ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΓΟΝΕΩΝ "Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ"

Λεωφόρος Σοφοκλῆ Βενιζέλου 130 Τ.Κ. 163 45 Ἡλιούπολη
Τηλέφωνο: 2109927961



Ἡ Γ.Ε. Χ. Α. εἶναι Πανελλήνιο Σωματεῑο μέ 60 τμήματα στίς περισσότερες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί στίς Συνοικίες τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Σκοπός της εἶναι ἡ τόνωσις τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί ἡ ἐνίσχυσις τοῦ θεσμοῦ τῆς Οἰκογενείας ὅπως αὐτός διαμορφώθηκε κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. ὡς φορέα καί θεματοφύλακα τῶν Χριστιανικῶν καί Ἐθνικῶν παραδόσεων.

Γραφεῖα κεντρικοῦ: ὁδός Μαυρομιχάλη 32 (106 80) Ἀθήνα

Τηλ. & Fax: 210-3638793 E-mail: gexaathens@yahoo.gr

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

ΤΡΙΩΔΙΟ: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Ομιλία που έγινε στην ΓΕΧΑ Ηλιουπόλεως στις 5 Φεβρουαρίου 2012, Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου.
Το θέμα μας έχει δύο κύρια σημεία: Τριώδιο και κρίση. Και θα γίνει μια προσπάθεια να διαπιστώσουμε ότι το Τριώδιο στο οποίο από σήμερα μας εισάγει η Αγία μας Εκκλησία, δίνει την λύση στο αδιέξοδο της Κρίσης.
Για την κρίση δε νομίζω ότι χρειάζεται να πούμε πολλά λόγια. Κατ αρχήν να εξηγήσουμε ότι κρίση σημαίνει δίκη! Και παλαιότερα, σε ανάλογες καταστάσεις, οι άνθρωποι έλεγαν «Θεία δίκη», ή, με μια λέξη, «Θεομηνία»! Είναι, η κρίση κάτι, που το ζούμε τα τελευταία χρόνια, και όσο περνάει ο καιρός, όλο και περισσότερο αγγίζει και επηρεάζει τη ζωή όλων μας.
Και συνήθως, μιλώντας για κρίση αναφερόμαστε σε πολιτικούς που φάγανε κλεμμένα λεφτά, σε ηγέτες που δεν υπάρχουν, σε χρήματα που βρίσκονται στην τσέπη μας, όλο και σε μικρότερες ποσότητες.
Όμως δεν είναι μόνο αυτό η κρίση που ζούμε. Ας θυμηθούμε λίγο το καλοκαίρι του 2010. Τότε που είχαν αρχίσει να μας βομβαρδίζουν οι κυβερνώντες και τα μέσα ενημέρωσης με τα νέα μέτρα – κυρίως οικονομικά - που θα έπαιρνε η Κυβέρνηση. Και το ερώτημα που βρισκόταν στο στόμα των περισσότερων ήταν: Με πιάνουν εμένα τα μέτρα; Αλλάζει σε τίποτα η δική μου ζωή; Όταν η απάντηση ήταν αρνητική, τα ακούγαμε ανακουφισμένοι και κάπως αδιάφοροι! Δεν μας πείραζε αν κόψουν το μισθό του διπλανού μας ή αν του προσθέσουν άλλα πέντε – δέκα χρόνια εργασίας, για να πάρει σύνταξη! Αρκούσε, που για τον εαυτό μας, δεν άλλαζε τίποτα. Και ας θυμηθούμε την προφητεία, που είπε ο ίδιος ο Κύριος: «καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν!» (Ματθ κδ΄ 12) Επειδή θα παραβαίνουν πολλοί τον νόμο του Θεού, θα παγώσει η αγάπη των πολλών!
Και τότε ήταν, που βγήκε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπός μας ο κ. Ιερώνυμος και είπε, ότι η κρίση είναι κυρίως Πνευματική! Και τον ακούσαμε με συμπάθεια. Και οι εφημερίδες έγραψαν πως, κατά τη γνώμη του Αρχιεπισκόπου, είναι πνευματική η κρίση.
