Σκέψεις από το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Ματθαίου δ΄18-23)

"Εὐθέως" δηλαδή αμέσως οι απλοί εκείνοι ψαράδες άφησαν "ἅπαντα" και ακολούθησαν τον Χριστό μας!

Άραγε πόσο "εὐθέως" κι εμείς ανταποκρινόμαστε στο σωτήριο κάλεσμά Του;

Στις Κυριακάτικες καμπάνες;

Στην πρωινή και βραδινή προσευχή;

Στην ποικίλη ανάγκη των ελάχιστων αδελφών που είναι οι απεσταλμένοι Του;

Για την εμπιστοσύνη και την αγάπη Του επιλέξαμε να φυλάξουμε "ὁδούς σκληράς;"

Πόσο γρήγορα ευθυγραμμιζόμαστε με τις θείες εντολές Του;