ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΓΟΝΕΩΝ "Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ"

Λεωφόρος Σοφοκλῆ Βενιζέλου 130 Τ.Κ. 163 45 Ἡλιούπολη
Τηλέφωνο: 2109927961



Ἡ Γ.Ε. Χ. Α. εἶναι Πανελλήνιο Σωματεῑο μέ 60 τμήματα στίς περισσότερες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί στίς Συνοικίες τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Σκοπός της εἶναι ἡ τόνωσις τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί ἡ ἐνίσχυσις τοῦ θεσμοῦ τῆς Οἰκογενείας ὅπως αὐτός διαμορφώθηκε κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. ὡς φορέα καί θεματοφύλακα τῶν Χριστιανικῶν καί Ἐθνικῶν παραδόσεων.

Γραφεῖα κεντρικοῦ: ὁδός Μαυρομιχάλη 32 (106 80) Ἀθήνα

Τηλ. & Fax: 210-3638793 E-mail: gexaathens@yahoo.gr

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 19 Μαρτίου 2017 – της Σταυροπροσκυνήσεως

 
 
Τ πολίτευμα το σταυρο
Τὸ πολίτευμα τοῦ σταυροῦ
Εαγγέλιον Κυριακς 19 Μαρτίου 2017, Γ΄ Νηστειν, Σταυροπροσκυνήσεως (Μάρκ. η΄ 34 – θ΄ 1)
Επεν Κύριος στις θέλει πίσω μου κολουθεν, παρνησά­σθω αυτν κα ράτω τν σταυρν α­το, κα κολουθείτω μοι. ς γρ ν θέλ τν ψυχν α­το σσαι, ­πολέσει ατήν ς δ᾿ ν ­πολέσ τν αυτο ψυχν ­νεκεν μο κα το εαγγελίου, οτος σώσει ατήν. τί γρ φελήσει ν­­­θρωπον ἐὰν κερδήσ τν κόσμον λον, κα ­ζημιωθ τν ψυχν α­το; τί δώσει νθρωπος ­ντάλλαγμα τς ψυχς α­το; ς γρ ἐὰν παισχυνθ με κα τος μος λόγους ν τ γενε ταύτ τ μοιχαλίδι κα μαρτωλ, κα υἱὸς το ν­­­θρώπου παι­σχυν­­θήσεται α­­­τν ταν λ­θ ν τ δόξ το πατρς α­το μετ τν γγέλων τν γίων. Κα ­­­λεγεν α­τος μν λέγω ­­­μν τι εσί ­τινες τν δε ­­­­στη­­κότων, ο­τινες ο μ γεύ­­σωνται θανάτου ως ν δωσι τν βασιλείαν το Θεο λη­λυθυαν ν δυνάμει.
.
«στις θέλει πίσω μου κολουθεν, παρνησάσθω αυτν κα ράτω τν σταυρν ατο»
Κυριακ τς Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα, προσκυνομε τν Τίμιο Σταυρό, πάνω στν ­ποο καρφώθηκε Κύριος γι τ σωτηρία μας. Σταυρς μως δν μς πενθυμίζει μόνο πόσο μς γάπησε Θεός· μς πενθυμίζει κα ποι εναι ληθιν χριστιανικ ζωή, ποι εναι σταυρικ ζωή, πο καλεται ν ζήσει κάθε συν­ειδητς πιστς γι ν σωθε. Γι' ατ θ ναφερθομε στ συνέχεια στ βασικ γνωρίσματά της, ατ πο ναφέρει Κύριος στ σημεριν εαγγελικ νάγνωσμα, κα στ πς θ κατορθώσουμε ν ζήσουμε τ ζω το σταυρο.
.
1. Τ γνωρίσματα τς σταυρικς ζως
Νά τ προσκλητήριο το Κυρίου: «στις θέλει πίσω μου κολουθεν…». κενος πο θέλει ν μ κολουθε ς μαθητής μου… τί πρέπει ν κάνει; «παρνησάσθω αυτόν», λέει πρτα-πρτα Κύριος. ς ρνηθε τν αυτό του. Ν λησμονήσει τ κακ παρελθόν του κα ν ρνηθε τ ντίθετο πρς τ θέλημα το Θεο θέλημά του. σταυρικ ζω εναι ζω αταπαρνήσεως, ζω γνος ναντίον τς μαρτίας.
