ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΓΟΝΕΩΝ "Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ"

Λεωφόρος Σοφοκλῆ Βενιζέλου 130, Τ.Κ. 163 45 Ἡλιούπολη
eikona





Ἡ Γ. Ε. Χ. Α. εἶναι Πανελλήνιο Σωματεῑο μέ 60 τμήματα στίς περισσότερες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί στίς Συνοικίες τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Σκοπός της εἶναι ἡ τόνωσις τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί ἡ ἐνίσχυσις τοῦ θεσμοῦ τῆς Οἰκογενείας ὅπως αὐτός διαμορφώθηκε κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας ὡς φορέα καί θεματοφύλακα τῶν Χριστιανικῶν καί Ἐθνικῶν παραδόσεων.

Γραφεῖα κεντρικοῦ: ὁδός Μαυρομιχάλη 32 (106 80) Ἀθήνα.

Τηλ. & Fax: 210-3638793 E-mail: gexaathens@yahoo.gr

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015

Τὸ πάθος τοῦ τζόγου

 

 
 
 
 

 

 
 


Στὴν ἐποχὴ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καὶ τῆς ἀνέχειας ἀρκετῶν νοικοκυριῶν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἀποτελεῖ μεγάλο πειρασμὸ τὸ ­εὔκολο κέρδος ποὺ προσφέρουν πολλὰ τυχε­ρὰ παιχνίδια. Σὲ κάθε γωνιὰ καὶ συν­οικία ὑπάρχει τὸ σχετικὸ μαγαζὶ ποὺ μὲ δελεαστικὲς διαφημίσεις προβάλλει πολλὲς φορὲς ὑ­­πέρογκα ποσὰ ποὺ μπορεῖ εὔκολα κάποιος νὰ «κερδίσει», ἂν σταθεῖ ­τυχερός. Λαχεῖα, τζόκερ, λότ­­το, ξυστό, στοιχήματα, κίνο καὶ τό­­­σα ἄλλα ἔχουν γίνει ­ἀναπόσπαστο τμῆ­­μα τῆς καθημερινότητάς μας. Μιᾶς καθημερινότητας ποὺ μαστίζεται ἀπὸ τὴ φτώχεια καὶ ­ἀφήνεται νὰ χαμογελά­σει στὴν ἐλπίδα τῆς τύχης καὶ τοῦ πλούτου.
 
 

