται τὸ ἱστορικὸ κεκτημένο ποὺ θέλει τὸν κάθε ἐπίσκοπο νὰ ἔχει μία ψῆφο. Ὄντως φαίνεται νὰ ἀντικαθίσταται ὁ ἐπίσκοπος ἀπὸ τὸν πρῶτο καὶ νὰ ὑποχωρεῖ ἡ ἰδιαιτερότητα τοῦ προσώπου γιὰ χάρη τοῦ καθόλου τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας. Νὰ χάνεται στ᾿ ἀλήθεια ''ἡ ἑνότητα ἐν τῇ ποικιλίᾳ''. Ἢ, ἀκόμη πιὸ σκληρά, ἡ υἱοθέτηση τῆς μίας ψήφου νὰ ἀποτελεῖ τὸν "θρίαμβο τοῦ ἀτομοκεντρικοῦ τύπου τῶν ''συμβάσεων''". Καὶ δὲν χωράει καμία ἀμφιβολία πὼς σὲ ὅ­λα τὰ παραπάνω θὰ μπορούσαμε νὰ προσθέσουμε καὶ ἄλλα. Νὰ ποῦμε γιὰ παράδειγμα ὅτι μὲ τὴν ἀποδοχὴ τῆς ὁμοφωνίας, ἀλλὰ καὶ τῆς μίας ψήφου ἡτ­τᾶται ἡ Ἐκκλησιολογία τῆς συνοδικότητας, βιάζεται ἡ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ περιθωριοποιεῖται ἡ ἴδια ἡ ζωή».
   Ὁ κ. Σταμούλης ὅμως σωστὰ ἐπισημαίνει καὶ ἕνα ἀκόμη σημεῖο ἐξίσου προβληματικό:

Αρχιμανδρίτης (†) π. Θεόδωρος Μπεράτης «Ο ηγιασμένος» [†18 Ιουλίου 2016]

 

  Με τη συμπλήρωση 40 ημερών από την εκδημία του ...

Πάνω από μισό αιώνα στην Ιερωσύνη. Δεκαετίες μέσα στο Φως της θείας Λατρείας και στη Χαρά της θείας Λειτουργίας. Ιεροκήρυκας, Εξομολόγος, Πνευματικός, Προϊστάμενος της Αδελφότητος Θεολόγων του Σωτήρος Χριστού. Πνευματικός πατήρ πνευματικών πατέρων και ποιμήν πνευματικών ποιμένων, λαϊκών, μοναχών, ιερέων, Επισκόπων, οικογενειών. Φωτεινός και διάφανος άνθρωπος. Σοβαρός, γλυκύς, «όλος ιερωμένος Θεώ». Ουράνιος άνθρωπος και επίγειος άγγελος. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα και στοιχείο αναφαίρετο

Βιομετρικὴ ταυτότητα, «ἀταυτοποίητη» Κυβέρνηση, «ταυτοποιημένοι Ἐφιάλτες»

 

Δακρύζει ἡ Ἱστορία; Κάποτε ναί! Ὅ­πως τότε. Ποὺ τὴν ξάφνιασε γυναι­κεία φωνή. Εἶχε πέσει, λένε, σιγὴ θα­νάτου. Φόβος καὶ τρόμος. Τότε ἡ Ἱ­στο­ρία ἄκουσε φωνὴ παράδοξη. Μιὰ φωνή, 300 στόματα - μανάδες: «Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς»! Καὶ οἱ 300 τιτάνες τοῦ Λεωνίδα πέταξαν στὶς Θερμοπύλες. Ἐκεῖ στάθηκαν. Ἀντίκρυ στὸν ἥλιο. Ἀντίκρυ στὸ θάνατο. Καὶ κοίταξαν κατάματα τὸ ἀ­σιατικὸ θηρίο καὶ τὸ μαρμάρωσαν. Γιὰ πάντα. Τὰ ἄλλα εἶναι λεπτομέρειες.      Ἄ! καὶ κάτι ἀκόμα.    Ὁ Ἐφιάλτης!    Αὐτὸς ποὺ διαχρονικὰ ἐκπληρώνει τὸν ποιητικὸ λόγο:    «Τιμὴ σ᾿ ἐκείνους ὅπου στὴ ζωή των    ὅρισαν καὶ φυλάγουν Θερμοπύλες…    Καὶ περισσότερη