Και περνούσαν οι μήνες, και όσο τα μέτρα άγγιζαν όλους μας, τόσο ακούγονταν περισσότερες φωνές, – και μάλιστα αγανακτισμένες, - που απαιτούσαν να πληρώσουν αυτοί που φταίνε, αυτοί που τα φάγανε. Και όταν κάποιος πολιτικός, βγήκε με προκλητικότητα και είπε ότι, «μαζί τα φάγαμε», δεν πήγε το μυαλό μας στη σκέψη, ότι μπορεί να είχε και κάποιο δίκιο! Το είπε προκλητικά και δεν εξήγησε τι εννοούσε. Αυτό ήταν το λάθος του! Αλλά, όταν κοιτάζαμε να διορισθεί το παιδί μας στο Δημόσιο, «για να βολευτεί» και έχει το μισθό του σταθερό και σίγουρο κάθε μήνα, χωρίς να χρειαστεί ίσως, να εργάζεται όσο και οι άλλοι, στον ιδιωτικό τομέα, όταν καλούσαμε τον υδραυλικό, και χαιρόμασταν που δεν έκοβε απόδειξη, γιατί γλυτώναμε το Φ.Π.Α., κι ας ήταν παράνομο, όταν δεν κάναμε ειλικρινείς δηλώσεις στην εφορία, για να γλυτώσουμε φόρο, «προς ένα κράτος που μας κλέβει» όπως λέγαμε, για να φιμώσουμε τη συνείδησή μας, μήπως κι εμείς, δεν τρώγαμε από το Δημόσιο; Μήπως λοιπόν, ο καθένας μας έκλεβε το κράτος, όσο μπορούσε; Οι πολιτικοί διαχειρίζονταν μεγάλα ποσά, και κλέβανε πολλά, εμείς αποφεύγαμε να πληρώσουμε στο κράτος, τα λίγα που μας αναλογούσαν! Δεν λέω ότι το έκαναν όλοι! Πάντα υπήρχαν, και θα υπάρχουν, οι αγωνιστές, οι τίμιοι, που έχουν ως πρώτη προτεραιότητα να αγωνίζονται να τα έχουν καλά με το Θεό και τη συνείδησή τους!
Γι αυτό η Εκκλησία φωνάζει, ότι η κρίση είναι κυρίως Πνευματική! Γιατί αν είχαμε το ταπεινό φρόνημα του σημερινού Τελώνη, θα κάναμε αμέσως την αυτοκριτική μας, και θα λέγαμε, φταίω κι εγώ!
Ταπείνωση δε σημαίνει απογοήτευση. Είμαι ταπεινός δε σημαίνει δεν έχω ελπίδα! Είμαι ταπεινός σημαίνει είμαι προσγειωμένος! Βλέπω τον εαυτό μου όπως πράγματι είναι και όχι όπως με βολεύει να είναι ή όπως θα ήθελα να είναι! Και είμαι έτοιμος να παραδεχθώ τα λάθη μου, αφού υπάρχουν! Μονό ο Πάπας τολμά να ισχυρίζεται ότι είναι αλάθητος κι ας μην είναι, και μόνο ο Θεός είναι αλάθητος!
Αυτό έκανε ο Τελώνης στη σημερινή παραβολή! Ήταν πράγματι άθλιος και αμαρτωλός! Το παραδέχθηκε και πήγε στο Ναό και το ομολόγησε, ζητώντας το έλεος του Θεού! Και αυτό τον έσωσε! Γιατί ο Θεός, σε όποιον ζητά το έλεός Του, δεν μπορεί να το αρνηθεί!
Ο Τελώνης είχε αυτογνωσία, και καταλάβαινε ότι ήταν αμαρτωλός, ενώπιον του Θεού!
Οι Τελώνες της εποχής του Χριστού θεωρούνταν τόσο αμαρτωλοί που, ακόμα και ο ίδιος ο Κύριος τους παρομοίασε με τους Εθνικούς, τους ειδωλολάτρες. (Ματθ. ιη΄ 17)
Και αυτό, γιατί εισέπρατταν τους φόρους. Στην Παλαιά Διαθήκη στο βιβλίο του Λευιτικού, ο Μωσαϊκός νόμος, με απίστευτες λεπτομέρειες, ρυθμίζει τη ζωή των Ισραηλιτών. Εκεί αναφέρεται ότι, η γη που κατοικούν είναι του Θεού, και ότι όλοι οι Ισραηλίτες είναι «πάροικοι» (Λευιτικόν κγ΄ 25). Δηλαδή, προσωρινά μένουν, σε χώρα που δεν τους ανήκει! Πόσο θυμίζει τον λόγο του Αποστόλου ότι, οὐκ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. (Εβρ. Ιγ΄ 14), ότι δηλαδή, η πραγματική πατρίδα μας δεν είναι εδώ αλλά στον ουρανό!
Συνέπεια αυτής της φράσης του Λευιτικού ήταν, ότι φόρους οι Ιουδαίοι έπρεπε να πληρώνουν μόνο στον Θεό, και στο Ναό Του! Οι Τελώνες όμως, ως φοροεισπράκτορες, συγκέντρωναν φόρους, όχι για το Ναό του Θεού, όπως ορίζει η Παλαιά Διαθήκη, αλλά για τους Ρωμαίους! Και βέβαια, συνεργάζονταν με τους Εθνικούς Ρωμαίους, που και αυτό δεν το επέτρεπε η Παλαιά Διαθήκη, ο Νόμος του Θεού, για να μην παρασυρθούν από αυτούς στην Ειδωλολατρία!