Ἂν ρωτήσεις, θὰ σοῦ ποῦν: «Γιὰ νὰ πιά­­σω τὴν καλή». «Ὑπολογίζω πὼς ἁπλῶς εἶναι θέμα χρόνου». «Θὰ ­ξοδέψω σίγου­ρα λιγότερα ἀπ' ὅ,τι θὰ πάρω ­κάποτε». Βέβαια δὲν εἶναι μόνο τὸ ­εὔκολο, γρήγο­ρο καὶ μεγάλο κέρδος. Ὑπάρχει ἕ­­­νας μανδύας μυστηρίου, προσδοκίας, ἔκπληξης καὶ ὀνείρου, ποὺ κάνει τὰ τυχερὰ παιχνίδια ὄχι ἁπλῶς δελεαστικὰ ἀλλὰ καὶ ἐθιστικά.
    Εὔκολα ἐθίζεται κανεὶς στὴν προσδοκία τοῦ πλούτου, στὴ μοναδικότητα τοῦ ἑνός, τοῦ ὑπερτυχεροῦ, τῆς ἔκπληξης καὶ τοῦ ἀπροσδόκητου.
   Ἔτσι δὲν εἶναι μονάχα ἡ ποθητὴ ἔξοδος ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ ἀνέχεια. Εἶναι καὶ ἡ δυνατότητα τῆς καταξίωσης στὸ περιβάλλον τοῦ καθενός. Ἡ φυγὴ ἀπὸ τὸν κόσμο τῆς μονοτονίας καὶ τῆς ἀνίας στὸ χῶρο τῆς προσδοκίας καὶ τῆς ἔκ­πληξης. Ἡ ψευδαίσθηση νὰ θεωρήσει κανεὶς τὰ τυχερὰ παιχνίδια ὡς πεδίο δημοσιοποίησης ἱκανοτήτων.
    Δὲν ἔχει ἄλλωστε καὶ μεγάλη ­σημασία ἀπὸ ποῦ ξεκινᾶ κανεὶς καὶ τί ψυχολογι­κὸ κενὸ καλύπτει. Σημασία ἔχει νὰ μὴν ἐξαρτηθεῖ. Καὶ ἐξάρτηση σημαίνει νὰ ἔχουν τὰ τυχερὰ παιχνίδια τὴν προτεραι­ό­­τητα στὴν καθημερινότητα ἑνὸς ἀτόμου. Νὰ τὸν ἀποσποῦν ἀπὸ τὴν ἐργασία του καὶ τὶς ὅποιες ἀσχολίες του. Νὰ τοῦ δημιουργοῦν αἰσθήματα πίεσης, στενοχώριας καὶ ἄγχους. Νὰ τὸν ἐγκλωβίζουν στὸ ἀδιάκοπο κυνήγι τῶν χαμένων του χρημάτων. Νὰ φθάνει κάποτε νὰ ἀφήνει ἀπλήρωτους λογαριασμοὺς χάριν τοῦ παι­­­χνιδιοῦ ἢ νὰ δανείζεται ἢ καὶ νὰ κλέβει.
    Βλέπει κανεὶς σήμερα θαμῶνες στὰ σχετικὰ μαγαζιά. Ἡ ἐποχὴ ποὺ κάποιος ἔμπαινε σ' αὐτά, ἀγόραζε ἕνα λαχεῖο ἢ συμπλήρωνε ἕνα δελτίο προπὸ κι ἔφευγε, ἔχει περάσει πρὸ πολλοῦ. Τώρα συνέχεια ὑπάρχουν κληρώσεις. Στὶς ὀθόνες τῶν καταστημάτων προβάλλονται νούμερα τὰ ὁποῖα κληρώνουν συνεχῶς. Μὲ μικρὴ χρηματικὴ συμμετοχὴ ἔχεις διαρκῶς τὴ δυνατότητα καὶ φυσικὰ τὴν πιθανότητα νὰ κερδίσεις.
    Λόγοι ψυχολογικοὶ γιὰ αἴσθηση ἱκανοποίησης τοῦ ἀνικανοποίητου; Κατανίκηση τοῦ φόβου; Ἔντονη προσδοκία; Λόγοι οἰκονομικοί, γιὰ τὴν ­κάλυψη τῶν βασικῶν ἀναγκῶν; Ἢ κρυφὸ ὄ­­­νειρο γιὰ τὴ ζωὴ τῆς ­πολυτέλειας; Πο­λὺ περισσότερο καὶ βαθύτερα, ­λόγοι πνευματικοί, ὅσο κι ἂν ­φαντάζει ἄσχετο τὸ θέμα μὲ τὴν πνευματικὴ ζωή. Γιατὶ ὁ πιστὸς δὲν ἐπενδύει οὔτε ἐλ­πίζει στὴν τύχη. Δὲν ­ὑπάρχει τύ­­χη γιὰ ὅποιον πιστεύει ὅτι ὑπάρχει Θε­ὸς ποὺ κατευθύνει καὶ κυβερνᾶ τὰ πάντα. Αὐτὸν τὸν Θεὸ ἐμπιστεύεται ὁ πιστός. Ἀ­­­­­­πὸ αὐτὸν περιμένει τὴν εὐλογία στὴ δου­λειά του, τὴν ὑγεία του καὶ τὴ δύναμη ν' ἀντιμετωπίζει κάθε ἀντιξοότητα στὴ ζωή του.
    Γιὰ τὸν πιστὸ τὸ πᾶν δὲν εἶναι τὸ χρῆ­μα, ὁ εὔκολος πλουτισμός. ­Ἀντίθε­τα «ρί­­ζα πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ ­φιλαργυρία» (Α΄ Τιμ. ς΄ 10). Καὶ κάθε τυχερὸ ­παιχνίδι ὑποθάλπει αὐτὸ τὸ πάθος τῆς φιλαργυρίας, γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ Κύριος εἶπε: «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις ­ουλεύειν» (Ματθ. ς΄ 24). Δὲν μπορεῖτε νὰ δουλεύετε σὲ δύο ­κυρίους. 
    Κατανοεῖ βέβαια κανεὶς μὲ συμπάθεια τὴν ἀνέχεια καὶ τὴ φτώχεια. Ἄλλωστε πολ­­­λὲς φορὲς τέτοιες φοβερὲς πιέσεις καὶ ἀδιέξοδα δὲν εἶναι καθόλου καλοὶ σύμβουλοι. Ὅμως ὁ κίνδυνος τῆς ­ἐξάρτησης δὲν παύει νὰ ὑπάρχει. Γι' αὐτὸ ἂς ἀφήσουμε κάθε «συμπάθεια» πρὸς τὰ τυχε­ρὰ παιχνίδια. Ἂς ἀποφύγουμε νὰ δοκιμάσουμε ἀκόμη καὶ μία φορά. Ἂς ἐμπιστευθοῦμε τὴν πρόνοια καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ. Ἂς ἐργασθοῦμε τίμια μὲ τὸν ἱδρώτα μας γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῶν ἀναγκαίων, γιὰ νὰ ἀποφύγουμε τὸν πειρασμὸ τοῦ πάθους τοῦ τζόγου, ποὺ τόσους ἀνθρώπους καὶ οἰκογένειες ἔχει κα­ταστρέψει καὶ καταστρέφει.
 