Στ παραπάνω Κύριος προσέθεσε κα τ ξς: «Κα ράτω τν σταυρν ατο»· ποιος θέλει ν μ κολουθε, φείλει ν σηκώσει τν σταυρό του. Σήμερα ταν λέμε «σηκώνω τν σταυρό μου», ννοομε «κάνω πομον στς θλίψεις μου». Στ συγκεκριμένο χωρίο μως σημασία εναι διαφορετική. ταν τ λεγε ατ Κύριος, σταυρς δν εχε ξαγιασθε κόμη π τ θυσία Του. ταν τ μέσο τς πι σκληρς θανατικς ποινς. Τ κουσμα τς λέξεως «σταυρς» προκαλοσε φρίκη.
φράση λοιπν ατ σημαίνει: ν πάρει τν σταυρ πάνω στν ποο θ τν καρφώσουν· σν ν λεγε Κύριος: «ν πάρει τ ξίφος μ τ ποο θ τν ποκεφαλίσουν». Συνεπς τ «ράτω τν σταυρν ατο» δηλώνει τν βαθμ τς αταπαρνήσεως πο ζητ Κύριος· δηλαδ ν Τν κολουθομε μ πόφαση θανάτου, ς μελλοθάνατοι, προκειμένου ν μείνουμε πιστο στ θέλημά Του.
Συνεπς Χριστιανς πο ελικριν θέλει ν ζήσει τ χριστιανικ ζωή, παίρνει μι πόφαση: Στ ζωή μου δν θ κάνω πλέον ατ πο θέλω γώ, λλ ατ πο θέλει Θεός. Θ κάνω τ θέλημα το Θεο, ,τι κι ν μο κοστίσει. Διότι σταυρωμένος βίος εναι βίος τς τελείας πακος στ θέλημα το Θεο, τς τελείας αταπαρνήσεως, τς κρας ταπεινώσεως.
.
2. Πς θ ζήσουμε τ ζω το σταυρο
Θαυμάζουμε σφαλς τ πολίτευμα το σταυρο, πως τ βλέπουμε μάλιστα στος βίους τν γίων, μς συγκινελλ κα μς φοβίζει. Βλέπουμε τν αυτό μας πολ δύναμο. Τί μπορε ν μς βοηθήσει, στε ν ζήσουμε τ ζω το σταυρο;
διος Σταυρς το Κυρίου θ μς νισχύσει, στε ν νικήσουμε τν κακ αυτό μας. Ν προσκυνομε τν Σταυρό, ν φορμε Σταυρό, ν κάνουμε συχν κα μ ελάβεια τ σημεο το Σταυρο. Θ ζήσουμε τ σταυρικ ζω μ τ δύναμη το Σταυρο.
Ο γιοι θεοφώτιστοι Πατέρες, ο τόσο αστηρο στν προσωπική τους σκηση, μιλον μ πολλ συμπάθεια κα κατανόηση στν δυναμία το πιστο. γιος Γρηγόριος Παλαμς σ μι μιλία του, πο κφώνησε σν σήμερα, Κυριακ τς Σταυροπροσκυνήσεως, μς διδάσκει: Σς μίλησα γι τ ζω το σταυρο. Κανες ς μν πελπιστε ς μ δυσφορήσει μ σα κουσε. λλ᾿ φο μάθει πόσα φείλει στ Δεσπότη, ς Το προσφέρει ,τι μπορε μ μετριοφροσύνη, ποία θ ναπληρώσει τ στέρημά του(*).
Δηλαδ νάλογα μ τς μικρές μας δυνάμεις ν καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια, ν δείχνουμε κάθε φιλοτιμία κα πιμέλεια γι τ σωτηρία τς ψυχς μας. Ν προσφέρουμε στν Κύριό μας ,τι περισσότερο μπορομε. Δν μπορομε ν᾿ γωνιστομε τόσο ντονα σο ο ­γιοι; Μπορομε μως ν᾿ γωνιστομε ν καλλιεργήσουμε τ διο φρόνημα: πολύτως συμβίβαστοι μ τν μαρτία. Θες κα κείνους θ στεφανώσει κα μς θ λεήσει.
***
Τίμιος Σταυρός, πο προβάλλει σήμερα κκλησία μας, δν εναι μόνο σύμβολο αταπαρνήσεως, λλ κα σύμβολο νίκης κα πηγ Χάριτος κα δυνάμεως. ς μ στεκόμαστε μόνο στν κακοπάθεια πο δηλώνει εναι χρήσιμο κα ατό. Κυρίως ς ναλογιζόμαστε τι προσκυνώντας τν Σταυρ κα συσταυρούμενοι καθημεριν μ τν Χριστό, λαμβάνουμε πολλ Χάρι, καταισχύνουμε τος δαίμονες, κερδίζουμε τν αωνιότητα. δρόμος πρς τν Γολγοθ εναι κα δρόμος πρς τν νάσταση.