Επίσης οι Τελώνες, εισέπρατταν περισσότερα, από όσα ήταν υποχρεωμένοι, και πλούτιζαν οι ίδιοι. Γι’ αυτό και θεωρούνταν κλέφτες και βαριά αμαρτωλοί.
Όμως, υπήρχαν ανάμεσά τους και άνθρωποι, που δεν είχαν αλλοτριωθεί, και η συνείδησή τους, τους έλεγχε για ότι έκαναν. Γι αυτό και το κήρυγμα του Χριστού, οδήγησε πολλούς στη μετάνοια! Έκανε τον τελώνη Ματθαίο, Απόστολο! (Ματθ. θ΄ 9, Ματθ. ι΄ 13)
Έκανε τον Ζακχαίο, παράδειγμα μετανοίας! (Λουκ. Ιθ΄ 1-10)
Έρχεται λοιπόν σήμερα η Εκκλησία μας, και μας προβάλλει, στην αρχή αυτής της όμορφης περιόδου, που λέμε Τριώδιο, έναν μετανοημένο αμαρτωλό, να προσεύχεται! Έναν άνθρωπο που έζησε, τι σημαίνει ταπείνωση. Και ακούσαμε, όσοι βρεθήκαμε χθες το βράδυ στον Εσπερινό: «Κύριε οἲδα (δηλαδή γνωρίζω, έμαθα) πόσα δύνανται τά δάκρυα»! Διαπίστωσα Χριστέ μου τι μπορούν να πετύχουν τα δάκρυα! Οδηγούν στον Παράδεισο! (Δοξαστικό Εσπερινού Τελώνου και Φαρισαίου)
Μας λέει σήμερα, Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου του 2012 η Εκκλησία μας: Ταπεινωθείτε, προσγειωθείτε, ανακρίνετε τον εαυτό σας να διαπιστώσετε το ποσοστό στο οποίο ευθύνεστε για την κρίση! Αναφέρθηκαν κάποια παραδείγματα λάθος συμπεριφοράς παραπάνω! Να πούμε και κάτι ακόμα: Κατηγορούμε τους πολιτικούς ότι μας οδήγησαν στο χάλι που έχουμε! Ποιός τους ψήφισε; Οι πολίτες άλλης χώρας; Μήπως κι εμείς πέσαμε στην παγίδα, του να βάζουμε «σταυρό προτίμησης», σε αναγνωρίσιμους και όχι σε τίμιους ανθρώπους; Σε ανθρώπους δηλαδή πιστούς, που αγωνίζονται για το καλό της Πατρίδας μας και αγαπούν το Χριστό και την Ορθοδοξία μας; Μήπως βάζαμε μέχρι τώρα «σταυρό προτίμησης», σε αυτούς που θα μας έκαναν το «ρουσφέτι», και όχι σε αυτούς που θα ήταν αποφασισμένοι να εφαρμόσουν το νόμο; Αν ναι, τότε γιατί τους κατηγορούμε;
Ο σημερινός Τελώνης, διαπίστωσε τα χάλια του, αλλά δεν έριξε το βάρος, ούτε στο σύστημα, ούτε στις συγκυρίες ούτε είπε ότι όλοι έτσι κάνουν! Παραδέχθηκε την ευθύνη του, τα λάθη του, την κακομοιριά του! Και γι' αυτό δικαιώθηκε.
Και βέβαια, χρησιμοποίησε το μεγάλο, το ανίκητο όπλο, της προσευχής!
Σήμερα, με λύπη μου θα το πω, δεν το χρησιμοποιούμε αυτό το όπλο, όπως και όσο πρέπει!
Οι μεγαλύτεροι μας λένε, ότι, όταν το 1940, έγινε η εισβολή των Ιταλών στην Πατρίδα μας, ο πόλεμος άρχισε σε δύο μέτωπα! Οι στρατευμένοι, πολεμούσαν με τα όπλα, στα Βορειοηπειρωτικά βουνά και οι υπόλοιποι πολεμούσαν, με την προσευχή! Οι Εκκλησίες καθημερινά γέμιζαν, καθώς γίνονταν παρακλήσεις στην Παναγία μας, για να νικήσουμε! Προσευχή, παρακλήσεις, αγρυπνίες! Σήμερα; Σήμερα οι περισσότεροι κάνουμε αγρυπνίες μπροστά στην Τηλεόραση και τα ραδιόφωνα, για να μάθουμε τι θα γίνει με τα spreads, το PSI, τα μνημόνια, τα μνημόσυνα, την πτώχευση που μάλλον έρχεται, τα SDS και όλα τα παρόμοια, που άλλα καταλαβαίνουμε και άλλα δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνουν!