Ορθόδοξο Περιοδικό "Ο ΣΩΤΗΡ"

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015

Θὰ ζήσει ἡ οἰκογένεια;

 
cfc0408c6d5927545f6667ef39308d97_L
Επαν τι εναι:
Τ
κύτταρο τς κοινωνίας.
Δεσμ
ς σόβιος κα διάλυτος.
Λιμάνι
σφαλές.

ργαστήρι γιότητος.
«
γν κα παλαίστρα ρετς».
Θεσμ
ς θεοσύστατος.
Μυστήριο
ερό.
«Κατ' ο
κον κκλησία».
οκογένεια!
πως τ συνέστησε Θεός. πως χουμε νάγκη ν τ ζομε ο νθρωποι.
μως σήμερα δν σεβόμαστε τν Θε κα γι' ατ οτε τν νθρωπο τιμομε. Ταλαιπωρομε τν αυτό μας κα τν βασανίζουμε. Κα τ πράγματα πηγαίνουν τελείως ντίθετα:
Τ
κύτταρο ρρώστησε βαρι κα μετέδωσε καρκίνο σ' λο τ σμα.
δεσμς παψε ν εναι σόβιος. Δια­λύεται πι πολ εκολα.
Τ
λιμάνι εναι ταραγμένο κα δν παρέχει σφάλεια.
Τ
ργαστήρι τς γιότητος κλεισε.
γώνας κα πάλη γι τν ρετ ντικαταστάθηκαν π τν νεση κα τν πόλαυση πο παιτε μπάθεια.
θεοσύστατος θεσμς γινε πλ κα εθραυστη συμφωνία νθρώπων.
Τ
Μυστήριο χασε τν ερότητά του.
«κατ' οκον κκλησία» ρειπώθηκε.
Ε
ναι ραγε περβολικς ο διαπιστώ­σεις μας;
Μι
ματι στν ταραγμένη θάλασσα τς κοινωνίας μας φανερώνει τι πραγματικότητα εναι τόσο δυσάρεστη κα ποκαρδιωτικ πο δν ντέχουμε πι ν τ δομε κατάματα.
Πολλο
νέοι κλανε πάνω σ ρείπια. Δν πρόλαβαν ν στήσουν τ σπιτικό τους κα τ εδαν ν σωριάζεται σ σωρος ρειπίων.
λλοι δν τολμον ν ξανοιχτον στ πέλαγος τς ζως, γιατ βλέπουν τ θάλασσα γεμάτη ναυάγια. Ο πι πολλο γάμοι σήμερα διαλύονται. Πς ν τολμήσουν ατ πο τ πιθανότερο εναι ν ποτύχει;
Κα
εναι κα λλοι πο τ ­δηλώνουν περίφραστα: Δν γίνεται σήμερα ατ πο σχυε λλοτε. ­παραδοσιακ ο­κογένεια ταν γι λλη, ­παλιότερη ­πο­χή. Ατ δν στέκονται σήμερα. Σήμερα πιλέγουμε λεύθερα ­ναλλακτικς μορφές, νέους τρόπους ­συμβιώσεως, στηριγμένους σ ντελς κοσμικ πρό­τυπα, χωρς δεσμεύσεις κα ­μάλιστα σόβιες, χωρς ­ποκλειστικότητες, χω­ρς ν χρειάζεται κκλησία κα ερέας το Θεο θρησκευτικς γάμος –, φο οτε δήμαρχος εναι πι ναγκαος – πολιτικς γάμος. Τώρα θ πηγαίνουμε στ συμβολαιογράφο, μάλιστα σες φορς θέλουμε, κα θ λλάζουμε χι τν σύζυγο, λλ τν σύντροφο τς ζως, μόλις καταλάβουμε τι δν τν θέλουμε λλο κα δν μς ταιριάζει πιά.