γία Τριάς, πού χει καλέσει λους μας στ ζω το σταυρο, ν μς ξιώσει ν ζήσουμε ατ τ σταυρικ ζω μ σο τ δυνατν μεγαλύτερη συνέπεια, στε ν γευθομε κα τν νέκφραστη χαρ τς ναστάσεως.
(*) μιλ. ΙΑ΄ 21, ΕΠΕ 9, 312.
.
.
Συνοδοιπόρος στς θλίψεις
Συνοδοιπόρος στὶς θλίψεις
Άπόστολος Κυριακς 19 Μαρτίου, Γ΄ Νηστειν, Σταυροπροσκυνήσεως (βρ. δ΄ 14 – ε΄ 6)
δελφοί, χοντες ρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τος ορανούς, ησον τν υἱὸν το Θεο, κρατμεν τς μολογίας. ο γρ χομεν ρχιερέα μ δυνάμενον συμπαθσαι τας σθενείαις μν, πεπειρασμένον δ κατ πάντα καθ᾿ μοιότητα χωρς μαρτίας. προσερχώμεθα ον μετ παρρησίας τ θρόν τς χάριτος, να λάβωμεν λεον κα χάριν ερωμεν ες εκαιρον βοήθειαν. Πς γρ ρχιερες ξ νθρώπων λαμβανόμενος πρ νθρώπων καθίσταται τ πρς τν Θεόν, να προσφέρ δρά τε κα θυσίας πρ μαρτιν, μετριοπαθεν δυνάμενος τος γνοοσι κα πλανωμένοις, πε κα ατς περίκειται σθένειαν· κα δι ταύτην φείλει, καθς περ το λαο, οτω κα περ αυτο προσφέρειν πρ μαρτιν. κα οχ αυτ τις λαμβάνει τν τιμήν, λλ καλούμενος π το Θεο, καθάπερ κα αρών. οτω κα Χριστς οχ αυτν δόξασε γενηθναι ρχιερέα, λλ᾿ λαλήσας πρς ατόν· υός μου ε σύ, γ σήμερον γεγέννηκά σε· καθς κα ν τέρ λέγει· σ ερες ες τν αἰῶνα κατ τν τάξιν Μελχισεδέκ.
.
«Ο γρ χομεν ρχιερα μ δυνμενον συμπαθσαι τας σθενεαις μν, πεπειρασμνον δ κατ πντα καθ' μοιτητα χωρς μαρτας»
Κυριακ τς Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα κα γία μας κκλησία προβάλλει νώπιόν μας τν Τίμιο Σταυρ το Κυρίου κα μς καλε ν Τν προσ­κυνήσουμε γι ν λάβουμε χάρη κα δύναμη, λλ κα ν μβαθύνουμε στ μυστήριο πο κρύβει.
λήθεια πόση νίσχυση κα παρηγορι μς χαρίζει σταυρωμένος Κύριος! Ατς εναι συνοδοιπόρος σ κάθε θλίψη κα δοκιμασία μας, διότι μόνο Α­τς μς καταλαβαίνει σ τέλειο ­βαθμό, συμπάσχει μαζί μας κα μς νοίγει τν δρόμο γι τ λύτρωση κα τ ­σωτη­ρία. Ατν κριβς τν λήθεια μς πενθυμίζει τ σημεριν ποστολικ νάγνω­σμα, τ ποο ναφερόμενο στν Κύριο ησο ς τν αώνιο ρχιερέα λέ­γει: «Ο γρ χομεν ρχιερα μ δυ­νμενον συμπαθσαι τας σθενεαις ­­­­μν, πεπειρασμνον δ κατ πντα καθ' μοιτητα χωρς μαρτας». Δηλαδή, δν χουμε ρ­χιερέα πο ν μν μπορε ν δείξει συμ­πάθεια στς σθένειες κα τς δυναμίες μας λλ χουμε ρχιερέα ποος χει ντιμετωπίσει πειρασμος μ' λους τος τρόπους τος ποίους εναι δυνατν ν δοκιμασθε νθρώπινη φύση, ξ λοκλήρου μοια μ' μς, χωρς μως ν ποπέσει σ καμία μαρτία.
ς δομε λοιπν πς Κύριος ησος Χριστς γίνεται συνοδοιπόρος στς θλίψεις κα τς δοκιμασίες μας.
.
1. χει πείρα τν θλίψεών μας
κενο πο πρωτίστως συγκινε τν ψυχή μας κα μς κάνει ν ασθανόμαστε τν Κύριο συνοδοιπόρο στος πόνους κα τς γωνίες μας, εναι τ γεγονς τι κα διος γεύθηκε τ πικρ ποτήριο τν πειρασμν κα τν θλίψεων κα μάλιστα στν μεγαλύτερο βαθμ πο θ μποροσε κανες ποτ ν δοκιμάσει. τσι στε «ν πέπονθεν ατς πειρασθείς, δύναται τος πειραζομένοις βοηθσαι» (βρ. β΄ 18). Καθς δηλαδ δοκίμασε διος πειρασμούς, μ πολλ συμπάθεια θ βοηθήσει κι κείνους πο πειράζονται κα δοκιμάζονται.