Η πρώτη φορά, που φάνηκε πιο έντονα, ότι κοιμόμαστε πνευματικά, ήταν στις πυρκαγιές της Ηλείας! Τότε που, όσο καιγόταν η Ελλάδα μας, τόσο θα έπρεπε να φουντώνει και η προσευχή μας προς τον Σωτήρα Κύριο, για να μας γλυτώσει από τη συμφορά! Κι όμως! Ούτε εμείς οι Ιερείς δεν σκεφθήκαμε να κάνουμε μια αγρυπνία, για να σταματήσει το κακό! Τόσο μακριά βρισκόμασταν από την σωστή πνευματικότητα! Γι αυτό επέτρεψε ο Θεός τα χειρότερα! Για να ξυπνήσουμε!
Γι' αυτό και η Εκκλησία μας, μέσα σε αυτή την κρίση, μας παρουσιάζει τον Τελώνη που προσεύχεται με ταπείνωση!
Αλλά το Τριώδιο δεν είναι μόνο η σημερινή Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου. Με αυτήν αρχίζει!
Και συνεχίζει να μας καλεί σε συναίσθηση η Εκκλησία μας, προβάλλοντας έναν ακόμα βαριά αμαρτωλό! Κυριακή του Ασώτου!
Ο Άσωτος, έζησε την κρίση, στην προσωπική του ζωή! Είχε περιουσία, και αυτή του χάρισε «φίλους» σε εισαγωγικά, που, βρίσκονταν κοντά του, όσο είχε χρήματα και ξόδευε. Κάποτε τέλειωσαν τα χρήματα, χάθηκαν και οι «φίλοι» και βρέθηκε μόνος του, να υποφέρει από την πείνα! Και η Πατρίδα μας, όσο είχε δανειστές που της έδιναν χρήματα, ζούσε πλούσια! Οι Τράπεζες έδιναν δάνεια, ακόμα και για … διακοπές, έδιναν πιστωτικές κάρτες, (στις οποίες με τα περίφημα ψιλά γράμματα έβαζαν δυσβάστακτους όρους αποπληρωμής, στους οποίους δε δίναμε σημασία) έδιναν, έδιναν, ότι θα θέλαμε για να ζούμε όπως οι πλούσιοι! Και πέσαμε στην παγίδα, και νομίσαμε ότι είμαστε πλούσιοι, με τα λεφτά που χρωστάγαμε! Να πάρουμε και μεγάλο σπίτι, να πάρουμε και ακριβό αυτοκίνητο, και όχι μόνο ένα, και άλλα πολλά, που τα ξέρετε καλύτερα από μένα!
Και ο Θεός … προσπάθησε να μας συνετίσει! Επέτρεψε να υπάρξει αυτό, που όλοι αποκαλούμε σήμερα «σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου». Δηλαδή εκείνη την εποχή, πολλοί από εμάς τους απλούς ανθρώπους της καθημερινότητας, νομίσαμε ότι θα αποκτήσουμε εύκολα χρήματα, αγοράζοντας μετοχές! Θεμελιώσαμε την ευτυχία μας, στο χρήμα. Στο χρήμα που δεν είχαμε, αλλά που ελπίζαμε ότι, μέσα από τον τζόγο, θα αποκτήσουμε, και όχι στην Πρόνοια του Θεού! Και κάποιοι, έγιναν εκείνο το χρονικό διάστημα για λίγο, πλούσιοι! Επέτρεψε όμως ο Θεός, να τα χάσουμε αυτά τα χρήματα, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα! Μας κτύπησε δηλαδή ο Θεός ένα καμπανάκι, και μας είπε: Προσέξτε! Τα χρήματα είναι κάτι που, όσο εύκολα το αποκτάς, τόσο εύκολα το χάνεις!
Δεν καταλάβαμε, και συνεχίσαμε να δανειζόμαστε, και ως κράτος, και ως πολίτες ο καθένας μας, για να ανεβάσουμε το βιοτικό μας επίπεδο, όπως λέγαμε, και παρασυρόμασταν από αυτούς που μας έλεγαν, ότι έχουμε ανάπτυξη επειδή είμαστε ευρωπαϊκή χώρα!!