Κα
γι τ παιδι τί θ γίνει; ,τι θέλουμε θ γίνει. Σχέσεις χωρς παιδιά, ν τσι μς ρέσει. παιδι χωρς σχέ­­σεις γάπης ληθινς κα σόβιας ­­­­φοσίωσης. σως ργότερα κα παιδι χωρς φυσιολογικς σχέσεις, πο θ τ υοθετομε «ποκτομε» μ ποικίλους νομολόγητους τρόπους, τος ποίους σ λίγο θ μς τος γκρίνουν κα ο νόμοι πο μες θ ψηφίσουμε! Κα ς λέει λλα νόμος το Θεο.
Φτάνει πι
τί θέλει Θεός! Τώρα θ σχύσει ατ πο μες θέλουμε!
Α
τ νοοτροπία πικρατε στς σύγχρονες πολιτισμένες τάχα ­κοινωνίες. Ατς ο λέθριες τακτικς περνον ­δυ­στυχς τελευταα κα στν ­κοινωνία τς λληνικς ρθόδοξης πατρίδας μας.
Ε
τυχς μως πάρχουν κα ατο πο κόμη σκέπτονται συνετά. Πο βλέπουν τν κπτωση το θεσμο το Γάμου κα δν τν θέλουν. Πο γω­νίζον­ται ν κρατον τ συνοχ κα τν νότητα στν οκογένειά τους. Πο παλεύουν ν ζον μέσα σ τμόσφαιρα ληθινς γάπης, πραγματικς χαρς κα βαθις ερήνης στ σπίτι τους. Πο γαπον ληθιν τ παιδιά τους κα προσπαθον ν τ παιδαγωγον «ν παιδεί κα νουθεσί Κυρίου» (φ. ς΄ 4).
Α
το θεμελιώνουν τ ­οκοδόμημα τς οκογένειάς τους κα λης τς ζω­­­ς τους στν σάλευτο βράχο τν ντολν το Θεο. χουν συμπαραστά­τη κα βο­ηθό τους στ κάθε βμα τς ζως τους τν Κύριο. Διότι γνωρίζουν τι «ἐὰν μ Κύριος ­οκοδομήσ οκον, ες ­μάτην κοπίασαν ο ­οκοδο­μοντες» (Ψαλ. ρκς΄ [126] 1). Δν μπορε ν ­στηθε σπίτι χωρς τ βοήθεια το Θεο. Χωρς ­­­κενον λες ο προσ­πάθειες το ν­θρώπου ­ποδεικνύονται ­μάταιες. «Χωρς μο ο δύνασθε ­ποιεν ­ο­­δέν», μς ε­­πε διος (ω. ιε΄ 5). μη­­δενισμς τς ποχς μας φείλεται στν θεϊσμό της.
Στ
δύσκολη κα ταραγμένη ατ ­­ποχή, ποχ μεγάλων ναστατώσεων κα ριζικν νακατατάξεων, ς μείνουμε σταθερο στν πίστη μας. ς μπιστευθομε τ τιμόνι τς ζως μας σ' Ατν πο κυβερν τ σύμπαντα. Κα σοι χουν οκογένεια, σφαλς θ κρατήσουν τ σκάφος της πάνω π τ ταραγμένα κύματα τν δίσεκτων καιρν μας, κα μ κυβερνήτη τν αώνιο νόμο το Θεο κα μ τν πνο τς παντοδύναμης Χάρης Του θ τ ­δηγήσουν στν ντίπερα κτή, στν τρισ­μακάρια Βασιλεία το Θεο, στν κοινωνία τς αώνιας κα νερμήνευτης γάπης Του, πο κρατε στν παρξη τν κόσμο λο κα τν κάθε νθρωπο χωριστά.
Πηγή: Ο Σωτήρ

Προβολή άρθρου...