Πράγματι λη πορεία τς ­πιγείου ζως το Κυρίου, π τ Βηθλεμ μέχρι κα τν Γολγοθ, ταν ­γεμάτη ­­­π θλίψεις κα ­δοκιμασίες. ­ζησε ­φτωχός, στεγος, μετανάστης, ­πρόσφυ­γας… ν­­­­­τιμετώπισε τος ­πειρασμος το δια­­­­βόλου, δοκίμασε ­μέτρητους ­κό­­­­­πους κα στερήσεις λλ κα ­πόνους δυ­νηρούς. Δέχθηκε βαρι ­πλήγματα κόμη κι π τος στενότερους ­φίλους κα συν­εργάτες του: τν ­ρνηση το Πέτρου, τν προδοσία το ­ούδα, τν γκατάλειψη τν μαθητν του. ­­­­­πέμεινε διωγμούς, μπαιγμούς, βρεις, συ­κοφαν­τί­ες. Τν συνέλαβαν κα Τν καταδίκασαν, κα τελικ φθασε στ ποκορύφωμα λων τν θλίψεων: τν Σταυρ κα τν θάνατο.
Κανες ποτ δν πόνεσε κα δν πέφερε τόσο πολύ σο ­ναμάρτητος Κύ­­­ριος πάνω στν Σταυρ. ς μν ­­­­­πελπιζόμαστε λοιπόν, ταν καλούμαστε κι μες ν σηκώσουμε τν δι­κό μας σταυρό. ς ­ναθέτουμε λες τς δυσ­κολίες κα τ προ­βλήματά μας στν σταυρωμένο Κύριο. ­­­κενος πο ­δοκίμασε τν πόνο σ λο του τό βάθος κα τήν κταση, ­­­πωσδήποτε μς καταλαβαίνει. Μς καταλαβαίνει, φο Α­τς σήκωσε πάνω στ Σταυρ τ βάρος τν μαρτιν λων τν νθρώπων!
.
2. Μς νισχύει μ τ Χάρη του
Δν εναι μως μόνο τ γεγονς τι Κύριος μς καταλαβαίνει κα συμπάσχει στος πειρασμος κα στς δοκιμασίες μας. πάρχει κα κάτι κόμη πι σημαντικό: τ τι κενος μς δίνει πλούσια τ Χάρη κα τ δύναμη γι ν ξεπεράσουμε τς δυναμίες κα τς θλίψεις μας. πόστολος Παλος μς διαβεβαιώνει: «Πιστς Θεός, ς οκ άσει μς πειρασθναι πρ δύνασθε, λλ ποιήσει σν τ πειρασμ κα τν κβασιν το δύνασθαι μς πενεγκεν» (Α΄ Κορ. ι΄ 13). Δηλαδή, εναι ξιόπιστος Θες κα σύμφωνα μ τς ποσχέσεις του δν θ σς ­­φήσει ν πειρασθετε παραπά­νω π τ δύναμή σας, λλ μαζ μ τν πειρασμ θ φέρει κα τ τέλος του, ­στε ν μπορετε ν τν ντέξετε.
Πραγματικά, σ κανέναν λλον δν ε­ναι τόσο κοντ ­Κύριος σο στν χριστιαν πο ­πομονετικ ­βα­­στάζει τν ­σταυ­ρό του: «Μετ' ατο εμι ν ­θλίψει» (Ψαλμ. 90, 15). Στ ­θλίψη κα στν πόνο του ε­­μαι μαζί του, μς βεβαιώνει ­­­παν­α­λαμβά­νον­τας λό­για το θεοπνεύστου Ψαλμωδο του. Εμαι μαζ μ τν κάθε πιστό, πο σηκώνει τ σταυρό του στ ζωή του.
Τς μέρες ατς διερχόμαστε περίοδο ­­­­­­γώνα πνευματικο, ­­φόσον δη ­διανύουμε τν γία κα Μεγάλη Τεσ­σαρακοστή, λλ κα γώνα γι τν πιβίωσή μας, φο λοι μας σ μικρότερο μεγαλύτερο βαθμ φιστάμεθα τς δυνηρς συνέπειες π τν οκονομικ κρίση πο μαστίζει τ χώρα μας.
Σ μι τέτοια κρίσιμη περίοδο δν ­­­πάρχει τίποτε πι νισχυτικ κα παρήγορο π ατ πο προβάλλει σήμερα γία μας κκλησία: τν Τίμιο Σταυρό στολισμένο μ νοιξιάτικα λουλούδια, γι ν μν ξεχνομε τι, πως μετ τν χειμώνα ρχεται νοιξη, τσι κα μετ τν Σταυρ κολουθε πάντα νάσταση!
.
πηγή: ο Σωτήρ