Κάποτε όμως, ήρθε η ώρα να αποπληρώσουμε τα δανεικά, σύμφωνα με τους όρους που οι πολιτικοί μας είχαν υπογράψει, έστω και χωρίς εμείς να τους ξέρουμε! Και οι δανειστές μας, άρχισαν να ζητούν πίσω τα χρήματά τους! Και αρχίσαμε να ακούμε από τα μέσα ενημέρωσης ότι χρωστάμε!
Και πάλι αντιδράσαμε! Αρχίσαμε αγανακτισμένοι να φωνάζουμε ότι δεν χρωστάμε πουθενά! Κι ας μην είχαμε να πληρώσουμε τη δόση του Δανείου για το σπίτι, το αυτοκίνητο τις κάρτες και κάποιοι το σκάφος, την πισίνα κ.λπ.
Και, για να μην παρεξηγηθούμε, να πούμε ότι δεν παραθεωρούμε, το γεγονός, ότι υπήρξαν και αρκετοί, που εκμεταλλεύτηκαν την θέση που είχαν, και έκλεψαν το κράτος! Και μάλιστα έκλεψαν πολλά χρήματα! Αλλά είπαμε, είναι η κρίση ευκαιρία, να δούμε τα δικά μας λάθη και να ζητήσουμε το έλεος του Θεού, όχι να κατηγορήσουμε άλλους! Είτε φταίνε είτε όχι!
Τελικά, άρχισαν να μας μειώνουν τους μισθούς, για να πάρουν πίσω αυτά που τους χρωστούμε! Και σήμερα, σαν τον άσωτο της Παραβολής, «λοιμῶ ἀπολλύμεθα!»
Τι θα κάνουμε; Θα μιμηθούμε και στη συνέχεια τον άσωτο;
Ο «Άγιος Άσωτος» σύμφωνα με τον ευρηματικό τίτλο κάποιου βιβλίου, έκανε το μεγάλο βήμα! «ἦλθε εἰς ἐαυτόν» Άρχισε να προσγειώνεται, και να προσπαθεί να βρει την πνευματική αιτία για την κατάντια του! Συνειδητοποίησε, ότι μπορεί να στηριχθεί σε κάτι, ή μάλλον σε Κάποιον, που έχει την δύναμη να τον στηρίξει όσο κανείς άλλος! Θυμήθηκε, ότι έχει Πατέρα! Ναι! Αυτόν, που, με τόση αυθάδεια, εγκατέλειψε!
Μήπως κι εμείς, ως λαός και ως κράτος, δεν εγκαταλείψαμε τον Ουράνιο Πατέρα μας; Οι αναλυτές που μιλούν για την κρίση, λένε ότι για την κατάντια μας, φταίει η οικονομική πορεία μας και οι οικονομικές πολιτικές, των τελευταίων 30 χρόνων! Όμως αυτά τα τελευταία 30 χρόνια είναι, που απομακρυνθήκαμε όλο και περισσότερο από το Θεό! Ψηφίσαμε και ανεχθήκαμε ως λαός νόμους παράνομους! Άλλα λέει το Ευαγγέλιο, άλλα ψήφιζε και συνεχίζει να ψηφίζει δυστυχώς, η Βουλή των Ελλήνων! Και πάρα πολλοί Ορθόδοξοι Έλληνες, τα εφαρμόζουν!
Να θυμηθούμε: Αποποινικοποίηση της μοιχείας, αυτόματο διαζύγιο, Πολιτικός Γάμος, Νομιμοποίηση Εκτρώσεων, καύση νεκρών!
Όλα αυτά τα ψήφισαν οι Πολιτικοί, που εμείς ψηφίσαμε, αλλά – επαναλαμβάνω, - και εμείς, ο Ελληνικός λαός τα ανεχθήκαμε! Δεν τα καταργήσαμε στην πράξη! Οι εκτρώσεις φτάνουν τις 400.000 το χρόνο! 400.000 Ελληνίδες επισκέπτονται με τη θέλησή τους, τους γιατρούς, και τους πληρώνουν για να κάνουν φόνο! Τα διαζύγια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα! Οι Γάμοι μειώνονται συνέχεια, καθώς τα παιδιά μας προτιμούν να συζούν, παρά να ξεκινήσουν τη νέα ζωή τους, με την ευλογία της Εκκλησίας μας, και στο τέλος, δεν κάνουν ούτε Θρησκευτικό αλλά ούτε και Πολιτικό Γάμο! Αυξάνονται οι λεγόμενες μονογονεϊκές οικογένειες, με τρομακτικές συνέπειες στην ψυχολογία των παιδιών, που μεγαλώνουν σε αυτές.
Αλλά και στα θέματα της Αγωγής της Νεότητας, έγιναν τρομερά λάθη που τα πληρώνουμε: Απαγόρευση των θρησκευτικών περιοδικών στα Σχολεία, απαλοιφή κάθε θρησκευτικού θέματος από τα αναγνωστικά του Δημοτικού, και τα βιβλία των Ελληνικών, υποβάθμιση του μαθήματος των Θρησκευτικών με μείωση των ωρών διδασκαλίας, διορισμό ελάχιστων Θεολόγων στα Σχολεία, μετατροπή των Θρησκευτικών από του χρόνου σε θρησκειολογικό μάθημα όπου τα παιδιά θα μαθαίνουν περισσότερα για τον Βούδα και τον Μωάμεθ από ότι για το Χριστό και την Παναγία. Απομάκρυνση των Πνευματικών – εξομολόγων από τα σχολεία, σχεδόν κατάργηση των σχολικών εκκλησιασμών, υποβάθμιση των θρησκευτικών εορτών μέχρι κατάργησής τους, όπως την εορτή των Τριών Ιεραρχών που κατάντησε απλά μία ακόμα αργία. Και ακούγονται φωνές για απομάκρυνση των εικόνων από τα Σχολεία και κατάργηση του αγιασμού στην Αρχή της χρονιάς!
Γι αυτό φτάσαμε εδώ! Και τώρα; «Λοιμῶ ἀπολλύμεθα!» Χανόμαστε από πνευματική και υλική πείνα!
Και έρχεται η Εκκλησία και μας λέει: γυρίστε πίσω! Στον Μεγάλο Πατέρα σας! Κυριακή του Ασώτου! Άσωτοι Έλληνες! Έχετε Πατέρα, που σας περιμένει με ανοικτές αγκάλες! Γυρίστε πίσω! Ξέρετε, πώς αντιμετώπισε ο Σπλαχνικός Πατέρας, τον Άσωτο Υιό! Τον έβαλε στο σπίτι του, την Βασιλεία των Ουρανών! Τον έντυσε με τη στολή την πρώτη! Του έδωσε δακτυλίδι, δείγμα εξουσίας! Τον γέμισε με την χαρά και την ευτυχία του παραδείσου!
Άρα, υπάρχει διέξοδος στο αδιέξοδο: «Ἀναστάς πορεύσομαι πρός τόν Πατέρα μου, καί ἐρῶ τῶ Πατρί! Πάτερ ἥμαρτον εἰς τόν Οὐρανόν καί ἐνώπιόν Σου!» Ας το πούμε επιτέλους και οι Έλληνες αυτό! «Ἡμάρτομεν ἠνομίσαμεν, ἠδικήσαμεν ἐνώπιόν Σου! Οὐδέ συνετηρήσαμεν, οὐδέ ἐποιήσαμεν καθῶς ἐνετείλω ἠμῖν! Ἀλλά μή παραδώης ἡμᾶς εἰς τέλος ὁ τῶν Πατέρων Θεός»! όπως λέει ένα τροπάριο του περίφημου μεγάλου κανόνα του αγίου Ανδρέα Κρήτης!  Δηλαδή: Αμαρτήσαμε, ανομήσαμε αδικήσαμε απέναντί Σου! Δεν εφαρμόσαμε όσα μας ζήτησες! Αλλά μη μας παραδώσεις στους εχθρούς μας και στον ολοκληρωτικό θάνατο, Θεέ των Πατέρων μας!
Να παραδεχθούμε λοιπόν, ότι φταίξαμε όλοι μας! Αλλά και να μετανοήσουμε! Να αλλάξουμε τρόπο ζωής! Να πέσουμε στα γόνατα, σε θερμή προσευχή! Ο Θεός δεν έβαλε ποτέ όρο να είμαστε άγιοι ή αναμάρτητοι για να ακούσει την προσευχή μας! Μας ακούει όσο χαμηλά κι αν έχουμε πέσει! Και διαβάζω από ένα σχετικό κείμενο που έπεσε στα χέρια μου πρόσφατα:
«Ας εντείνει την προσευχητική του δραστηριότητα το Άγιο Όρος. Ας γονατίσουν οι εγκρατευτές και ας παρακαλέσουν πιο πολύ. Ας λιτανεύσει το αίτημα του λαού η Ιεραρχία. Ας καταφύγουν στα εικονοστάσια οι οικογένειες. Ας πούμε όλοι τον λόγο του εθνομάρτυρα και ιερομάρτυρα Σαλώνων Ησαϊα, όταν πέθαινε πληττόμενος υπό των Τούρκων στο μοναστήρι της Δαμάστας: «Τουλάχιστον Παναγία μου, σώσε την Ελλάδα».
Για να το πούμε όμως αυτό χρειάζεται επιστροφή στο Θεό και αυτή να γίνει έμπρακτα. Να γίνει ριζική αναδιάρθρωση στην Παιδεία, στη Νομοθεσία, στο Οικογενειακό δίκαιο, στη σχέση Πολιτείας και Εκκλησίας, στα Πανεπιστήμια, στο ήθος των αρχόντων και στη συμπεριφορά των πολιτικών, στην αντιμετώπιση των αιρέσεων και των σεχτών. Ένας καινούριος άνεμος πρέπει να πνεύσει βαθιάς μετανοίας και πνευματικής αναγεννήσεως. Τότε μόνο θα σωθούμε.
Ας ζητήσουμε λοιπόν όλοι επέμβαση άνωθεν «εν μετανοία». Έσωθεν δεν υπάρχει. Έξωθεν την είδαμε και τη γευτήκαμε. Κάτωθεν, «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος». Από δίπλα μας δεν υπάρχει περίπτωση, «όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε». Τους πολιτικούς τόσα χρόνια τους είδαμε… Τους τεχνοκράτες τους ζούμε. Μόνο άνωθεν μπορούμε να σωθούμε. Από τον αληθινό και ζωντανό Θεό. «Ὁ Θεός σώζοι τήν Ἑλλάδα»!
Και μετά την Κυριακή του Ασώτου στο Τριώδιο ακολουθεί η Κυριακή της απόκρεω ή της μελλούσης Κρίσεως!
Μας θυμίζει τώρα η Εκκλησία, ότι αυτή η κρίση, που ζούμε σήμερα,  δεν είναι η τελευταία! Θα έλθει μια άλλη Κρίση! Και σε αυτήν το κριτήριο θα είναι η αγάπη! Θα κριθούμε για το πόσο αγαπήσαμε το Θεό και τις εικόνες Του, τους συνανθρώπους μας!
Και η σημερινή κρίση μας προετοιμάζει για την άλλη! Θα κοιτάξουμε, σήμερα, που οι άνεργοι είναι όλο και περισσότεροι δίπλα μας, σήμερα, που οι άστεγοι κατακλύζουν τις πόλεις μας, σήμερα που τα συσσίτια δέχονται όλο και περισσότερους, μόνο τον εαυτό μας; Ή θα φροντίσουμε, τον κουτσουρεμένο μισθό μας, να τον μοιραστούμε, με αυτούς που έχουν λιγότερα από μας, και βιώνουν τί σημαίνει πείνα; Θα αρχίσουμε να μαζεύουμε τρόφιμα στις αποθήκες μας, σαν τον άφρονα πλούσιο της Παραβολής, ή θα προσφέρουμε, όσα μπορούμε στους γύρω μας; Και μαζί με τα υλικά αγαθά, θα δώσουμε και το Ορθόδοξο έντυπο; Θα μιλήσουμε για τον ουράνιο Πατέρα μας, που μας αγαπά όλους και μας περιμένει; Θα βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να πλησιάσουν στα σωτήρια Μυστήρια της Εξομολόγησης και της Θείας Κοινωνίας; Αν συμβούν όλα αυτά θα ακούσουμε τη φωνή του Κριτού: «Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου!» (Ματθ κε΄ 34) Κληρονομήσατε την βασιλεία που σας ετοίμασα και δεν πρόκειται να ζήσετε πλέον καμία κρίση!
Οι αιρετικοί, οι προβατόσχημοι λύκοι, που αποκαλούνται μάρτυρες του Ιεχωβά κάνουν στις μέρες μας πιο έντονη τη δραστηριότητά τους, σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση! Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Κονίτσης, τηλεφωνούν σε διάφορα σπίτια και, με επίπλαστο ενδιαφέρον και ευγένεια, ρωτούν για να διαπιστώσουν οικονομικά προβλήματα ή προβλήματα υγείας, και μόλις τα διαπιστώσουν, αρχίζουν επισκέψεις σε σπίτια, όπου μοιράζουν τα έντυπά τους, «τη Σκοπιά» και το «Ξύπνα» και αγοράζουν συνειδήσεις! Οδηγούν ανθρώπους που η κρίση τους ταλαιπωρεί, και αναζητούν στήριγμα, στην πνευματική καταστροφή!
Εμείς, που έχουμε την Αλήθεια, το Χριστό, πόσο φροντίζουμε καθημερινά για τους διπλανούς μας; Στην πολυκατοικία μας, στη γειτονιά, σίγουρα υπάρχουν άνεργοι, ασθενείς, άνθρωποι που η κρίση τους ταλαιπωρεί περισσότερο από εμάς! Τι κάνουμε για αυτούς; Δείχνουμε ενδιαφέρον; Αξιοποιούμε την ευκαιρία για να τους γνωρίσουμε καλύτερα, να τους δώσουμε το Ορθόδοξο Χριστιανικό έντυπο, να τους οδηγήσουμε σε έναν κύκλο μελέτης Αγίας Γραφής, ή και στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας; Η κρίση είναι ευκαιρία να δείξουμε την αγάπη μας! Και είναι  συγκινητικό, ότι άνθρωποι, που δεν δείχνουν να έχουν σχέση με την Εκκλησία, το κάνουν αυτό. Μου έκανε εντύπωση, ότι λίγο αφού επιβλήθηκε το περίφημο «χαράτσι» μέσω της Δ.Ε.Η., κυκλοφόρησαν έντυπα, αφίσες και πανώ που έλεγαν: «Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα!» Προσκαλούσαν τον κόσμο να δείξει αλληλεγγύη ώστε να συγκεντρωθούν τα χρήματα που ζητά η Δ.Ε.Η., και να μην κοπεί πουθενά το ρεύμα!
Πρόσφατα το Π.Ι.Κ.Π.Α. έστειλε ανακοίνωση σε Σχολεία, και ζητούσε είδη πρώτης ανάγκης για τα βρέφη και τα νήπια που φιλοξενεί! Και λίγες μέρες μετά, έστειλε άλλη ανακοίνωση με την οποία ευχαριστούσε, λέγοντας ότι καλύφθηκαν οι ανάγκες, και δεν υπάρχει λόγος να σταλούν άλλα είδη! Δόξα τω Θεώ αρχίζουμε να ξυπνάμε!!
Αλλά η Κυριακή της μελλούσης κρίσεως μας δίνει κουράγιο και για έναν ακόμα λόγο:
Μας φανερώνει, στην Ευαγγελική περικοπή που θα ακούσουμε ο Χριστός μας, το τέλος όλων αυτών των ανθρώπων που βοήθησαν στο να φθάσουμε εδώ που φθάσαμε! «Ἀπέλθετε ἀπ’ ἑμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τό πῦρ τό αἰώνιον, τό ἡτημασμένον τῶ Διαβόλω καί τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ!»
Όλοι αυτοί, που πολέμησαν και πολεμάνε την Πατρίδα μας και την Εκκλησία του Χριστού με λύσσα αυτό τον καιρό, όλοι αυτοί που την ταπεινώνουν, αν δεν μετανοήσουν, θα πληρωθούν από τον Κύριο, που αγάπησε και ευλόγησε αυτή την Πατρίδα! Ο Θεός όσο γεμάτος αγάπη είναι, άλλο τόσο είναι και δίκαιος! Στο Θεό ταυτίζεται η αγάπη με τη δικαιοσύνη! Και θα απαντήσει! Και στη Δευτέρα παρουσία, αλλά και εδώ στη ζωή αυτή! Να είμαστε σίγουροι γι αυτό! Άλλωστε, όποιος διαβάζει την Παλαιά Διαθήκη, διαπιστώνει ότι τα ίδια πάθαιναν με εμάς και οι Ισραηλίτες! Όταν απομακρύνονταν από τον Θεό, Αυτός απέσυρε για λίγο την προστασία Του, και οι εχθροί που παραμόνευαν γύρω τους, κατάφερναν να τους ταλαιπωρήσουν! Και όταν συνέρχονταν οι Ισραηλίτες, ο Θεός τους έδινε δύναμη, και τιμωρούσαν αυτούς τους λαούς, που τα έβαζαν με το λαό του Θεού!  Έτσι θα γίνει και τώρα! Ο Θεός περιμένει την μετάνοιά μας! Όταν μετανοήσουμε θα μας γεμίσει ευλογίες! Όσο δεν μετανοούμε περιμένει! Και όσο περιμένει, … βουλιάζουμε! Ποιός φταίει;
Το Τριώδιο ή μάλλον, το πρώτο μέρος του, που προηγείται της μεγάλης Τεσσαρακοστής, τελειώνει με την Κυριακή της Τυρινής! Σε αυτή τη μέρα, η Αγία μας Εκκλησία, μας καλεί σε πιο έντονο αγώνα, σε νηστεία, σε μετάνοια, σε προσευχή, σε ελεημοσύνη! Και μας θυμίζει τον Παράδεισο που χάσαμε, και μας καλεί να λαχταρίσουμε να αγωνιστούμε και τον κερδίσουμε και πάλι! Τον Παράδεισο! Ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος οὐ λύπη οὐ στεναγμός!» Εκεί δεν θα υπάρχει κίνδυνος από κρίσεις κάθε είδους! Ας μας αξιώσει ο Θεός να τον ζήσουμε! Αμήν.